Padudon kang Thukul saka Hawa Nepsu

Padudon iku asale saka pepenginan kang perang ana ing batin; padha ora duwe awit ora nyuwun, lan yen nyuwun, nyuwune klèru. Mitran karo donya iku memungsuhan karo Rama kita, nanging Panjenengane paring sih-rahmat luwih akeh. Padha nyedhaka marang Panjenengane, lan aja ngrancang sesuk kaya-kaya urip iki dudu pedhut.

Pasal 4.

Perang lan padudon ing antaramu iku saka ngendi? Apa dudu saka hawa nepsumu kang padha perang ing jero batinmu? Kowe padha kepengin nanging ora oleh—banjur matèni. Kowe padha mburu nepsu nanging ora bisa oleh—banjur padu lan perang. Kowe padha ora oleh amarga ora nyuwun. Kowe padha nyuwun nanging ora kaparingan, amarga anggonmu nyuwun iku luput, mung arep koenggo mbuwang kanggo kasenenganmu dhewe. He wong-wong kang laku jina! Apa kowe padha ora ngerti yen mitran karo jagad iku dadi satru marang Rama kita? Sapa kang milih dadi mitrane jagad, dadi satrune Rama kita. Apa kokkira Kitab Suci guneman tanpa teges, nalika mratelakake yen roh kang kapapanake ana ing kita iku kepengin banget kanthi butarepan? Nanging Panjenengane maringi sih-rahmat kang luwih gedhe. Mulane Kitab Suci ngandika: “Rama kita nglawan wong kang gumunggung, nanging maringi sih-rahmat marang wong kang andhap asor.”

Mulane kowe padha sumuyuda marang Rama kita. Lawanen Iblis, temah dheweke bakal mlayu ninggal kowe. Padha nyedhaka marang Rama kita, temah Panjenengane bakal nyedhaki kowe. He wong dosa, resikana tanganmu; he wong kang mangro tingal, sucekna atimu. Padha susaha, prihatina lan nangisa. Guyumu owahana dadi tangis, lan kabungahanmu dadi kasusahan. Padha ngasorna awakmu ana ing ngarsane Rama kita, temah kowe bakal kaluhurake dening Panjenengane.

He para sadulur, aja padha pisan-pisan ngala-ala siji lan sijine. Sapa kang ngala-ala sadulure, utawa ngadili sadulure, iku ngala-ala angger-angger lan ngadili angger-angger. Nanging yen kowe ngadili angger-angger, kowe dudu wong kang netepi angger-angger, nanging dadi wong kang ngadili. Mung ana Siji kang maringi angger-angger lan ngadili—kang kuwasa nylametake lan numpes. Kowe iku sapa, dene wani ngadili pepadhamu?

Aja Umuk bab Dina Sesuk

Saiki rungokna, he kowe kang padha kandha: “Dina iki utawa sesuk aku padha arep menyang kutha kene utawa kana, nginep setaun, dedagangan lan golek bathi,” mangka kowe padha ora ngerti apa kang bakal kelakon sesuk. Uripmu iku apa ta? Awit kowe iku mung pedhut kang katon sadhela, banjur sirna. Luwih becik kowe padha kandhaa: “Manawa Rama kita marengake, aku bakal padha urip lan nglakoni iki utawa iku.” Nanging saiki kowe padha umuk kanthi gumunggungmu. Sakehing umuk kang kaya mangkono iku ala. Dadi sapa kang ngerti kabecikan kang kudu ditindakake, nanging ora nindakake, iku dadi dosa tumrap dheweke.