اول پطرس 1

1 ¹پطرس، رسولِ عیسی مسیح، به برگزیدگانِ آواره که در پُنطُس، غَلاطیه، کَپَدوکیه، آسیا و بیطینیه پراکنده‌اند. ²برگزیده بر حسبِ علمِ پیشینِ پدر ما، مقدّس‌شده به‌واسطهٔ روح‌القدس، تا از عیسی مسیح اطاعت کنید و به خونِ او پاشیده شوید: فیض و آرامش بر شما افزون باد.

زاده‌شده برای امیدی زنده

³متبارک باد پدر ما، پدرِ خداوندِ ما عیسی مسیح: که به رحمتِ عظیمِ خود ما را تولّدِ تازه بخشید به امیدی زنده، از راهِ رستاخیزِ عیسی مسیح از مردگان، ⁴به میراثی که هرگز فاسد، تباه یا پژمرده نمی‌شود، و در آسمان برای شما نگاه داشته شده است، ⁵شما که به قدرتِ پدر ما و از راهِ ایمان محفوظ نگاه داشته شده‌اید، برای نجاتی که آماده است تا در زمانِ آخر آشکار شود. ⁶شما در این بسیار شادمانید، هرچند اکنون برای اندک‌زمانی ناچار باشید که از آزمایش‌های گوناگون اندوهگین شوید. ⁷اینها آمده‌اند تا ایمانِ شما—که آزموده و اصیل یافت شده، و از طلایی که در آتش پالوده می‌شود و باز از میان می‌رود گران‌بهاتر است—به هنگامِ ظهورِ عیسی مسیح مایهٔ ستایش و جلال و اکرام گردد. ⁸هرچند هرگز او را ندیده‌اید، دوستش می‌دارید؛ و هرچند اکنون نیز او را نمی‌بینید، بدو توکل می‌کنید، و با شادی‌ای وصف‌ناپذیر و پرجلال شادمانی می‌کنید، ⁹زیرا غایتِ ایمانِ خود، یعنی نجاتِ جان‌های خویش را دریافت می‌کنید.

¹⁰انبیایی که از فیضِ مقرّر برای شما سخن گفتند، دربارهٔ این نجات به‌دقت تحقیق و تفحص کردند، ¹¹و در جستجوی آن زمان و اوضاعی بودند که روحِ مسیح در ایشان بدان اشاره می‌کرد، آنگاه که از رنج‌های مسیح و جلال‌های پس از آن پیشگویی می‌نمود. ¹²بر ایشان آشکار شد که نه خود، بلکه شما را خدمت می‌کردند، آنگاه که از این چیزها سخن گفتند؛ همان چیزهایی که اکنون به‌واسطهٔ کسانی که به‌وسیلهٔ روح‌القدسِ فرستاده‌شده از آسمان به شما بشارت دادند، به شما اعلام شده است. حتی فرشتگان نیز مشتاقند در این امور بنگرند.

فراخوانده‌شده تا قدّوس باشید

¹³پس کمرِ ذهنِ خود را برای عمل ببندید و کاملاً هوشیار باشید، و امیدِ خود را تماماً بر آن فیضی بگذارید که به هنگامِ ظهورِ عیسی مسیح به شما عطا خواهد شد. ¹⁴همچون فرزندانِ مطیع، مگذارید که امیالِ پیشین—که در روزگارِ جهالتِ خود از آنها پیروی می‌کردید—شما را شکل دهند. ¹⁵بلکه همان‌گونه که آن‌کس که شما را فراخوانده قدّوس است، شما نیز در تمامِ رفتارِ خود قدّوس باشید؛

¹⁶زیرا نوشته شده است: «قدّوس باشید، زیرا من قدّوسم.»

¹⁷و چون پدری را می‌خوانید که هر کس را بی‌آنکه طرفداری کند، بر حسبِ عملش داوری می‌کند، پس ایّامِ غربتِ خود را در اینجا با ترسی توأم با احترام بگذرانید. ¹⁸زیرا می‌دانید که نه با چیزهای فانی چون نقره و طلا، از آن زندگیِ باطلی که از پدرانتان به شما رسیده بود رهایی یافتید، ¹⁹بلکه با خونِ گران‌بهای مسیح، همچون برّه‌ای بی‌عیب و بی‌لکه. ²⁰او پیش از بنیادِ جهان برگزیده شد، اما در این ایّامِ آخر به‌خاطرِ شما ظاهر گردید. ²¹به‌واسطهٔ او به پدر ما ایمان دارید، همان که او را از مردگان برخیزانید و جلال بخشید، تا ایمان و امیدِ شما بر پدر ما باشد.

²²حال که با اطاعت از حقیقت، جان‌های خود را پاک ساخته‌اید تا برادران را از صمیمِ دل دوست بدارید، یکدیگر را نیز از دلی پاک به‌شدت محبت کنید. ²³زیرا تولّدِ تازه یافته‌اید—نه از تخمی فانی، بلکه از تخمی باقی—به‌واسطهٔ کلامِ زنده و پایدارِ پدر ما. ²⁴زیرا، «همهٔ آدمیان همچون علفند، و تمامِ جلالشان چون گلِ صحرا؛ علف خشک می‌شود و گل می‌افتد، ²⁵اما کلامِ پدر ما تا ابد باقی می‌ماند.» و این همان کلامی است که به شما بشارت داده شد.