1 Petrus 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹Petrus, rasule Gusti Yesus Kristus, marang para pepilihan kang dadi wong neneka, kang pating slebar ing Pontus, Galatia, Kapadokia, Asia, lan Bitinia. ²yaiku para kang pinilih miturut pirsane Rama kita wiwit sakawit, kang kasucekake dening Sang Roh Suci, supaya padha mbangun-turut marang Gusti Yesus Kristus lan kaprecik ing getihe: muga sih-rahmat lan tentrem-rahayu saya wuwuha tumrap kowe kabeh.

Kalairake ing Pangarep-arep kang Urip

³Pinujia Rama kita, yaiku Ramane Gusti kita Yesus Kristus: marga saka gunging sih-piwelase, Panjenengane wis nglairake kita kanthi anyar tumuju marang pangarep-arep kang urip, lumantar wungune Gusti Yesus Kristus saka ing antarane wong mati, ⁴yaiku marang panduman-warisan kang ora bisa rusak, ora bisa cemer, lan ora bisa alum, kang kasimpen ana ing swarga kanggo kowe kabeh, ⁵kowe kang padha kareksa dening pangwasane Rama kita lumantar pracaya, nganti tekan ing karahayon kang wis cumawis arep kalairake ing jaman wekasan. ⁶Ing bab iku kowe padha bungah banget, sanadyan saiki, kanggo sawatara mangsa, kowe kudu padha nandhang susah marga saka warna-warnaning pacoban. ⁷Kabeh mau kelakon supaya pracayamu — kang wis kauji lan tinemu tulen, kang luwih aji tinimbang emas kang sanadyan wis diesuh ing geni isih bisa rusak — bisaa ndadekake pangalembana, kamulyan, lan kaurmatan nalika Gusti Yesus Kristus ngatingal. ⁸Sanadyan kowe durung tau weruh Panjenengane, kowe padha tresna marang Panjenengane; sanadyan saiki kowe ora weruh Panjenengane, kowe padha pracaya marang Panjenengane, sarta padha bungah kanthi kabungahan kang ora kena cinandra ing tembung lan kebak kamulyan, ⁹amarga kowe padha nampani wohing pracayamu, yaiku karahayoning nyawamu.

¹⁰Para nabi kang wis memeca bab sih-rahmat kang katemtokake kanggo kowe, wis padha naliti lan nggoleki kanthi premati bab karahayon iki, ¹¹yaiku padha nggoleki wektu lan kaanan kang dituduhake dening Rohe Sang Kristus kang ana ing para nabi mau, nalika Sang Roh memeca bab sangsarane Sang Kristus lan kamulyan kang bakal nusul sawise iku. ¹²Marang para nabi mau wis kalairake: anggone padha leladi iku dudu kanggo awake dhewe, nanging kanggo kowe, nalika padha memeca bab prakara-prakara kang saiki wis kawartakake marang kowe lumantar wong-wong kang nggiyarake Injil marang kowe kanthi Sang Roh Suci kang kautus saka ing swarga. Malah para malaekat padha kapengin nyawang prakara-prakara iku.

Katimbalan Supaya Suci

¹³Mulane, kanthi budi kang samekta tumindak lan kanthi waspada sakabehe, padha ngarep-arepa kanthi gemolong marang sih-rahmat kang bakal kaparingake marang kowe nalika Gusti Yesus Kristus kalairake. ¹⁴Kaya para anak kang mbangun-turut, aja padha nuruti hawa-nepsu kang biyen koturut nalika kowe isih padha ora ngerti. ¹⁵Nanging padha kaya Panjenengane kang nimbali kowe iku suci, mangkono uga kowe padha dadia suci ing sakabehing tumindakmu;

¹⁶awit wis katulis: “Padha sucia, amarga Aku iki suci.”

¹⁷Sarehne kowe padha nyebut marang Rama kang ngadili saben panggawe tanpa mbedak-mbedakake wong, mula lakonana mangsa kasingkiranmu ing donya kene kanthi wedi-asih kang suci. ¹⁸Kowe padha ngerti, yen dudu barang kang kena ing rusak, kayata salaka utawa emas, kang wis mbebasake kowe saka uripmu kang tanpa guna, kang kokwarisi saka para leluhurmu, ¹⁹nanging kowe wis katebus kanthi getihe Sang Kristus kang adi, kaya cempe tanpa cacad lan tanpa blentong. ²⁰Panjenengane wis pinilih sadurunge jagad katitahake, lan kalairake ing jaman wekasan iki marga saka kowe. ²¹Lumantar Panjenengane kowe padha pracaya marang Rama kita, kang wis mungokake Panjenengane saka ing antarane wong mati lan maringi kamulyan marang Panjenengane, satemah pracaya lan pangarep-arepmu dumunung ana ing Rama kita.

²²Sarehne kowe wis padha nyucekake nyawamu kanthi mbangun-turut marang kayekten, satemah bisa nresnani para sadulur kanthi tulus, mula padha tresna-tinresnana kanthi banget saka ati kang resik. ²³Amarga kowe wis padha kalairake maneh — ora saka wiji kang kena ing rusak, nanging saka wiji kang ora kena ing rusak — yaiku lumantar pangandikane Rama kita kang urip lan kang langgeng. ²⁴Awit, “Sakabehing manungsa iku kaya suket, lan sakabehing kamulyane kaya kembang ing ara-ara; sukete alum lan kembange rontog, ²⁵nanging pangandikane Rama kita iku langgeng ing salawas-lawase.” Lan iki pangandika kang wis kawartakake marang kowe.