Nggladhi Awak ing Kamursidan

Paulus ngelingake bab guru-guru kang nglarang omah-omah lan panganan tartamtu, mangka samubarang kabeh kang digawe dening Rama kita iku becik lan ditampa kanthi ngucap sokur. Timotius kudu nglatih awake ing kamursidan, aja nganti ana wong kang nyepelekake kanomane, maca Kitab Suci ing ngarepe wong akeh, lan ngawasi urip lan piwulange kanthi permati.

Pasal 4.

Sang Roh Suci kanthi cetha ngandika: ing jaman wekasan sawetara wong bakal nyingkur pracaya, padha nggatekake roh-roh kang nasarake lan piwulange para demit, amarga saka lamise wong-wong kang dremba goroh, kang swaraning atine wis kobong kaya diobong nganggo wesi membara. Wong-wong mau nglarang wong omah-omah, sarta meksa supaya nyirik pangan kang katitahake dening Rama kita supaya ditampani kanthi saos sokur dening para wong pracaya kang padha sumurup ing kayekten. Awit samubarang kang katitahake dening Rama kita iku becik; ora ana kang kena ditampik, yen ditampani kanthi saos sokur, awit iku disucekake dening pangandikane Rama kita lan dening pandonga.

Yen kowe mulangake prakara iki marang para sadulur, kowe bakal dadi abdine Kristus Yesus kang becik, kang kapakan ing tembung-tembunge pracaya lan piwulang becik kang wis koturut. Aja melu-melu dongeng-dongeng kang ora suci lan tanpa guna. Nanging gladhinen awakmu supaya mursid. Nggladhi badan iku ana gunane sathithik, nanging ngabekti marang Gusti Allah iku migunani tumrap samubarang—merga njanjeni urip saiki lan urip kang bakal teka. Iki tembung kang kena dipracaya lan pantes ditampani kanthi gembleng. Amarga iku kita padha nyambut gawe lan ngetog kekuwatan, awit kita wis padha ngarep-arep marang Rama kang gesang, Juru Slamete sakehing manungsa, luwih-luwih para wong pracaya. Prakara iki prentahna lan wulangna.

Aja nganti ana wong kang ngremehake kowe amarga enommu, nanging dadia tuladha tumrap para wong pracaya ing bab tetembungan, patrap, katresnan, pracaya, lan kasucen. Nganti tekaku, temenana anggonmu maca Kitab Suci ana ing ngarepe wong akeh, martakake, lan mulang. Aja nglirwakake peparing kang ana ing kowe, kang kaparingake lantaran pamedhar wangsit, nalika para pinituwa numpangake tangane ana ing kowe. Tindakna prakara iki lan pasrahna awakmu kabeh marang bab iku, supaya kamajuanmu kadeleng dening saben wong. Tansah njaga awakmu lan piwulangmu kanthi tliti. Tetepa ing bab iku, awit kanthi tumindak mangkono kowe bakal nylametake awakmu lan wong-wong kang padha ngrungokake kowe.