ካብ ትምኒት ዝውለድ ባእሲ

ባእስታት ካብ ኣብ ውሽጢ ዝዋግእ ትምኒት ይመፅእ፤ ስለ ዘይልምኑ የብሎምን፥ ምስ ዝልምኑ ኸዓ ብኽፉእ ይልምኑ። ምሕዝነት ምስ ዓለም ፅልኢ ምስ ኣቦና እዩ፥ ንሱ ግና ዝያዳ ፀጋ ይህብ። ናብኡ ቕረቡ፥ ህይወት ጊሜ ከም ዘይኮነት ገይርኩም ድማ ንፅባሕ ምውጣን ሕደጉ።

ምዕራፍ 4።

ኣብ መንጎኹም ዘሎ ውግእን ባእስን ካበይ ይመፅእ? ካብቲ ኣብ ኣካላትኩም ዝዋግእ ትምኒትኩምዶ ኣይኮነን? ትደልዩ፥ የብልኩምን፥ ትቐትሉ። ትምነዩ፥ ክትረኽቡ ኣይትኽእሉን፥ ትባኣሱን ትዋግኡን። ዘይትልምኑ ስለ ዝኾንኩም፥ የብልኩምን። ትልምኑ እሞ ኣይትቕበሉን ኢኹም፥ ንገዛእ ደስታኹም ክተውፅእዎ ብኽፉእ ስለ እትልምኑ። ኣቱም ዘመውቲ! ምሕዝነት ምስ ዓለም ፅልኢ ምስ ኣቦና ምዃኑዶ ኣይትፈልጡን? ፈታዊ ዓለም ክኸውን ዝደሊ ኵሉ፥ ፀላኢ ኣቦና ይኸውን። ወይ እቲ ፅሑፍ፥ እቲ ኣባና ዘንበሮ መንፈስ ብቕንኣት ይናፍቕ እናበለ፥ ንከንቱ ይዛረብ ድዩ? ግና ዝያዳ ፀጋ ይህብ። ስለዙይ ከዓ እቲ ፅሑፍ፥ “ኣቦና ንዕቡያት ይቃወሞም፥ ንትሑታት ግና ፀጋ ይህቦም” ይብል።

እምበኣር ንኣቦና ተገዝኡ። ንድያብሎስ ተቃወምዎ፥ ንሱ ኸዓ ካባኻትኩም ክሃድም እዩ። ናብ ኣቦና ቕረቡ፥ ንሱ ኸዓ ናባኻትኩም ክቐርብ እዩ። ኣቱም ሓጥኣን፥ ኣእዳውኩም ኣፅርዩ፤ ኣቱም ክልተ ልቢ ዘለኩም፥ ልብኹም ኣንፅሁ። ሕዘኑ፥ ኣልቅሱ፥ ብኸዩ። ሰሓቕኩም ናብ ሓዘን፥ ሓጐስኩምውን ናብ ጓሂ ለውጡ። ኣብ ቅድሚ ኣቦና ርእስኹም ኣዋርዱ፥ ንሱ ኸዓ ልዕል ከብለኩም እዩ።

ኣቱም ኣሕዋተይ፥ ንሓድሕድኩም ብእከይ ኣይትተዛረቡ። ንሓዉ ብእከይ ዝዛረብ ወይ ንሓዉ ዝፈርድ ኵሉ፥ ንሕጊ ይዛረብ፥ ንሕጊ ኸዓ ይፈርድ። ንሕጊ እንተ ፈሪድካ ግና፥ ፈራዲ ሕጊ ደኣ ኢኻ እምበር፥ ሓላዊ ሕጊ ኣይኮንካን። ሕጊ ዝህብ ዝፈርድውን ሓደ ጥራሕ እዩ፤ ከድሕን ወይ ከጥፍእ ዝኽእል ንሱ እዩ። ንስኻ ግና ንብፃይካ እትፈርድ መን ኢኻ?

ብዛዕባ ፅባሕ ኣይትመክሑ

ሕዚ ስምዑ፥ ኣቱም “ሎሚ ወይ ፅባሕ ናብ እዛ ወይ እታ ኸተማ ኽንከይድ፥ ኣብኣ ሓደ ዓመት ክንፀንሕ፥ ክንነግድን ክንረብሕን ኢና” እትብሉ። ፅባሕ እንታይ ከም ዘምፅእ ኣይትፈልጡን ኢኹም። ህይወትኩም እንታይ እያ? ንቑሩብ ጊዜ ዝረአ፥ ድሕሪኡ ኸዓ ዝጠፍእ ጊሜ ኢኹም እሞ። ኣብ ክንዳኡስ፥ “ኣቦና እንተ ፈቒዱ፥ ብህይወት ክንነብር፥ እዙይ ወይ እቱይ ክንገብር ኢና” ክትብሉ ይግብአኩም። ሕዚ ግና ብትዕቢትኩም ትምክሑ ኣለኹም። ከምዙይ ዝበለ ትምክሕቲ ዅሉ ኸዓ ክፉእ እዩ። እምበኣር እቲ ፅቡቕ ክገብር እናፈለጠ ዘይገብሮ ኵሉ፥ ንእኡ ሓጢኣት እዩ።