يشوَع 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹د نون زوئ يشوع په پټه د شطيم نه دوه سړى جاسوسى ته ولېږل چې، ”لاړ شئ، د دې ملک جاسوسى وکړئ، خاص د يريحو.“ هغوئ لاړل او د راحب په نامه د يوې کسبګرې کور ته ننوتل او هلته پاتې شول.

²د يريحو بادشاه ته ووئيل شول چې، ”د اِسرائيليانو نه نن شپه څۀ سړى دلته راغلى دى چې د دې ملک جاسوسى وکړى.“

³نو د يريحو بادشاه راحب ته پېغام ولېږلو چې، ”هغه سړى راوباسه چې تا ته راغلى او ستا کور ته ننوتلى دى، ځکه چې هغوئ د ټول ملک د جاسوسى دپاره راغلى دى.“

⁴خو ښځې هغه دوه سړى اخستى او پټ کړى وُو، او وې وئيل چې، ”هو، هغه سړى ما ته راغلى وُو، خو ما ته معلوم نۀ وو چې هغوئ د کومه ځايه وُو. ⁵کله چې تيارۀ شوه او دروازه بندېدله، نو هغه سړى لاړل. ما ته پته نشته چې هغه سړى چرته لاړل. ژر ورپسې شئ، ځکه چې هغوئ به ونيسئ.“ ⁶خو هغې هغوئ بام ته ختلى او هلته په پراته د کتان ډنډرو کښې يې پټ کړى وُو. ⁷نو هغه سړى د يردن په لار باندې تر پتنونو پورې ورپسې شول، او کله چې تعاقب کوونکى ووتل، نو دروازه بنده کړے شوه.

⁸مخکښې لدې نه چې جاسوسان د شپې دپاره پرېوځى، راحب هغوئ له بام ته پورته راغله، ⁹او هغوئ ته يې ووئيل چې، ”زۀ پوهيږم چې مالِک خُدائ تاسو ته دا ملک درکړے دے، او ستاسو وېره پر مونږ پرېوتله، او د دې ملک ټول اوسېدونکى ستاسو په وجه ويلى شوى دى. ¹⁰مونږ واورېدل چې مالِک خُدائ څنګه ستاسو د مخې د بحيرهٔ قُلزم اوبه وچې کړې کله چې تاسو د مصر نه راووتلئ، او هغه څۀ چې تاسو د سيحون او عوج سره وکړل، چې د يردن د ختيځ طرف دوه اموري بادشاهان وُو، چې تاسو هغوئ بالکل تباه کړل. ¹¹کله چې مونږ دا واورېدل، نو زمونږ زړونه ويلى شول، او ستاسو په وجه په هيچا کښې هيڅ همت پاتې نۀ شو، ځکه چې مالِک خُدائ ستاسو خُدائ، پاس په آسمان او ښکته په زمکه کښې خُدائ پاک دے. ¹²نو اوس د مالِک خُدائ قسم ما ته وخورئ چې، څنګه ما تاسو سره مهربانى وکړله، هم هغه شان به تاسو زما د پلار کور سره مهربانى کوئ. او ما ته يوه پخه نښه راکړئ، ¹³چې زما د پلار، مور، وروڼو، خوېندو او د هغوئ د ټولو خلقو ژوند به بخښئ، او مونږ به د مرګ نه خلاصوئ.“

¹⁴هغه سړو هغې ته ووئيل چې، ”زمونږ ژوند ستاسو د ژوند په بدل کښې! کۀ تاسو زمونږ د دې کار خبر چا ته ونۀ کړئ، نو کله چې زمونږ پلار مونږ ته دا ملک راکړى، نو مونږ به تاسو سره مهربانى او وفادارى کوو.“

¹⁵نو هغې هغوئ د رسۍ په ذريعه د کړکۍ نه ښکته کړل، ځکه چې د هغې کور د ښار په ديوال کښې وو — هغه په ديوال کښې اوسېده. ¹⁶هغې ووئيل چې، ”غرونو ته لاړ شئ، کنه تعاقب کوونکى به تاسو ومومى. هلته درې ورځې پټ شئ ترڅو چې هغوئ بېرته راستانه شى، بيا خپله لار ونيسئ.“

¹⁷هغه سړو هغې ته ووئيل چې، ”مونږ به د دې قسم نه آزاد يُو چې تا مونږ ته راکړو، ¹⁸خو کۀ چرې، کله چې مونږ دې ملک ته راننوځو، تۀ دا سور تار په هغه کړکۍ کښې وتړې چې کومې نه دې مونږ ښکته کړل، او خپل پلار، مور، وروڼه او د خپل پلار ټوله کورنۍ دې کور ته راجمع کړې. ¹⁹څوک چې ستا د کور د دروازو نه بهر کوڅې ته ووځى، نو د هغۀ وينه به د هغۀ په خپل سر وى؛ مونږ به بې قصوره يُو. خو کۀ د کور دننه ستا سره چا ته لاس ورسيږى، نو د هغۀ وينه به زمونږ په سر وى. ²⁰خو کۀ تۀ زمونږ د دې کار خبر چا ته وکړې، نو مونږ به د هغه قسم نه آزاد يُو چې تا مونږ ته راکړو.“

²¹هغې ووئيل چې، ”لکه څنګه چې تاسو وايئ، هم داسې دې وى.“ نو هغې هغوئ ولېږل؛ هغوئ لاړل، او هغې سور تار په کړکۍ کښې وتاړلو.

²²هغوئ غرونو ته لاړل او هلته درې ورځې پاتې شول ترڅو چې تعاقب کوونکى بېرته راغلل. تعاقب کوونکو ټوله لار ولټوله خو هيڅ يې ونۀ موندل. ²³بيا دواړه سړى بېرته راستانه شول، د غرونو نه ښکته راغلل، د سيند نه پورې وتل، او د نون زوئ يشوع له ورسېدل، او هر څۀ چې پرې تېر شوى وُو هغه ټول يې ورته ووئيل. ²⁴هغوئ يشوع ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار يقيناً ټول ملک زمونږ په لاس کښې راکړے دے؛ بېشکه، هلته د اوسېدونکو ټول زمونږ د مخې د وېرې نه ويلى کيږى.“