List Jakuba 5

5 ¹A teraz wy, bogacze, płaczcie i zawodźcie nad nieszczęściami, które na was przychodzą. ²Wasze bogactwo zgniło, a wasze szaty zżarły mole. ³Wasze złoto i srebro zardzewiało; ich rdza będzie świadczyć przeciwko wam i strawi wasze ciało jak ogień. Nagromadziliście bogactwa w dniach ostatecznych. ⁴Oto zapłata, którą zatrzymaliście robotnikom, co skosili wasze pola, woła, a wołanie żniwiarzy dotarło do uszu Ojca zastępów niebieskich. ⁵Żyliście na ziemi w zbytku i rozkoszy. Utuczyliście swoje serca na dzień rzezi. ⁶Potępiliście i zabiliście sprawiedliwego, który wam się nie sprzeciwia.

Czekajcie z cierpliwym sercem

⁷Bądźcie więc cierpliwi, bracia i siostry, aż do przyjścia Pana. Pomyślcie o rolniku: cierpliwie czeka na cenny plon ziemi, aż spadną deszcze wczesne i późne. ⁸Wy również bądźcie cierpliwi. Umocnijcie swoje serca, bo przyjście Pana jest bliskie. ⁹Nie narzekajcie jedni na drugich, bracia i siostry, abyście nie byli sądzeni. Oto Sędzia stoi u drzwi. ¹⁰Bracia i siostry, weźcie za przykład cierpienia i cierpliwości proroków, którzy mówili w imieniu naszego Ojca. ¹¹Oto nazywamy błogosławionymi tych, którzy wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości Joba i widzieliście, co nasz Ojciec sprawił — nasz Ojciec jest bogaty w miłosierdzie i litość.

¹²Przede wszystkim, moi bracia i siostry, nie przysięgajcie — ani na niebo, ani na ziemię, ani żadną inną przysięgą. Niech wasze tak będzie tak, a wasze nie — nie, abyście nie podlegli sądowi.

Modlitwa wiary uzdrawia

¹³Czy ktoś wśród was cierpi? Niech się modli. Czy ktoś jest radosny? Niech śpiewa pieśni chwały. ¹⁴Czy ktoś wśród was choruje? Niech wezwie starszych zboru, a oni niech się modlą nad nim, namaszczając go olejem w imię Pana. ¹⁵Modlitwa wiary ocali chorego i Pan go podźwignie. A jeśli zgrzeszył, będzie mu przebaczone. ¹⁶Wyznawajcie więc jedni drugim swoje grzechy i módlcie się jedni za drugich, abyście byli uzdrowieni. Modlitwa człowieka sprawiedliwego ma wielką moc i jest skuteczna. ¹⁷Eliasz był człowiekiem podobnym do nas i gorliwie się modlił, aby nie padało; i nie padało na ziemię przez trzy lata i sześć miesięcy. ¹⁸Potem znów się modlił, a niebo dało deszcz i ziemia wydała swój plon.

¹⁹Moi bracia i siostry, jeśli ktoś wśród was zboczy od prawdy, a ktoś inny go zawróci, ²⁰niech wie, że kto zawróci grzesznika z jego błędnej drogi, ocali jego duszę od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów.