ယောရှု 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹နုန်၏သားယောရှုသည် သူလျှိုနှစ်ဦးကို ရှိတ္တိမ်အရပ်မှ တိတ်တဆိတ်စေလွှတ်၍ “သွားကြ၍ ထိုပြည်ကို၊ အထူးသဖြင့် ယေရိခေါမြို့ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းကြလော့” ဟု မှာထားတော်လိုက်၏။ ထိုသူတို့သည် သွား၍ ရာခပ်အမည်ရှိသော ပြည့်တန်ဆာမ၏အိမ်သို့ ဝင်ပြီးလျှင် ထိုအိမ်၌ တည်းခိုကြ၏။

²ယေရိခေါမင်းကြီးထံသို့ “ဤပြည်ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန် ဣသရေလအမျိုးသားတို့ထဲမှ လူအချို့သည် ယနေ့ညတွင် ဤအရပ်သို့ ရောက်လာကြပါသည်” ဟု သံတော်ဦးတင်ကြ၏။

³ထို့ကြောင့် ယေရိခေါမင်းကြီးသည် ရာခပ်ထံသို့ “သင့်ထံသို့လာ၍ သင့်အိမ်သို့ဝင်သောသူတို့ကို ထုတ်ပေးလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့သည် တစ်ပြည်လုံးကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းရန် လာကြသည်” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။

⁴သို့ရာတွင် ထိုမိန်းမသည် ထိုသူနှစ်ဦးကို ယူ၍ ဖွက်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် “ထိုသူတို့သည် အကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်လာကြသည်မှာ မှန်ပါ၏။ သို့သော် သူတို့ အဘယ်အရပ်မှလာသည်ကို အကျွန်ုပ်မသိပါ။ ⁵မိုးချုပ်၍ တံခါးပိတ်ချိန်တွင် ထိုသူတို့သည် ထွက်သွားကြပါ၏။ သူတို့ အဘယ်အရပ်သို့ သွားကြသည်ကို အကျွန်ုပ်မသိပါ။ အလျင်အမြန် လိုက်ကြလျှင် မီကောင်းမီနိုင်ပါသည်” ဟု ဆို၏။ ⁶သို့ရာတွင် ထိုမိန်းမသည် သူတို့ကို အိမ်မိုးပေါ်သို့ တက်စေ၍ ထိုနေရာ၌ ဖြန့်ထားသော ပိုက်ဆန်ရိုးများအောက်တွင် ဖွက်ထားနှင့်ပြီ။ ⁷ထိုသူတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်သို့သွားသောလမ်းဖြင့် ကူးတို့ရာအထိ လိုက်ရှာကြ၏။ လိုက်ရှာသောသူတို့ ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မြို့တံခါးကို ပိတ်လိုက်ကြ၏။

⁸ထိုသူလျှိုတို့ ညအိပ်ရန် မလဲမီ ရာခပ်သည် အိမ်မိုးပေါ်ရှိ သူတို့ထံသို့ တက်လာ၍ ⁹“ထာဝရဘုရားသည် ဤပြည်ကို သင်တို့အား ပေးတော်မူပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သင်တို့ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းသည် အကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ ကျရောက်ကြောင်း၊ ဤပြည်တွင် နေထိုင်သူအပေါင်းတို့သည် သင်တို့ရှေ့၌ စိတ်ပျက်အားလျော့လျက်ရှိကြောင်းကို အကျွန်ုပ်သိပါ၏။ ¹⁰သင်တို့သည် အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်လာကြသောအခါ ထာဝရဘုရားသည် သင်တို့ရှေ့၌ ပင်လယ်နီကို ခန်းခြောက်စေတော်မူပုံကိုလည်းကောင်း၊ ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက်ရှိ အာမောရိရှင်ဘုရင်နှစ်ပါးဖြစ်သော ရှိဟုန်နှင့် ဩဃတို့ကို သင်တို့ ရှင်းရှင်းသုတ်သင်ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံကိုလည်းကောင်း အကျွန်ုပ်တို့ ကြားသိကြရပါ၏။ ¹¹ထိုသတင်းကို အကျွန်ုပ်တို့ ကြားရသောအခါ စိတ်နှလုံးအရည်ပျော်ကုန်၍ သင်တို့ကြောင့် မည်သူ့မှာမျှ ရဲရင့်ခြင်းမကျန်တော့ပါ။ အကြောင်းမူကား သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် အထက်ကောင်းကင်၌လည်းကောင်း၊ အောက်အရပ်မြေကြီး၌လည်းကောင်း ဘုရားသခင်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ¹²သို့ဖြစ်၍ အကျွန်ုပ်သည် သင်တို့အား ကျေးဇူးပြုခဲ့သည်ဖြစ်၍ သင်တို့သည်လည်း အကျွန်ုပ်ဖခင်၏ အိမ်ထောင်စုအား ကျေးဇူးပြုမည်ဟု ထာဝရဘုရားကို တိုင်တည်၍ ယခု အကျွန်ုပ်အား ကျိန်ဆိုကြပါလော့။ ယုံကြည်စိတ်ချရသော အမှတ်လက္ခဏာကိုလည်း အကျွန်ုပ်အား ပေးကြပါ။ ¹³အကျွန်ုပ်၏ ဖခင်၊ မိခင်၊ ညီအစ်ကို၊ နှမများနှင့် သူတို့နှင့်ဆိုင်သူအပေါင်းတို့၏ အသက်ကို ချမ်းသာပေး၍ သေခြင်းမှ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ကြပါ” ဟု တောင်းလျှောက်၏။

¹⁴ထိုသူတို့က “သင်တို့အသက်အတွက် ငါတို့အသက်ဖြင့် အာမခံပါ၏” ဟု ထိုမိန်းမအား ဆို၏။ ထို့နောက် “ငါတို့ ပြုလုပ်နေသည်ကို သင်မဖော်ပြလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤပြည်ကို ငါတို့အား ပေးသနားတော်မူသောအခါ ငါတို့သည် သင့်အား ကရုဏာနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြမည်” ဟု ဆိုကြ၏။

¹⁵ထိုမိန်းမ၏အိမ်သည် မြို့ရိုးထဲတွင် တည်ရှိ၍ သူသည် မြို့ရိုး၌ နေထိုင်သောကြောင့် ကြိုးဖြင့် ပြတင်းပေါက်မှ သူတို့ကို လျှောချလိုက်၏။ ¹⁶ထိုမိန်းမက “လိုက်ရှာသောသူတို့နှင့် မတွေ့စေရန် တောင်ပေါ်သို့ သွားကြလော့။ သူတို့ ပြန်လာသည်အထိ ထိုအရပ်၌ သုံးရက်ပုန်းအောင်းနေ၍ ထို့နောက်မှ သင်တို့လမ်းသို့ ဆက်သွားကြလော့” ဟု ဆို၏။

¹⁷ထိုသူတို့က “သင်ကျိန်ဆိုစေခဲ့သော ဤကျိန်ဆိုချက်မှ ငါတို့ ကင်းလွတ်မည့်အကြောင်းဟူမူကား၊ ¹⁸ငါတို့သည် ဤပြည်သို့ ဝင်သောအခါ သင်သည် ငါတို့ကို လျှောချရာ ပြတင်းပေါက်၌ ဤနီမြန်းသောကြိုးကို ချည်ထား၍ သင်၏ ဖခင်၊ မိခင်၊ ညီအစ်ကိုများနှင့် သင့်ဖခင်၏ အိမ်ထောင်စုသားအပေါင်းတို့ကို ဤအိမ်ထဲသို့ စုရုံးထားရမည်။ ¹⁹သင်၏အိမ်တံခါးများမှ လမ်းမပေါ်သို့ ထွက်သွားသောသူတိုင်း၏ အသွေးသည် မိမိ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်စေ၊ ငါတို့မှာ အပြစ်ကင်း၏။ သို့ရာတွင် သင်နှင့်အတူ အိမ်ထဲ၌ရှိသော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို လက်ဖြင့် ထိခိုက်လျှင် ထိုသူ၏အသွေးသည် ငါတို့ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်စေ။ ²⁰သို့သော် ငါတို့ ပြုလုပ်နေသည်ကို သင်ဖော်ပြလျှင် သင်ကျိန်ဆိုစေခဲ့သော ကျိန်ဆိုချက်မှ ငါတို့ ကင်းလွတ်ရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။

²¹ထိုမိန်းမက “သင်တို့ဆိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု ဆို၍ သူတို့ကို လွှတ်လိုက်၏။ သူတို့သည် ထွက်သွားကြ၏။ ထိုမိန်းမသည်လည်း နီမြန်းသောကြိုးကို ပြတင်းပေါက်၌ ချည်ထားလေ၏။

²²ထိုသူတို့သည် တောင်ပေါ်သို့ သွား၍ လိုက်ရှာသောသူတို့ ပြန်လာသည်အထိ ထိုအရပ်၌ သုံးရက် နေကြ၏။ လိုက်ရှာသောသူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရှာဖွေကြသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ကြချေ။ ²³ထိုသူနှစ်ဦးသည် ပြန်လှည့်၍ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးလျှင် မြစ်ကိုကူး၍ နုန်၏သားယောရှုထံသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် မိမိတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှကို ယောရှုအား ပြန်ကြားကြ၏။ ²⁴ထိုသူတို့က “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤပြည်တစ်ပြည်လုံးကို ငါတို့လက်သို့ ဧကန်အမှန် အပ်ပေးသနားတော်မူပြီ။ အကယ်စင်စစ် ထိုပြည်တွင် နေထိုင်သူအပေါင်းတို့သည် ငါတို့ရှေ့၌ ကြောက်ရွံ့လျက် စိတ်ပျက်အားလျော့လျက်ရှိကြ၏” ဟု ယောရှုအား လျှောက်ထားကြ၏။