1 Selanikliler 2

2 ¹Kardeşler, size yaptığımız ziyaretin boşuna olmadığını siz kendiniz biliyorsunuz. ²Bildiğiniz gibi, daha önce Filipi'de acı çekmiş ve kötü muamele görmüş olsak da, şiddetli karşı koymalara rağmen O'nun müjdesini size duyurmak için Babamız'da cesaret bulduk. ³Çünkü çağrımız yanılgıdan ya da ahlaksızlıktan kaynaklanmıyor, kimseyi aldatmaya da çalışmıyoruz. ⁴Tersine, Babamız bizi müjdeyle emanet edilmeye layık gördüğü için böyle konuşuyoruz; insanları değil, yüreklerimizi sınayan Babamız'ı hoşnut etmek için. ⁵Bildiğiniz gibi, hiçbir zaman pohpohlayıcı sözler söylemedik, açgözlülüğü örten bir maske de kullanmadık; Babamız buna tanıktır. ⁶İnsanlardan övgü aramadık; ne sizden ne de başkalarından. Oysa Mesih'in elçileri olarak yetkimizi öne sürebilirdik. ⁷Ama aranızda, kendi çocuklarını şefkatle bağrına basan bir anne gibi yumuşak davrandık. ⁸Size öylesine gönülden bağlanmıştık ki, yalnızca Babamız'ın müjdesini değil, kendi canlarımızı da sizinle paylaşmaktan sevinç duyduk; çünkü bizim için çok değerli olmuştunuz. ⁹Kardeşler, emeğimizi ve zahmetimizi anımsıyorsunuz: Hiçbirinize yük olmamak için gece gündüz çalışarak Babamız'ın müjdesini size duyurduk. ¹⁰Siz imanlılara karşı ne denli kutsal, doğru ve kusursuz davrandığımıza siz de Babamız da tanıksınız. ¹¹Bildiğiniz gibi, her birinize bir babanın kendi çocuklarına davrandığı gibi davrandık; sizi yüreklendirdik, teselli ettik ve teşvik ettik. ¹²Öyle ki, sizi kendi egemenliğine ve yüceliğine çağıran Babamız'a yaraşır bir yaşam süresiniz.

¹³Bunun için Babamız'a durmadan şükrediyoruz: Bizden işittiğiniz Babamız'ın sözünü aldığınızda, onu insan sözü olarak değil, gerçekte olduğu gibi, yani Babamız'ın sözü olarak benimsediniz; bu söz, siz imanlılarda etkin olarak işliyor. ¹⁴Kardeşler, siz Yahudiye'de Mesih İsa'ya ait olan Babamız'ın kiliselerini örnek aldınız; çünkü siz de kendi soydaşlarınızdan, onların Yahudiler'den çektiği acıların aynısını çektiniz. ¹⁵Bu Yahudiler Rab İsa'yı ve peygamberleri öldürdüler, bizi de kovdular. Babamız'ı hoşnut etmiyor, herkese karşı çıkıyorlar. ¹⁶Kurtulsunlar diye öteki uluslara söz söylememizi engelleyerek günahlarının ölçüsünü durmadan dolduruyorlar. Ama gazap sonunda tepelerine indi.

Sizi Yeniden Görme Özlemi

¹⁷Kardeşler, kısa bir süre için —bedence, yürekçe değil— sizden ayrı düşünce, yüzünüzü yeniden görmeye büyük bir özlemle daha da çok can attık. ¹⁸Yanınıza gelmek istedik —hele ben Pavlus, defalarca istedim— ama Şeytan bize engel oldu. ¹⁹Rabbimiz İsa geldiğinde, O'nun önünde umudumuz, sevincimiz ya da övünç tacımız nedir? Siz değil misiniz? ²⁰Evet, bizim yüceliğimiz ve sevincimiz sizsiniz.