Rama kita Mirsani Panjeriting Wong kang Katindhes

Opahe para tukang ngundhuh kang ditahan padha sesambat lan nganti tekan ing kupinge Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga; wong sugih kang padha numpuk bandha dikon nangis. Wong liyane dikon sabar ngenteni kaya wong tani, ndedonga nalika nandhang sangsara, padha ngakoni dosa siji lan sijine, lan nggoleki wong kang kesasar.

Pasal 5.

Saiki rungokna, he kowe wong-wong sugih, padha nangisa lan sesambata marga saka kasangsaran kang bakal nekani kowe. Kasugihanmu wis bosok, lan sandhanganmu wis dipangan renget. Emas lan salakamu wis teyengen; teyenge iku bakal dadi seksi kang nglawan kowe lan bakal mangan dagingmu kaya geni. Kowe wis numpuk kasugihan ing dina-dina pungkasan. Delengen: opahe para buruh kang wis ngeneni pategalanmu, kang koktahan, iku padha sesambat, lan panjeriting para wong kang derep mau wis tumeka ing talingane Rama Panguwasaning wadyabala swarga. Kowe wis urip ing bumi kanthi mubra-mubru lan ngumbar hawa nepsu. Kowe wis nglemokake atimu ing dina pembelehan. Kowe wis ngukum lan mateni wong kang bener, kang ora nglawan kowe.

Padha Ngentenana kanthi Ati kang Sabar

Mulane padha disabar, para sadulur, nganti tekane rawuhe Gusti. Gatekna wong tani: dheweke kanthi sabar ngenteni woh kang aji saka lemah, nganti oleh udan wiwitan lan udan pungkasan. Kowe uga kudu padha sabar. Padha nyantosakake atimu, awit rawuhe Gusti wis cedhak. Aja padha pating greneng siji marang sijine, para sadulur, supaya kowe aja nganti diadili. Delengen—Sang Hakim wis jumeneng ing ngarep lawang. Para sadulur, para nabi kang padha medhar pangandika atas asmane Rama kita, dadekna tuladha ing bab kasangsaran lan kasabaran. Delengen, kita padha ngarani rahayu marang wong-wong kang padha mantep tahan. Kowe wis krungu bab ketahanane Ayub lan wis ndeleng apa kang katindakake dening Rama kita—Rama kita iku sugih welas asih lan sih-rahmat.

Ngungkuli samubarang kabeh, para sadulurku, aja padha sumpah—dadia demi swarga, dadia demi bumi, utawa sumpah liyane apa bae. Yen iya, kandhanana iya, lan yen ora, kandhanana ora, supaya kowe aja nganti tiba ing pangadilan.

Pandonga kang Adhedhasar Pracaya iku Marasake

Apa ana ing antaramu kang nandhang sangsara? Dheweke becik ndedongaa. Apa ana kang bungah? Dheweke becik ngidungna pamuji. Apa ana ing antaramu kang lara? Dheweke becik nyeluk para pinituwaning pasamuwan, lan para pinituwa mau padha ndongakna dheweke, kanthi njebadi nganggo lenga atas asmane Gusti. Pandonga kang adhedhasar pracaya bakal nylametake wong kang lara mau, lan Gusti bakal ngwungokake dheweke. Lan yen dheweke wis gawe dosa, bakal diapura. Mulane padha ngakonana dosamu siji marang sijine lan padha ndedongakna siji lan sijine, supaya kowe padha diparingi waras. Pandongane wong kang bener iku gedhe dayane lan mandi. Nabi Elia iku manungsa padha kaya kita, lan dheweke ndedonga kanthi tenanan supaya aja nganti udan; temahan ora ana udan ing tanah kono nganti telung taun nem sasi. Banjur dheweke ndedonga maneh, lan langit maringi udan, sarta bumi metokake wohe.

Para sadulurku, yen ing antaramu ana wong kang nyimpang saka kayekten lan ana wong kang mbalekake dheweke, sumurupa: sapa kang mbalekake wong dosa saka dalane kang kliru, iku nylametake nyawane wong mau saka pati lan nutupi dosa kang akeh banget.