يشوع 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹نون جي پٽ يشوع شطيم کان ٻن ماڻهن کي ڳجھي طرح جاسوسي لاءِ موڪليندي چيو تہ ”وڃو، ملڪ جي، خاص ڪري يريحو جي، جاسوسي ڪريو.“ اهي هليا ويا، راحب نالي هڪ ڪسبڻ جي گھر ۾ داخل ٿيا ۽ اتي رهيا.

²يريحو جي بادشاهه کي ٻڌايو ويو تہ ”اڄ رات بني اسرائيل مان ڪجھ ماڻهو ملڪ جي جاسوسي ڪرڻ لاءِ هتي آيا آهن.“

³تڏهن يريحو جي بادشاهه راحب ڏانهن چوائي موڪليو تہ ”جيڪي ماڻهو تو وٽ آيا ۽ تنهنجي گھر ۾ داخل ٿيا آهن، تن کي ٻاهر ڪڍي آڻ، ڇاڪاڻ تہ اهي سڄي ملڪ جي جاسوسي ڪرڻ آيا آهن.“

⁴پر عورت انهن ٻنهي ماڻهن کي وٺي لڪائي ڇڏيو هو ۽ چيائين تہ ”ها، اهي ماڻهو مون وٽ آيا هئا، پر مون کي خبر نہ هئي تہ اهي ڪٿان جا آهن. ⁵اونداهي ٿيڻ مهل، جڏهن دروازو بند ٿيڻ وارو هو، تڏهن اهي ماڻهو نڪري ويا. مون کي خبر ناهي تہ اهي ماڻهو ڪيڏانهن ويا. جلدي انهن جي پٺيان لڳو، ڇاڪاڻ تہ اوهين کين پڪڙي وٺندا.“ ⁶پر هوءَ کين ڇت تي وٺي وئي هئي ۽ اتي وڇايل پنهنجن ڪتان جي ٽانڊن ۾ لڪائي ڇڏيائين. ⁷ماڻهن يردن جي رستي تي گھاٽن تائين انهن جو پيڇو ڪيو، ۽ جڏهن پيڇو ڪندڙ نڪري ويا تڏهن شهر جو دروازو بند ڪيو ويو.

⁸جاسوس اڃا ليٽيا نہ هئا تہ راحب مٿي ڇت تي انهن وٽ آئي، ⁹۽ کين چيائين تہ ”مون کي خبر آهي تہ خداوند اوهان کي هي ملڪ ڏنو آهي، اوهان جو ڊپ اسان تي اچي پيو آهي، ۽ ملڪ ۾ رهندڙ سڀ ڪو اوهان جي اڳيان ڳري ويو آهي. ¹⁰اسان ٻڌو آهي تہ جڏهن اوهين مصر مان نڪتا هئا تڏهن خداوند اوهان جي اڳيان لال سمنڊ جو پاڻي ڪيئن سڪائي ڇڏيو، ۽ اوهان يردن جي اوڀر وارن ٻن اموري بادشاهن، سيحون ۽ عوج، سان ڇا ڪيو، جن کي اوهان تباهيءَ لاءِ وقف ڪري ڇڏيو. ¹¹جڏهن اسان اهو ٻڌو تہ اسان جا دل ڳري ويا ۽ اوهان جي ڪري ڪنهن ۾ بہ همت نہ رهي، ڇاڪاڻ تہ خداوند اوهان جو خدا مٿي آسمان ۾ ۽ هيٺ زمين تي خدا آهي. ¹²هاڻي مون سان خداوند جو قسم کڻو تہ جيئن مون اوهان تي مهرباني ڪئي آهي تيئن اوهين بہ منهنجي پيءُ جي گھراڻي تي مهرباني ڪندا. ۽ مون کي ڪو پڪو نشان ڏيو، ¹³تہ اوهين منهنجي پيءُ، ماءُ، ڀائرن، ڀينرن ۽ جيڪي سندن آهن تن سڀني جي جان بچائيندا، ۽ اسان کي موت کان ڇوٽڪارو ڏيندا.“

¹⁴”اسان جي جان اوهان جي جان جي بدران!“ ماڻهن کيس چيو تہ ”جيڪڏهن تون اسان جو هي ڪم ظاهر نہ ڪندينءَ تہ جڏهن اسان جو پيءُ اسان کي هي ملڪ ڏيندو تڏهن اسين تو سان مهرباني ۽ وفاداري ڪنداسين.“

¹⁵پوءِ هن کين دريءَ مان رسيءَ سان هيٺ لاٿو، ڇاڪاڻ تہ سندس گھر شهر جي ڀت ۾ هو، هوءَ ڀت ۾ رهندي هئي. ¹⁶هن کين چيو تہ ”ٽڪرين ڏانهن وڃو، نہ تہ پيڇو ڪندڙ اوهان کي ملندا. اتي ٽي ڏينهن لڪي ويھو جيستائين اهي موٽي اچن، پوءِ پنهنجي واٽ وٺجو.“

¹⁷ماڻهن کيس چيو تہ ”جيڪو قسم تو اسان کان کڻرايو آهي، ان کان اسين آزاد ٿينداسين، ¹⁸سواءِ ان جي تہ جڏهن اسين ملڪ ۾ داخل ٿيون، تڏهن تون هيءَ ڳاڙهي ڊوري انهيءَ دريءَ ۾ ٻڌين جنهن مان تو اسان کي هيٺ لاٿو هو، ۽ پنهنجي پيءُ، ماءُ، ڀائرن ۽ پيءُ جي سڄي گھراڻي کي گھر ۾ گڏ ڪرين. ¹⁹جيڪو ڪو تنهنجي گھر جي دروازن مان نڪري گھٽيءَ ۾ ويندو، سو پنهنجي رت جو پاڻ ذميوار آهي، ۽ اسين بيگناهہ آهيون. پر جيڪو تو سان گڏ گھر ۾ هوندو، تنهن تي جيڪڏهن ڪنهن جو هٿ پيو تہ سندس رت اسان جي مٿي تي. ²⁰جيڪڏهن تون اسان جو هي ڪم ٻڌائيندينءَ تہ جيڪو قسم تو اسان کان کڻرايو آهي، ان کان اسين آزاد ٿينداسين.“

²¹”جيئن اوهان چيو آهي تيئن ٿئي،“ چيائين. پوءِ کين موڪلايائين؛ اهي هليا ويا ۽ هن ڳاڙهي ڊوري دريءَ ۾ ٻڌي ڇڏي.

²²اهي ٽڪرين ڏانهن هليا ويا ۽ اتي ٽي ڏينهن رهيا، جيستائين پيڇو ڪندڙ موٽي آيا. پيڇو ڪندڙن سڄي رستي ۾ ڳولا ڪئي، پر ڪجھ بہ نہ لڌائون. ²³پوءِ اهي ٻئي ماڻهو موٽيا، ٽڪرين تان هيٺ لهي، درياهہ پار ڪري، نون جي پٽ يشوع وٽ پهتا ۽ جيڪي ڪجھ مٿن گذريو هو سو سڀ کيس ٻڌايائون. ²⁴يشوع کي چيائون تہ ”اسان جي پيءُ سڄو ملڪ بيشڪ اسان جي هٿن ۾ ڏنو آهي؛ بلڪ اتي رهندڙ سڀ اسان جي اڳيان ڊپ کان ڳري رهيا آهن.“