زمونږ پلار يوشع ته حکم ورکوى
د یوشع تر مشرۍ لاندې د ژمنې شوې ځمکې فتح او مېشتېدل. کله چې یو سخت کار پیلېږي، زموږ پلار خپل قوم نه د دوی په خپله زړورتیا، بلکې په خپل حضور کې ټینګوي.
1 1د زمونږ پلار د خادم موسىٰ د مرګ نه پس، زمونږ پلار د نون زوئ يوشع ته، چې د موسىٰ مددګار وو، وفرمائيل چې،
2”زما خادم موسىٰ مړ شوے دے. اوس پاڅه او تۀ د دې ټولو خلقو سره د يردن سيند نه پور شه، هغه ملک ته چې زۀ يې د اِسرائيل اولاد ته ورکوم. 3هر هغه ځائ چې ستا پښه پرې ولګيږى، هغه ما تا ته درکړو، لکه څنګه چې ما له موسىٰ سره وعده کړې وه. 4ستا سرحد به د بيابان او دې لبنان نه د فرات تر لوئ سيند پورې، يعنې د حِتيانو ټول ملک، او د نمر د لوېدو په طرف تر لوئ سمندر پورې وى. 5ستا په ټول عُمر کښې به هيڅوک ستا په مقابله کښې ودرېدلے نۀ شى. لکه څنګه چې زۀ د موسىٰ سره وم، هم هغه شان به زۀ ستا سره يم. زۀ به تا نۀ پرېږدم او نۀ به تا يوازې پرېږدم.
6”مضبوط او زړۀ ور اوسه، ځکه چې تۀ به دا خلق د هغه ملک وارثان کوې چې ما د دوئ د پلرونو سره قسم خوړلے وو چې دوئ ته به يې ورکوم. 7صرف مضبوط او ډېر زړۀ ور اوسه، او خيال ساته چې د هغه ټول شريعت تابعدارى وکړې چې زما خادم موسىٰ تا ته حکم کړے وو. د هغې نه ښى يا ګس طرف ته مۀ اوړه، دې دپاره چې چرته هم چې لاړ شې، کامياب شې. 8دا د شريعت کتاب دې ستا د خولې نه نۀ لرې کيږى، بلکې په دې باندې دې شپه او ورځ غور کوه، دې دپاره چې هر څۀ چې پکښې ليکلى دى، په غور سره ورباندې عمل وکړې. نو بيا به ستا لار کامياب شى او تۀ به برياليتوب ومومې. 9آيا ما تا ته حکم نۀ دے کړے؟ مضبوط او زړۀ ور اوسه. مۀ يرېږه او زړۀ مۀ خرابوه، ځکه چې زۀ، ستا پلار، چرته هم چې لاړ شې، ستا سره يم.“
يوشع خلق د پور کېدو دپاره راهڅوى
10نو يوشع د خلقو سردارانو ته حکم وکړو چې،
11”د پړاؤ په منځ کښې تېر شئ او خلقو ته حکم وکړئ چې، ’خپله توښه تيار کړئ، ځکه چې په درېو ورځو کښې به تاسو د يردن نه پور شئ، دې دپاره چې هغه ملک ته ننوځئ او هغه ونيسئ چې ستاسو پلار يې تاسو ته د قبضې دپاره درکوى.‘“
12يوشع روبينيانو، جديانو او د منسى نيمې قبيلې ته ووئيل چې،
13”هغه خبره دې ياده وى چې د زمونږ پلار خادم موسىٰ تاسو ته حکم کړې وه، ’ستاسو پلار تاسو ته آرام درکوى او دا ملک به تاسو ته درکوى.‘ 14ستاسو ښځې، بچى او مال ډنګر دې په هغه ملک کښې چې موسىٰ تاسو ته د يردن د ختيځ طرف ته درکړے دے پاتې وى، خو تاسو ټول جنګيالى وسله وال د خپلو وروڼو نه مخکښې پور شئ، دې دپاره چې د هغوئ مدد وکړئ، 15ترڅو چې زمونږ پلار ستاسو وروڼو ته هم آرام ورنۀ کړى، لکه څنګه چې هغۀ تاسو ته درکړو، او هغوئ هم هغه ملک ونۀ نيسى چې هغه يې دوئ ته ورکوى. بيا خپل ملک ته راستانۀ شئ او هغه ونيسئ، يعنې هغه ملک چې د زمونږ پلار خادم موسىٰ تاسو ته د يردن پورې غاړې ته، د نمر د راختو په طرف درکړے دے.“
16هغوئ يوشع ته جواب ورکړو چې، ”هر څۀ چې تا مونږ ته حکم کړے دے، هغه به وکړو، او چرته چې تۀ مونږ ولېږې، هلته به لاړ شو. 17لکه څنګه چې مونږ په هر څۀ کښې د موسىٰ تابعدارى کوله، هم هغه شان به ستا تابعدارى کوو. صرف دا چې ستا پلار دې ستا سره وى، لکه څنګه چې هغه د موسىٰ سره وو. 18څوک چې ستا د حکم نه سرکشى وکړى او ستا د خبرو تابعدارى ونۀ کړى، هر څۀ چې تۀ حکم کوې، هغه دې قتل کړے شى. صرف تۀ مضبوط او زړۀ ور اوسه.“