Rahab josuslarni yashiradi
Ikki josus Yerixodagi bir fohishaning uyiga yashirinadi, aqlli gapni esa Rahab aytadi: butun shahar Otamizning Qizil dengizda qilgan ishini eshitgan va allaqachon yuragi eriyapti. U ularning hayotini oʻz oilasining hayotiga almashtiradi va derazasiga qizil ip osib qoʻyadi.
2 1Nun oʻgʻli Yoshua Shittimdan ikki kishini josus qilib yashirincha joʻnatdi va dedi: “Boringlar, yurtni, ayniqsa Yerixoni koʻzdan kechiringlar.” Ular borib, Rahab ismli fohishaning uyiga kirishdi va oʻsha yerda qolishdi.
2Yerixo podshosiga xabar berishdi: “Bu kecha Isroil xalqidan baʼzi kishilar yurtni koʻzdan kechirish uchun bu yerga kelishdi.”
3Yerixo podshosi Rahabga odam yuborib dedi: “Oldingga kelgan va uyingga kirgan kishilarni tashqariga olib chiq, chunki ular butun yurtni koʻzdan kechirish uchun kelishgan.”
4Lekin ayol oʻsha ikki kishini olib, yashirib qoʻygan edi. U dedi: “Ha, oldimga kishilar kelgan edi, lekin men ularning qayerdan ekanini bilmadim. 5Qorongʻi tushib, darvoza yopilayotganda, ular chiqib ketishdi. Ularning qayerga ketganini bilmayman. Tezda ortidan quvinglar, albatta yetib olasizlar.” 6Aslida u ularni tomga olib chiqib, oʻsha yerga yoyib qoʻygan zigʻir poyalari orasiga yashirgan edi. 7Quvib ketgan kishilar Iordan yoʻlidan kechuvlargacha ularni quvishdi. Quvginchilar chiqib ketishi bilan darvoza yopildi.
8Josuslar uxlashga yotishdan oldin, Rahab tomga, ularning oldiga chiqdi 9va ularga dedi: “Bilaman, Egamiz bu yurtni sizlarga bergan, sizlardan qoʻrquv bizni bosib oldi, yurtda yashovchilarning hammasi sizlar oldingizda vahimadan erib ketyapti. 10Misrdan chiqqaningizda, Egamiz sizlar oldingizda Qizil dengizni qanday quritganini hamda Iordan sharqidagi amoriylarning ikki podshosi — Sixon bilan Oʻgni butunlay nobud qilib, ularga nima qilganingizni eshitdik. 11Buni eshitib, yuragimiz erib ketdi, sizlar sababli hech kimda jurʼat qolmadi, chunki Egangiz Xudo — tepada, osmonda ham, pastda, yerda ham Xudodir. 12Endi menga Egamiz nomi bilan qasam ichinglar: men sizlarga yaxshilik qilganim uchun, sizlar ham otamning uyiga yaxshilik qilinglar. Menga ishonchli bir belgi beringlar, 13otam, onam, aka-ukalarim, opa-singillarim va ularga tegishli boʻlgan hammaning jonini saqlab, bizni oʻlimdan qutqaringlar.”
14“Sening joning uchun jonimiz!” — dedi kishilar unga. “Agar bizning ishimizni oshkor qilmasang, Otamiz bizga bu yurtni berganda, biz senga yaxshilik va sadoqat koʻrsatamiz.”
15U ularni derazadan arqon bilan pastga tushirdi, chunki uning uyi shahar devorida edi — u devorning ichida yashardi. 16U dedi: “Togʻ tomon boringlar, aks holda quvginchilar sizlarga duch keladi. Ular qaytguncha oʻsha yerda uch kun yashiringlar, keyin yoʻlingizda davom etinglar.”
17Kishilar unga dedi: “Sen bizga ichirgan bu qasamdan biz xoli boʻlamiz, 18agar yurtga kirganimizda, bizni pastga tushirgan derazaga mana shu qip-qizil ipni bogʻlab qoʻymasang, otang, onang, aka-ukalaring va otangning butun xonadonini uyingga yigʻmasang. 19Kim uyingning eshigidan koʻchaga chiqsa, uning qoni oʻz boshiga — biz begunohmiz. Lekin uy ichida sen bilan birga boʻlgan birovga qoʻl tegsa, uning qoni bizning boshimizga. 20Agar bizning ishimizni aytib qoʻysang, sen bizga ichirgan qasamdan biz xoli boʻlamiz.”
21“Aytganingizdek boʻlsin,” — dedi u. U ularni joʻnatdi, ular ketishdi, u esa qip-qizil ipni derazaga bogʻlab qoʻydi.
22Ular togʻga borib, quvginchilar qaytguncha oʻsha yerda uch kun turishdi. Quvginchilar butun yoʻlni qidirib chiqishdi, lekin hech narsa topishmadi. 23Oʻsha ikki kishi ortga qaytib, togʻdan tushdi, daryodan oʻtib, Nun oʻgʻli Yoshuaning oldiga keldi va boshlaridan kechgan hamma narsani unga soʻzlab berishdi. 24Ular Yoshuaga dedi: “Otamiz, shak-shubhasiz, butun yurtni qoʻlimizga berdi; haqiqatan ham, u yerda yashovchilarning hammasi bizning oldimizda qoʻrquvdan erib ketyapti.”