خدمت ۾ پيءُ جي دل
پولس اسان جي پيءُ جي اڳيان بچاءُ ڪري ٿو ته هو انهن ۾ ڪيئن رهيو، نه خوشامد سان، نه لالچ جي پردي سان ۽ نه پنهنجي مرتبي جو رعب ڏيکاري. هو پاڻ کي پهريان کير پياريندڙ ماءُ سان، پوءِ پنهنجي ٻارن سان پيءُ سان ڀيٽي ٿو، ۽ کين ياد ڏياري ٿو ته هن راتين جو محنت ڪئي ته جيئن ڪنهن تي بار نه بڻجي.
2 1اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اوهان پاڻ ڄاڻو ٿا تہ اوهان وٽ اسان جو اچڻ بيڪار نہ هو. 2جيتوڻيڪ اسان کي فلپي ۾ اڳ ئي ڏک ڏنا ويا ۽ بي عزتي ڪئي وئي، جيئن اوهان ڄاڻو ٿا، تڏهن بہ سخت مخالفت جي باوجود اسان کي اسان جي پيءُ ۾ همت ملي تہ سندس خوشخبري اوهان کي ٻڌايون. 3ڇالاءِ جو اسان جي نصيحت نہ غلطيءَ مان آهي نہ ناپاڪيءَ مان، ۽ نڪي اسين ڪنهن کي ٺڳڻ جي ڪوشش ڪريون ٿا. 4بلڪ جيئن اسان جي پيءُ اسان کي پرکي خوشخبريءَ جي امانت لاءِ قبول ڪيو آهي، تيئن اسين ڳالهايون ٿا — ماڻهن کي خوش ڪرڻ لاءِ نہ، پر اسان جي پيءُ کي، جيڪو اسان جي دلين کي پرکي ٿو. 5اسان ڪڏهن بہ خوشامديءَ وارا لفظ نہ ڳالهايا، جيئن اوهان ڄاڻو ٿا، ۽ نڪي لالچ تي پردو وڌو — اسان جو پيءُ شاهد آهي. 6اسان ماڻهن کان واکاڻ نہ گهري — نہ اوهان کان، نہ ٻين کان — جيتوڻيڪ مسيح جا رسول هجڻ ڪري اسين پنهنجو اختيار جتائي سگهون ها. 7پر جيئن ٻارن کي کير پيارڻ واري ماءُ پنهنجن ٻارن جي پيار سان سنڀال ڪري ٿي، تيئن اسين اوهان ۾ نرم رهيا هئاسين. 8تنهنڪري اوهان لاءِ دل جي گهراين سان تانگهه رکندي، اسان خوشيءَ سان نہ رڳو اسان جي پيءُ جي خوشخبري، پر پنهنجي جان بہ اوهان سان ونڊڻ ٿي چاهي، ڇالاءِ جو اوهين اسان کي ڏاڍا پيارا ٿي پيا هئا. 9اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اوهان کي اسان جي محنت ۽ مشقت ياد آهي: اسان رات ڏينهن ڪم ڪيو تہ جيئن اوهان مان ڪنهن تي بار نہ ٿيون، ۽ انهيءَ دوران اسان جي پيءُ جي خوشخبري اوهان کي ٻڌائيندا رهياسين. 10اوهين ۽ اسان جو پيءُ شاهد آهيو تہ اوهان ايمان آڻيندڙن سان اسان جو هلت چلت ڪيڏو پاڪ، سچار ۽ بي الزام هو. 11جيئن اوهان ڄاڻو ٿا، اسان اوهان مان هر هڪ سان اهڙو سلوڪ ڪيو جهڙو پيءُ پنهنجن ٻارن سان ڪندو آهي — همت ڏيندي، تسلي ڏيندي ۽ تاڪيد ڪندي، 12تہ اوهين اسان جي پيءُ جي لائق زندگي گذاريو، جيڪو اوهان کي پنهنجي بادشاهي ۽ جلوي ۾ سڏي ٿو.
13اسين انهيءَ ڪري بہ اسان جي پيءُ جو هر وقت شڪر ڪريون ٿا تہ جڏهن اوهان اسان جي پيءُ جو اهو ڪلام، جيڪو اسان کان ٻڌو، قبول ڪيو، تڏهن اوهان ان کي انساني پيغام طور نہ، پر جهڙو حقيقت ۾ آهي تهڙو سندس ڪلام سمجهي ڀليڪاريو، جيڪو اوهان ايمان آڻيندڙن ۾ ڪم ڪري ٿو. 14اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اوهان يهوديہ ۾ مسيح يسوع ۾ رهندڙ اسان جي پيءُ جي ڪليسيائن جي پيروي ڪئي، ڇاڪاڻ تہ جهڙا ڏک انهن کي يهودين کان مليا، تهڙا ئي اوهان کي پنهنجن ماڻهن کان مليا، 15جن خداوند يسوع ۽ نبين کي قتل ڪيو، اسان کي ڪڍي ڇڏيو، اسان جي پيءُ کي ناراض ڪن ٿا ۽ سڀني جا مخالف آهن، 16جيڪي اسان کي غير قومن سان ڳالهائڻ کان روڪين ٿا تہ جيئن اهي نجات ماڻين، ۽ هميشه پنهنجن گناهن جو پيمانو ڀريندا رهن ٿا. پر هاڻي آخرڪار انهن تي غضب اچي ويو آهي.
اوهان کي وري ڏسڻ جي تانگهه
17اي ڀائرو ۽ ڀينرون، جڏهن اسين ٿوري وقت لاءِ اوهان کان ڌار ڪيا وياسين — جسم سان، دل سان نہ — تڏهن اوهان جو منهن ڏسڻ لاءِ وڏي تانگهه سان اڃا وڌيڪ بيتاب ٿياسين. 18اسان اوهان وٽ اچڻ ٿي چاهيو — مون پولس بار بار — پر شيطان اسان کي روڪي ڇڏيو. 19ڇاڪاڻ تہ اسان جي خداوند يسوع جي اچڻ مهل سندس اڳيان اسان جي اميد، خوشي يا فخر جو تاج ڪهڙو آهي؟ ڇا اوهين ئي نہ آهيو؟ 20ها، اوهين اسان جو جلوو ۽ خوشي آهيو.