Η σύγκρουση που γεννιέται από την επιθυμία
Οι καβγάδες προέρχονται από επιθυμίες που πολεμούν μέσα τους· δεν έχουν επειδή δεν ζητούν, και όταν ζητούν, ζητούν με λάθος τρόπο. Η φιλία με τον κόσμο είναι έχθρα προς τον Πατέρα μας, αλλά εκείνος δίνει περισσότερη χάρη. Πλησιάστε τον, και πάψτε να σχεδιάζετε το αύριο σαν να μην ήταν η ζωή ατμός.
4 1Από πού προέρχονται οι πόλεμοι και οι διαμάχες ανάμεσά σας; Δεν προέρχονται από τις επιθυμίες σας που πολεμούν μέσα σας; 2Επιθυμείτε και δεν έχετε — σκοτώνετε. Λαχταράτε και δεν μπορείτε να το αποκτήσετε — φιλονικείτε και πολεμάτε. Δεν έχετε, επειδή δε ζητάτε. 3Ζητάτε και δε λαβαίνετε, γιατί ζητάτε με λάθος τρόπο, για να το ξοδέψετε στις δικές σας απολαύσεις. 4Μοιχοί! Δεν ξέρετε πως η φιλία με τον κόσμο είναι εχθρότητα προς τον Πατέρα μας; Όποιος διαλέγει να γίνει φίλος του κόσμου γίνεται εχθρός του Πατέρα μας. 5Ή μήπως μάταια μιλάει η Γραφή, όταν λέει πως το πνεύμα που έβαλε μέσα μας λαχταρά με ζήλια; 6Δίνει όμως περισσότερη χάρη. Γι’ αυτό λέει η Γραφή: «Ο Πατέρας μας αντιστέκεται στους υπερήφανους, δίνει όμως χάρη στους ταπεινούς».
7Υποταχθείτε, λοιπόν, στον Πατέρα μας. Αντισταθείτε στον διάβολο, και θα φύγει από κοντά σας. 8Πλησιάστε τον Πατέρα μας, και θα σας πλησιάσει. Καθαρίστε τα χέρια σας, αμαρτωλοί· εξαγνίστε τις καρδιές σας, δίψυχοι. 9Θρηνήστε, πενθήστε και κλάψτε. Το γέλιο σας ας γίνει πένθος και η χαρά σας κατήφεια. 10Ταπεινωθείτε μπροστά στον Πατέρα μας, και θα σας ανυψώσει.
11Μην κακολογείτε ο ένας τον άλλο, αδελφοί και αδελφές. Όποιος κακολογεί έναν αδελφό ή τον κρίνει, κακολογεί τον νόμο και τον κρίνει. Αν όμως κρίνεις τον νόμο, δεν τον τηρείς — τον κρίνεις. 12Ένας μόνο δίνει τον νόμο και κρίνει — αυτός που μπορεί να σώσει ή να καταστρέψει. Εσύ ποιος είσαι που κρίνεις τον πλησίον σου;
Μην καυχιέστε για το αύριο
13Ελάτε τώρα εσείς που λέτε: «Σήμερα ή αύριο θα πάμε σε τούτη ή σε εκείνη την πόλη, θα περάσουμε έναν χρόνο, θα εμπορευτούμε και θα βγάλουμε κέρδος». 14Δεν ξέρετε τι θα φέρει το αύριο. Τι είναι η ζωή σας; Γιατί είστε μια καταχνιά, που φαίνεται για λίγο κι έπειτα χάνεται. 15Αντίθετα, θα έπρεπε να λέτε: «Αν θέλει ο Πατέρας μας, θα ζήσουμε και θα κάνουμε τούτο ή εκείνο». 16Όμως τώρα καυχιέστε μέσα στην αλαζονεία σας. Κάθε τέτοια καύχηση είναι κακή. 17Λοιπόν, όποιος ξέρει το καλό που πρέπει να κάνει και δεν το κάνει, διαπράττει αμαρτία.