യോശുവ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹നൂന്റെ മകനായ യോശുവ ശിത്തീമിൽനിന്ന് രണ്ടു ചാരന്മാരെ രഹസ്യമായി അയച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “പോയി ദേശം, വിശേഷിച്ച് യെരീഹോ, ഒറ്റുനോക്കുവിൻ.” അവർ പോയി രാഹാബ് എന്നു പേരുള്ള ഒരു വേശ്യയുടെ വീട്ടിൽ കടന്ന് അവിടെ താമസിച്ചു.

²യെരീഹോ രാജാവിനോട്, “ഇന്നു രാത്രി ദേശം ഒറ്റുനോക്കുവാൻ ഇസ്രായേൽ മക്കളിൽനിന്ന് ചില പുരുഷന്മാർ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു” എന്ന് അറിയിച്ചു.

³യെരീഹോ രാജാവ് രാഹാബിന്റെ അടുക്കൽ ആളയച്ചു: “നിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് നിന്റെ വീട്ടിൽ കടന്നിരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരെ പുറത്തു കൊണ്ടുവരിക; അവർ ദേശം മുഴുവനും ഒറ്റുനോക്കുവാൻ വന്നവരാകുന്നു.”

⁴എന്നാൽ ആ സ്ത്രീ ആ രണ്ടുപേരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു; അവൾ പറഞ്ഞു: “അതേ, ആ പുരുഷന്മാർ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരുന്നു; എന്നാൽ അവർ എവിടെനിന്നു വന്നുവെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. ⁵ഇരുട്ടായപ്പോൾ, പടിവാതിൽ അടയ്ക്കുന്ന സമയത്ത്, ആ പുരുഷന്മാർ പുറപ്പെട്ടുപോയി. അവർ എവിടേക്കു പോയെന്ന് എനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ. വേഗം അവരെ പിന്തുടരുവിൻ; നിങ്ങൾ അവരെ പിടികൂടും.” ⁶എന്നാൽ അവൾ അവരെ വീടിന്റെ മുകളിൽ കൊണ്ടുപോയി, അവിടെ അട്ടിയിട്ടിരുന്ന ചണത്തണ്ടുകൾക്കിടയിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു. ⁷ആ പുരുഷന്മാർ യോർദാന്റെ വഴിയായി കടവുകൾവരെ അവരെ പിന്തുടർന്നു; പിന്തുടർന്നവർ പുറപ്പെട്ടയുടനെ പടിവാതിൽ അടച്ചു.

⁸ആ ചാരന്മാർ രാത്രി കിടക്കുന്നതിനുമുമ്പ്, രാഹാബ് വീടിന്റെ മുകളിൽ അവരുടെ അടുക്കൽ കയറിച്ചെന്ന്, ⁹അവരോടു പറഞ്ഞു: “സർവേശ്വരൻ ഈ ദേശം നിങ്ങൾക്കു തന്നിരിക്കുന്നുവെന്നും, നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭീതി ഞങ്ങളുടെമേൽ വീണിരിക്കുന്നുവെന്നും, ദേശത്തെ നിവാസികൾ എല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഉരുകിപ്പോകുന്നുവെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു. ¹⁰നിങ്ങൾ ഈജിപ്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ സർവേശ്വരൻ നിങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ചെങ്കടൽ വറ്റിച്ചതും, യോർദാനക്കരെ കിഴക്കുണ്ടായിരുന്ന സീഹോൻ, ഓഗ് എന്ന രണ്ട് അമോര്യ രാജാക്കന്മാരോട് — നിങ്ങൾ നിശ്ശേഷനാശത്തിനു വിധേയരാക്കിയവരോട് — നിങ്ങൾ ചെയ്തതും ഞങ്ങൾ കേട്ടു. ¹¹ഞങ്ങൾ അതു കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയം ഉരുകിപ്പോയി; നിങ്ങൾനിമിത്തം ആരിലും ധൈര്യം ശേഷിച്ചില്ല; എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ സർവേശ്വരൻ മീതെ സ്വർഗത്തിലും താഴെ ഭൂമിയിലും ദൈവം ആകുന്നു. ¹²ആകയാൽ ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ സർവേശ്വരന്റെ നാമത്തിൽ എന്നോടു സത്യം ചെയ്യുവിൻ: ഞാൻ നിങ്ങളോടു ദയ കാണിച്ചതുപോലെ, നിങ്ങളും എന്റെ പിതൃഭവനത്തോടു ദയ കാണിക്കുമെന്ന്; ഒരു ഉറപ്പുള്ള അടയാളം എനിക്കു തരുവിൻ, ¹³എന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും സഹോദരന്മാരെയും സഹോദരിമാരെയും അവർക്കുള്ള എല്ലാവരെയും ജീവനോടെ രക്ഷിച്ച്, മരണത്തിൽനിന്നു ഞങ്ങളെ വിടുവിക്കുമെന്ന്.”

¹⁴“നിങ്ങളുടെ ജീവനു പകരം ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ!” എന്ന് ആ പുരുഷന്മാർ അവളോടു പറഞ്ഞു. “ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യം നീ അറിയിക്കാതിരുന്നാൽ, ഞങ്ങളുടെ പിതാവ് ഈ ദേശം ഞങ്ങൾക്കു തരുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ നിന്നോടു ദയയും വിശ്വസ്തതയും കാണിക്കും.”

¹⁵അവളുടെ വീട് നഗരമതിലിന്മേൽ ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് — അവൾ മതിലിന്മേൽ പാർത്തിരുന്നു — അവൾ ഒരു കയറുകൊണ്ട് അവരെ ജനലിലൂടെ ഇറക്കിവിട്ടു. ¹⁶അവൾ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ മലകളിലേക്കു പോകുവിൻ; അല്ലെങ്കിൽ പിന്തുടരുന്നവർ നിങ്ങളെ കണ്ടുമുട്ടും. അവർ മടങ്ങിവരുവോളം മൂന്നു ദിവസം അവിടെ ഒളിച്ചിരിപ്പിൻ; പിന്നെ നിങ്ങളുടെ വഴിക്കു പോകുവിൻ.”

¹⁷ആ പുരുഷന്മാർ അവളോടു പറഞ്ഞു: “നീ ഞങ്ങളെക്കൊണ്ടു ചെയ്യിച്ച ഈ സത്യത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ ഒഴിവുള്ളവരായിരിക്കും, ¹⁸ഞങ്ങൾ ഈ ദേശത്തു വരുമ്പോൾ, ഞങ്ങളെ ഇറക്കിവിട്ട ഈ ജനലിൽ ഈ ചുവന്ന ചരട് നീ കെട്ടുകയും, നിന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും സഹോദരന്മാരെയും നിന്റെ പിതൃഭവനത്തെ മുഴുവനും വീട്ടിൽ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടുകയും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ. ¹⁹നിന്റെ വീട്ടുവാതിലുകൾ കടന്നു തെരുവിലേക്കു പോകുന്ന ഏവന്റെയും രക്തം അവന്റെ തലമേൽതന്നെ; ഞങ്ങൾ കുറ്റമറ്റവരാകുന്നു. എന്നാൽ നിന്നോടുകൂടെ വീട്ടിനകത്തുള്ള ആരെയെങ്കിലും ഒരു കൈ തൊട്ടാൽ, അവന്റെ രക്തം ഞങ്ങളുടെ തലമേൽ ആയിരിക്കും. ²⁰ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യം നീ അറിയിച്ചാൽ, നീ ഞങ്ങളെക്കൊണ്ടു ചെയ്യിച്ച സത്യത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ ഒഴിവുള്ളവരായിരിക്കും.”

²¹“നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ ആകട്ടെ” എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു. അവൾ അവരെ പറഞ്ഞയച്ചു; അവർ പോയി; അവൾ ആ ചുവന്ന ചരട് ജനലിൽ കെട്ടി.

²²അവർ മലകളിലേക്കു പോയി, പിന്തുടർന്നവർ മടങ്ങിവരുവോളം മൂന്നു ദിവസം അവിടെ താമസിച്ചു. പിന്തുടർന്നവർ വഴിയിലൊക്കെയും അവരെ അന്വേഷിച്ചു; ഒന്നും കണ്ടെത്തിയില്ല. ²³ആ രണ്ടുപേരും മടങ്ങി, മലകളിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി, അക്കരെ കടന്ന്, നൂന്റെ മകനായ യോശുവയുടെ അടുക്കൽ എത്തി, തങ്ങൾക്കു സംഭവിച്ചതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തോട് അറിയിച്ചു. ²⁴അവർ യോശുവയോടു പറഞ്ഞു: “നമ്മുടെ പിതാവ് ഈ ദേശം മുഴുവനും നമ്മുടെ കൈയിൽ നിശ്ചയമായും ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടത്തെ നിവാസികൾ എല്ലാവരും നമ്മുടെ മുമ്പിൽ ഭയന്ന് ഉരുകിപ്പോകുന്നു.”