Ny Fon’ny Ray amin’ny Fanompoana

Miaro ny fitondran-tenany teo anivon'izy ireo teo anatrehan'ny Raintsika i Paoly: tsy nisy fandokafana, tsy nisy saron'ny fitiavam-bola, tsy nisy fampiasana ny fahefany. Ampitahainy amin'ny reny mampinono aloha ny tenany, avy eo amin'ny ray amin'ny zanany, ary ampahatsiahiviny azy ireo fa niasa alina izy mba tsy hanavesatra na iza na iza.

Toko 2.

Fa fantatrareo ihany, ry rahalahy sy anabavy, fa tsy foana ny fitsidihanay anareo. Fa na dia efa nijaly sy nolazalazaina tany Filipy aza izahay, araka ny fantatrareo, dia nahita herim-po tamin’i Raintsika izahay mba hilaza aminareo ny filazantsara avy Aminy, na dia teo aza ny fanoherana mafy. Fa tsy avy amin’ny fahadisoana na ny fahalotoana ny fananaranay, ary tsy mikasa hamitaka na iza na iza izahay. Fa satria nankatoavin’i Raintsika izahay ho azo atokisana amin’ny filazantsara, dia toy izany no ilazanay azy—tsy mba hampifaly olona, fa Raintsika, Izay mitsapa ny fonay. Fa tsy mba nitenenanay teny fiderana mba hamitaka, araka ny fantatrareo, na natao ho saron-tava ho an’ny fieremana—Raintsika no vavolombelona. Ary tsy nitady voninahitra avy amin’ny olona izahay, na taminareo na tamin’ny hafa, na dia azonay natao aza ny nanindry ny fahefanay ho apostolin’i Kristy. Fa malemy fanahy teo aminareo izahay, tahaka ny reny mampinono mikarakara am-pitiavana ny zanany ihany. Ka noho ny fitiavanay anareo mafy, dia faly nizara taminareo izahay, tsy ny filazantsaran’i Raintsika ihany, fa ny tenanay koa, satria nanjary malalanay be ianareo. Fa tsaroanareo, ry rahalahy sy anabavy, ny fisasaranay sy ny fahoriananay: nikaika andro aman’alina izahay mba tsy hanavesatra na iza na iza aminareo, raha nitory taminareo ny filazantsaran’i Raintsika. Vavolombelona ianareo sy Raintsika fa nanao fitondrantena masina sy marina ary tsy nisy tsiny izahay teo amin’ianareo mpino. Araka ny fantatrareo, dia nitondra anareo tsirairay izahay tahaka ny ray amin’ny zanany—nandrisika sy nampiononana ary nananatra anareo, mba handehananareo amin’ny fomba mendrika an’i Raintsika, Izay miantso anareo ho amin’ny fanjakany manokana sy ny voninahiny.

Ary izahay koa dia misaotra an’i Raintsika tsy tapaka noho izao: fa rehefa nandray ny tenin’i Raintsika izay renareo avy taminay ianareo, dia nandray azy tsy tahaka ny hafatry ny olona, fa araka izay marina—ny teniny, izay miasa ao aminareo mpino. Ry rahalahy sy anabavy, nanahaka ny fiangonan’i Raintsika tany Jodia ao amin’i Kristy Jesosy ianareo, satria nijaly toy izany ihany avy tamin’ny firenenareo, tahaka ny nijalian’izy ireo avy tamin’ny Jiosy, izay namono ny Tompo Jesosy sy ny mpaminany, nandroaka anay, tsy mahafaly an’i Raintsika, ary manohitra ny olona rehetra, manakana anay tsy hitory amin’ny jentilisa mba ho voavonjy izy, ka mameno hatrany ny famarana ny fahotany. Ankehitriny dia tonga tamin’izy ireo tamin’ny farany ny fahatezerana.

Faniriana Hahita Anareo Indray

Ary izahay, ry rahalahy sy anabavy, rehefa voasaraka taminareo vetivety—ny vatana fa tsy ny fo—dia nitombo kokoa ny faniriananay hahita ny tavanareo, tamin’ny filàna lehibe. Naniry ny ho tonga aminareo izahay—izaho Paoly, imbetsaka—nefa nanakana anay i Satana. Fa inona moa no fanantenanay, na fifaliananay, na satroboninahitra fireharehanay eo anatrehan’i Jesosy Tompontsika amin’ny fiaviany? Tsy ianareo va? Eny, ianareo no voninahitray sy fifaliananay.