Mojżesz na górze
Mojżesz wchodzi na Nebo, a nasz Ojciec pokazuje mu całą ziemię, do której on nie wejdzie. Umiera tam w wieku stu dwudziestu lat, wciąż z jasnym wzrokiem, a nasz Ojciec grzebie go w miejscu, którego nikt nie zna. Izrael płacze przez trzydzieści dni; od tamtej pory nie było proroka, którego on znałby twarzą w twarz.
34 1Potem wszedł Mojżesz z równin moabskich na górę Nebo, na szczyt Pisga, naprzeciw Jerycha, a nasz Ojciec ukazał mu całą ziemię — od Gileadu po Dan, 2całą ziemię Neftalego, ziemię Efraima i Manassesa, całą ziemię Judy aż po Morze Zachodnie, 3Negeb, równinę — dolinę Jerycha, miasta palm — aż do Soaru.
4Potem rzekł do niego nasz Ojciec: „To jest ziemia, którą przysiągłem Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi: «Dam ją twojemu potomstwu». Dałem ci ją zobaczyć na własne oczy, lecz do niej nie przejdziesz”.
5Tam umarł Mojżesz, sługa naszego Ojca, w ziemi moabskiej, tak jak nasz Ojciec powiedział. 6Nasz Ojciec pogrzebał go w dolinie moabskiej, naprzeciw Bet-Peor, lecz nikt aż po dzień dzisiejszy nie zna jego grobu. 7Mojżesz miał sto dwadzieścia lat, gdy umarł; jego wzrok nie osłabł ani nie opuściła go siła. 8Izraelici opłakiwali Mojżesza na równinach moabskich przez trzydzieści dni, aż minęły dni płaczu i żałoby. 9Jozue, syn Nuna, był pełen ducha mądrości, gdyż Mojżesz włożył na niego swoje ręce. Izraelici słuchali go i czynili tak, jak nasz Ojciec nakazał Mojżeszowi. 10Od tego czasu nie powstał w Izraelu prorok taki jak Mojżesz, którego nasz Ojciec znał twarzą w twarz, 11z powodu wszystkich znaków i cudów, które nasz Ojciec posłał go czynić w Egipcie — przeciwko faraonowi, wszystkim jego sługom i całej jego ziemi, 12i z powodu całej potężnej ręki, i wszystkich wielkich, budzących grozę czynów, których Mojżesz dokonał na oczach całego Izraela.
