Rama Urang Ngangkat Yosua
Ngarebut jeung netepan Tanah Jangji di handapeun pingpinan Yosua. Nalika hiji pancén anu matak sieun dimimitian, Rama urang ngajangkarkeun umat-Na lain kana kawani maranéhna sorangan, tapi kana ayana Mantenna.
1 1Sanggeus Nabi Musa, abdi Rama urang, pupus, Rama urang ngandika ka Yosua bin Nun, pangbantu Nabi Musa, saur-Na:
2“Musa abdi Kami geus pupus. Ayeuna geura cengkat, meuntas Walungan Yordan, maneh jeung sakabeh umat ieu, asup ka tanah anu rek dipaparinkeun ku Kami ka maranehna, nya eta urang Israil. 3Unggal tempat anu dijejek ku maneh geus dipaparinkeun ku Kami ka maneh, cocog jeung anu geus dijangjikeun ku Kami ka Musa. 4Wewengkon maneh bakal ngamprang ti gurun keusik jeung Libanon ieu nepi ka walungan gede, Walungan Efrat—sakabeh tanah urang Het—jeung nepi ka Laut Gede beulah kuloneun panonpoe surup. 5Saumur hirup maneh moal aya anu bisa ngalawan ka maneh. Sakumaha Kami tadina nyarengan Musa, Kami oge bakal nyarengan maneh; Kami moal ninggalkeun jeung moal ngantunkeun maneh.
6“Sing kuat jeung wanteran, sabab maneh bakal mingpin umat ieu ngawarisan tanah anu ku Kami geus disumpahkeun ka karuhunna rek dipaparinkeun. 7Ngan kudu kuat jeung kacida wanterna, taliti dina ngalakonan sakabeh Toret anu geus diparentahkeun ku Musa abdi Kami ka maneh. Ulah nyimpang ti dinya ka katuhu atawa ka kenca, supaya maneh salamet di mana bae maneh indit. 8Ulah pisan ieu Kitab Toret ingkah ti biwir maneh; renungkeun beurang peuting, supaya maneh taliti ngalakonan sagala anu kaunggel di dinya. Lamun kitu jalan maneh bakal mukti sarta maneh bakal salamet. 9Lain geus diparentahkeun ku Kami ka maneh? Sing kuat jeung wanteran. Ulah sieun atawa leutik hate, sabab Kami, Rama maneh, nyarengan maneh di mana bae maneh indit.”
Yosua Ngagerakkeun Umat sangkan Meuntas
10Tuluy Yosua marentah ka para pangurus umat, saurna:
11“Geura jalan ngider sakuliah pasanggrahan, parentahkeun ka umat: ‘Sadiakeun bekel, sabab tilu poe deui maraneh bakal meuntas Walungan Yordan pikeun asup jeung ngarebut tanah anu rek dipaparinkeun ku Rama maraneh sangkan jadi milik maraneh.’”
12Ka urang Rubin, urang Gad, jeung satengah kaom Menase, Yosua ngalahir, saurna:
13“Sing aringet kana parentah Nabi Musa, abdi Rama urang, ka maraneh: ‘Rama maraneh rek maparin katengtreman ka maraneh sarta bakal maparinkeun tanah ieu ka maraneh.’ 14Pamajikan, barudak, jeung ingon-ingon maraneh cicing di tanah anu geus dibikeun ku Musa ka maraneh di beulah wetaneun Walungan Yordan; tapi sakabeh maraneh para prajurit kudu meuntas kalawan sanjata ti hareupeun dulur-dulur maraneh pikeun ngabantu, 15nepi ka Rama urang maparin katengtreman ka dulur-dulur maraneh, sakumaha anu geus dipaparinkeun ka maraneh, sarta maranehna oge ngarebut tanah anu rek dipaparinkeun ku Mantenna. Geus kitu mah maraneh bisa balik deui ka tanah milik sorangan sarta ngarebut eta—tanah anu geus dibikeun ku Musa, abdi Rama urang, ka maraneh di beulah wetaneun Walungan Yordan tempat panonpoe bijil.”
16Maranehna ngawaler ka Yosua, “Sagala rupa anu diparentahkeun ku anjeun ka abdi sadaya baris dilakonan, sarta ka mana bae anjeun ngutus, abdi sadaya baris indit. 17Sakumaha abdi sadaya geus ngesto ka Musa dina sagala hal, abdi sadaya oge baris ngesto ka anjeun. Mung muga Rama anjeun nyarengan anjeun, sakumaha tadina nyarengan Musa. 18Sing saha anu ngalawan kana parentah anjeun sarta teu ngesto kana sagala timbalan anjeun, naon bae anu diparentahkeun ku anjeun, kudu dihukum pati. Ngan sing kuat jeung wanteran.”