Rama kita Nimbali Yusak
Pambedhahé lan panggonané Tanah Prajanjian ing sangisoré pimpinané Yusak. Nalika tugas sing medèni diwiwiti, Rama kita ngukuhaké umat-É ora ing kakendelané dhéwé, nanging ing ngarsa-Né.
1 1Sawuse Musa, abdine Rama kita, seda, Rama kita ngandika marang Yusak bin Nun, pembantune Musa:
2“Musa abdiKu wis mati. Saiki ngadega, nyabranga Kali Yarden, kowe lan sakabehing bangsa iki, menyang tanah kang Dakparingake marang wong-wong mau, yaiku para turune Israel. 3Saben panggonan kang koambah bakal Dakparingake marang kowe, kaya kang wis Dakprasetyakake marang Musa. 4Wilayahmu bakal mbujur saka ara-ara samun lan Libanon iki nganti tekan bengawan gedhe, Kali Efrat — yaiku sakabehing tanah wong Het — tekan Segara Gedhe ing sisih suruping srengenge. 5Ora bakal ana wong kang bisa tumeka ngarepmu salawase uripmu. Kaya anggonKu nunggil karo Musa, mangkono uga Aku bakal nunggil karo kowe; Aku ora bakal negakake utawa ninggal kowe.
6“Sing kuwat lan kendel, awit kowe kang bakal nuntun bangsa iki ndarbeni tanah kang wis Daksumpahake marang para leluhure, bakal Dakparingake marang wong-wong mau. 7Mung sing kuwat lan kendel banget, ngati-ati netepi sakabehing angger-angger kang wis didhawuhake dening Musa abdiKu marang kowe. Aja menggok mangiwa utawa manengen, supaya kowe oleh gawe ing ngendi bae kang koparani. 8Kitab Angger-angger iki aja nganti pisah saka lambemu; gagasen rina lan wengi, supaya kowe ngati-ati nindakake sakabehing kang katulis ing kono. Sabanjure dalanmu bakal mulya lan kowe bakal oleh gawe. 9Apa Aku ora wis ndhawuhi kowe? Sing kuwat lan kendel. Aja wedi utawa semplah, awit Aku, Ramamu, nunggil karo kowe ing ngendi bae kang koparani.”
Yusak Ngatag Bangsa Iku supaya Nyabrang
10Yusak banjur ndhawuhi para penggedhene bangsa iku:
11“Ndlajahana ing satengahing palereban lan ndhawuha marang bangsa iki: ‘Padha nyawisna sangu, awit telung dina maneh kowe kabeh bakal nyabrang Kali Yarden, lumebu lan ngenggoni tanah kang diparingake dening Ramamu marang kowe supaya kodarbeni.’”
12Marang wong Ruben, wong Gad, lan saperangan taler Manasye, Yusak ngandika:
13“Elinga marang apa kang didhawuhake dening Musa, abdine Rama kita, marang kowe: ‘Ramamu maringi katentreman marang kowe lan bakal maringake tanah iki marang kowe.’ 14Bojomu, anak-anakmu, lan raja-kayamu bakal manggon ing tanah kang diparingake dening Musa marang kowe ing sawetane Kali Yarden; nanging kowe kabeh para prajurit kang gagah prakosa kudu nyabrang kanthi sikep gegaman ing ngarepe para sadulurmu, kanggo nulungi wong-wong mau, 15nganti Rama kita maringi katentreman marang para sadulurmu kaya anggone wis maringake marang kowe, lan wong-wong mau uga ndarbeni tanah kang diparingake dening Panjenengane marang wong-wong mau. Sawuse iku kowe bakal padha bali menyang tanahmu dhewe lan ndarbeni, yaiku tanah kang diparingake dening Musa, abdine Rama kita, marang kowe ing sabrange Kali Yarden ing sisih mletheking srengenge.”
16Wong-wong mau padha mangsuli marang Yusak: “Sakabehing kang panjenengan dhawuhake marang kula sadaya badhe kula lampahi, lan dhateng pundi kemawon anggen panjenengan ngutus kula, kula badhe mangkat. 17Kadosdene anggen kula sami mituhu dhateng Musa ing sadaya prakawis, makaten ugi kula badhe mituhu dhateng panjenengan. Namung mugi Rama panjenengan nunggil kaliyan panjenengan, kadosdene anggenipun nunggil kaliyan Musa. 18Sinten kemawon ingkang mbalela dhateng dhawuh panjenengan lan boten mituhu dhateng pangandika panjenengan, punapa kemawon ingkang panjenengan dhawuhaken, kedah kapejahan. Namung mugi panjenengan kiyat lan kendel.”