Προς Θεσσαλονικείς Α΄ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Εσείς οι ίδιοι ξέρετε, αδελφοί μου, ότι η επίσκεψή μας σ’ εσάς δεν ήταν μάταιη. ²Αν και είχαμε ήδη υποφέρει και μας είχαν κακομεταχειριστεί στους Φιλίππους, όπως ξέρετε, βρήκαμε θάρρος στον Πατέρα μας να σας μιλήσουμε για το χαρμόσυνο μήνυμά του, παρά τη σφοδρή αντίδραση. ³Γιατί η προτροπή μας δεν πηγάζει από πλάνη ή ακαθαρσία, ούτε προσπαθούμε να εξαπατήσουμε κανέναν. ⁴Αντίθετα, αφού ο Πατέρας μας μάς ενέκρινε να μας εμπιστευτεί το ευαγγέλιο, μιλάμε έτσι — όχι για να αρέσουμε στους ανθρώπους, αλλά στον Πατέρα μας, που δοκιμάζει τις καρδιές μας. ⁵Ποτέ δε μιλήσαμε με κολακευτικά λόγια, όπως ξέρετε, ούτε ως πρόσχημα για πλεονεξία — ο Πατέρας μας είναι μάρτυρας. ⁶Δεν επιδιώξαμε επαίνους από ανθρώπους — ούτε από εσάς ούτε από άλλους — αν και ως απόστολοι του Χριστού θα μπορούσαμε να επιβάλουμε το κύρος μας. ⁷Αλλά σταθήκαμε ήπιοι ανάμεσά σας, σαν μια μητέρα που θηλάζει και φροντίζει τρυφερά τα παιδιά της. ⁸Έτσι, με βαθιά λαχτάρα για εσάς, με χαρά μοιραστήκαμε μαζί σας όχι μόνο το χαρμόσυνο μήνυμα του Πατέρα μας αλλά και τον ίδιο μας τον εαυτό, αφού μας γίνατε τόσο αγαπητοί. ⁹Θυμάστε βέβαια, αδελφοί μου, τον κόπο και τον μόχθο μας· δουλεύαμε νύχτα και μέρα, για να μην επιβαρύνουμε κανέναν σας, ενώ σας κηρύτταμε το χαρμόσυνο μήνυμα του Πατέρα μας. ¹⁰Εσείς και ο Πατέρας μας είστε μάρτυρες πόσο άγια, δίκαια και άψογα φερθήκαμε σ’ εσάς που πιστεύετε. ¹¹Όπως ξέρετε, φερθήκαμε στον καθένα σας σαν πατέρας στα παιδιά του — ενθαρρύνοντας, παρηγορώντας και προτρέποντάς σας, ¹²να ζείτε ζωή αντάξια του Πατέρα μας, που σας καλεί στη δική του βασιλεία και δόξα.

¹³Γι’ αυτό κι εμείς ευχαριστούμε ακατάπαυστα τον Πατέρα μας: όταν λάβατε τον λόγο του Πατέρα μας που ακούσατε από εμάς, τον δεχτήκατε όχι σαν ανθρώπινο μήνυμα αλλά ως αυτό που πραγματικά είναι — τον λόγο του, που ενεργεί μέσα σ’ εσάς που πιστεύετε. ¹⁴Αδελφοί μου, μιμηθήκατε τις εκκλησίες του Πατέρα μας στον Ιησού Χριστό που βρίσκονται στην Ιουδαία, γιατί υποφέρατε τα ίδια από τους συμπατριώτες σας όπως κι εκείνες από τους Ιουδαίους, ¹⁵που σκότωσαν τον Κύριο Ιησού και τους προφήτες, μας έδιωξαν, δυσαρεστούν τον Πατέρα μας και εναντιώνονται σε όλους, ¹⁶εμποδίζοντάς μας να μιλήσουμε στους εθνικούς για να σωθούν, συμπληρώνοντας πάντοτε το μέτρο των αμαρτιών τους. Τώρα όμως η οργή τούς πρόφτασε επιτέλους.

Λαχτάρα να σας ξαναδούμε

¹⁷Αδελφοί μου, καθώς αποχωριστήκαμε από εσάς για λίγο καιρό — σωματικά, όχι με την καρδιά — ανυπομονούσαμε ακόμη περισσότερο να δούμε το πρόσωπό σας, με μεγάλη λαχτάρα. ¹⁸Θελήσαμε να έρθουμε σ’ εσάς — εγώ, ο Παύλος, ξανά και ξανά — αλλά ο Σατανάς μάς εμπόδισε. ¹⁹Γιατί ποια είναι η ελπίδα μας, η χαρά μας ή το στεφάνι της καύχησής μας μπροστά στον Κύριό μας Ιησού κατά την έλευσή του; Δεν είστε εσείς; ²⁰Ναι, εσείς είστε η δόξα μας και η χαρά μας.