Josoa 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Nandefa mpitsikilo roa lahy tsimoramora avy any Sitima i Josoa, zanak’i Nona hoe: «Mandehana, mitsikilova ny tany, indrindra i Jeriko.» Nandeha izy roa, ary niditra tao an-tranon’ny vehivavy janga atao hoe Rahaba ka nitoetra tao.

²Nolazaina tamin’ny mpanjakan’i Jeriko hoe: «Tonga etỳ anio alina ny lehilahy avy amin’ny Zanak’i Israely hitsikilo ny tany.»

³Naniraka tany amin’i Rahaba ny mpanjakan’i Jeriko hoe: «Ento mivoaka ireo lehilahy tonga taminao sy niditra tao an-tranonao, satria tonga hitsikilo ny tany rehetra izy.»

⁴Fa ilay vehivavy nandray ireo lehilahy roa ka nanafina azy, ary hoy izy: «Eny, tonga tamiko ireo lehilahy, nefa tsy fantatro izay nihaviany. ⁵Rehefa maizina, ary hikatona ny vavahady, dia nivoaka ireo lehilahy. Tsy fantatro izay nalehan’ireo lehilahy. Araho faingana izy, fa ho azonareo izy.» ⁶Nefa nentiny niakatra teo ambonin’ny tafo izy ka nafeniny tao anatin’ny tahony lina nalahatra teo. ⁷Narahin’ireo lehilahy ny lalana mankany Jordana hatrany amin’ny lakandrano izy, ary rehefa niala ireo nanenjika, dia nokatonina ny vavahady.

⁸Raha mbola tsy natory ireo mpitsikilo, dia niakatra tany aminy teo ambonin’ny tafo i Rahaba ⁹ka nilaza taminy hoe: «Fantatro fa NY TOMPO no nanome anareo ny tany, sady nianjera taminay ny tahotra anareo, ary ny mponina rehetra any amin’ny tany dia ketraka eo anoloanareo. ¹⁰Efa renay ny nanamainan’NY TOMPO ny Ranomasina Mena teo anoloanareo, fony nivoaka avy tany Egypta ianareo, sy izay nataonareo tamin’i Sihona sy Oga, mpanjakan’ny Amorita roa lahy tany atsinanan’i Jordana, izay nofongorannareo tanteraka. ¹¹Efa renay izany, dia nitsonika ny fonay, ary tsy nisy herim-po intsony tamin’iza na iza noho ianareo, satria NY TOMPO Andriamanitra nareo no Andriamanitra any an-danitra ambony sy ety ambonin’ny tany ambany. ¹²Koa mianiana amiko amin’NY TOMPO ankehitriny: satria nanao hatsaram-panahy taminareo aho, dia manaova hatsaram-panahy amin’ny ankohonan’ny raiko koa ianareo. Ary omeo famantarana azo itokisana aho, ¹³mba hamelanareo ho velona ny raiko sy ny reniko sy ny rahalahiko sy ny anabaviko ary izay rehetra azy, ary hamonjenareo ny ainay amin’ny fahafatesana.»

¹⁴«Ny ainay no ho solon’ny ainareo!» hoy ireo lehilahy taminy. «Raha tsy lazainao izay ataonay, dia rehefa omen’i Rainay ny tany izahay, dia hanao hatsaram-panahy sy fahatokiana aminao izahay.»

¹⁵Nampidininy tamin’ny tady tamin’ny varavarankely izy, satria ny tranony dia teo amin’ny manda ao an-tanàna—tao amin’ny manda no nonenany. ¹⁶Hoy izy taminy: «Mankanesa any amin’ny havoana, fandrao tratran’ny mpanenjika ianareo. Miafena any telo andro mandra-piverenan’ireo nanenjika, dia mandehana amin’ny lalanareo.»

¹⁷Hoy ireo lehilahy taminy: «Ho afaka amin’ity fianianana nampianianinao anay ity izahay, ¹⁸raha tsy hoe, rehefa tonga eto amin’ny tany izahay, dia hamatotrao amin’ny varavarankely nampidinanao anay ity tady jaky ity, ary hangoninao ao an-trano ny rainao sy ny reninao sy ny rahalahinao ary ny ankohonan’ny rainao rehetra. ¹⁹Na iza na iza mivoaka eo am-baravaran’ny tranonao mankany an-dalana, dia ny lohany ihany no hitondra ny rany, ary tsy manan-tsiny izahay. Fa izay ho eo aminao ao an-trano, raha misy tanana mikasika azy, dia ho eo amin’ny lohanay ny rany. ²⁰Raha lazainao izay ataonay, dia afaka amin’ny fianianana nampianianinao anay izahay.»

²¹«Aoka ho araka ny teninareo,» hoy izy. Nampandehaniny izy, ary nandeha ireo, dia namatotra ny tady jaky teo amin’ny varavarankely izy.

²²Lasa nankany amin’ny havoana izy ka nitoetra tao telo andro, mandra-niverin’ireo nanenjika. Notadiavin’ireo nanenjika ny lalana rehetra, nefa tsy nahita na inona na inona. ²³Niverina ireo lehilahy roa, nidina avy tany amin’ny havoana, namaky ny ony, ary tonga tao amin’i Josoa, zanak’i Nona, ka nanambara taminy izay rehetra nitranga taminy. ²⁴Hoy izy ireo tamin’i Josoa: «Nanolotra antsika ny tany rehetra tokoa Raintsika; eny, ny mponina rehetra ao dia ketraka noho ny tahotra eo anoloantsika.»