Nabi Musa ing Gunung
Musa minggah ing Gunung Nebo, lan Rama kita nuduhake kabeh tanah kang ora bakal diambah. Ing kono Musa seda ing umur satus rong puluh taun, mripate isih cetha, lan Rama kita ngubur dheweke ing panggonan kang ora ana wong ngerti. Israel nangis telung puluh dina; wiwit iku ora ana nabi kang wanuh karo Panjenengane adhep-adhepan.
34 1Banjur Nabi Musa minggah saka ara-ara Moab menyang Gunung Nebo, yaiku pucuking Pisga kang ngadhepi Yerikho, lan Rama kita ngatingalake sakehing tanah mau marang Nabi Musa—wiwit Gilead nganti tekan Dan, 2yaiku tanah Naftali kabeh, tanah Efraim lan Manasye, sarta sakehing tanah Yehuda nganti tekan sagara ing sisih kulon, 3tanah Negeb, ara-ara iku—yaiku Lebak Yerikho, kutha wit kurma—nganti tekan Zoar.
4Banjur Rama kita ngandika marang Nabi Musa: “Iki tanah kang wis Daksumpahake marang Abraham, Iskak, lan Yakub, mangkene: ‘Tanah iki bakal Dakparingake marang turunmu.’ Kowe wis Dakidini ndeleng tanah iku kanthi mripatmu dhewe, nanging kowe ora bakal nyabrang mrana.”
5Nabi Musa, abdine Rama kita, banjur seda ana ing tanah Moab, cocog karo pangandikane Rama kita. 6Rama kita banjur nyarekake panjenengane ing lebak tanah Moab, ngadhepi Bet-Peor. Nganti tekan saiki ora ana wong siji-sijia kang ngerti ing ngendi pasareyane. 7Nalika seda, yuswane Nabi Musa wis satus rong puluh taun; mripate durung lamur, lan kakuwatane uga durung suda. 8Wong Israel padha nangisi Nabi Musa ana ing ara-ara Moab lawase telung puluh dina, nganti tekan pungkasaning mangsa panangis lan kasusahan iku. 9Yusak bin Nun kebak ing roh kawicaksanan, awit Nabi Musa wis numpangake astane marang dheweke. Wong Israel padha ngestokake marang Yusak, lan padha nindakake kaya kang wis didhawuhake dening Rama kita marang Nabi Musa. 10Wiwit nalika iku ing Israel ora ana maneh nabi kang jumeneng kaya Nabi Musa, kang ditepungi dening Rama kita kanthi adhep-adhepan, 11yaiku tumrap sakehing pratandha lan mukjijat kang didhawuhake dening Rama kita supaya ditindakake dening Nabi Musa ana ing tanah Mesir—marang Sang Prabu Pringon, marang sakehing abdine, lan sakehing tanahe, 12lan tumrap sakehing panguwasa kang gedhe sarta sakehing tumindak kang agung lan nggegirisi kang ditindakake dening Nabi Musa ana ing ngarepe wong Israel kabeh.