Jeremias 42

42 ¹Unya miduol ang tanang mga komandante sa kasundalohan, uban kang Johanan nga anak ni Carea ug kang Jezanias nga anak ni Hosaias, ug ang tanang katawhan, gikan sa labing ubos hangtod sa labing dako, ²ug miingon kang Jeremias nga propeta, “Palihog pamatia ang among pangamuyo: pag-ampo sa imong Amahan alang kanamo, alang niining tanang nahibilin—kay gamay na lang kami nga nahibilin gikan sa daghan, sumala sa imong nakita, ³aron ipakita kanamo sa imong Amahan ang dalan nga among pagalaktan ug ang butang nga among pagabuhaton.”

⁴Mitubag si Jeremias nga propeta kanila, “Nadungog ko kamo. Mag-ampo ako sa inyong Amahan sumala sa inyong gipangayo ug isugilon ko kaninyo ang tanang itubag sa inyong Amahan, nga walay itago.”

⁵Miingon sila kang Jeremias, “Hinaut nga ang atong Amahan mahimong tinuod ug matinud-anong saksi batok kanamo kon dili kami mobuhat sa tanang ipadala sa imong Amahan kanimo aron isulti kanamo. ⁶Maayo man o daotan, among tumanon ang tingog sa atong Amahan, nga kaniya among gipadala ikaw, aron mamaayo kanamo kon tumanon namo ang tingog sa atong Amahan.”

⁷Sa kataposan sa napulo ka adlaw miabot ang pulong sa atong Amahan kang Jeremias. ⁸Busa gitawag niya si Johanan nga anak ni Carea, ang tanang mga komandante nga uban kaniya, ug ang tanang katawhan, gikan sa labing ubos hangtod sa labing dako,

⁹ug miingon, “Mao kini ang giingon sa atong Amahan sa Israel, nga kaniya inyo akong gipadala aron ihatag ang inyong pangamuyo:

¹⁰Kon tinuod gayod kamong mopabilin niining yutaa, tukoron ko kamo ug dili gun-obon; itanom ko kamo ug dili ibton—kay nagbasol ako sa katalagman nga akong gipahamtang kaninyo.

¹¹Ayaw kahadloki ang hari sa Babilonia nga inyong gikahadlokan karon. Ayaw siya kahadloki, nag-ingon ang atong Amahan, kay ako nagauban kaninyo aron luwason ug haw-ason kamo gikan sa iyang kamot.

¹²Ipakita ko kaninyo ang kaluoy, aron ang hari sa Babilonia maluoy kaninyo ug tugotan kamong mobalik sa inyong yuta.

¹³Apan kon moingon kamo, ‘Dili kami mopabilin niining yutaa,’ nga nagsupak sa tingog sa inyong Amahan, ¹⁴nga nag-ingon, ‘Dili, moadto kami sa Ehipto, diin dili kami makakita ug gubat, dili makadungog sa budyong, dili gutomon sa tinapay, ug didto mopuyo,’ ¹⁵nan pamatia ang pulong sa atong Amahan, nahibilin sa Juda. Mao kini ang giingon sa Amahan sa mga panon sa langit, ang Amahan sa Israel: Kon nakahukom na gayod kamo sa pag-adto sa Ehipto aron mopuyo didto, ¹⁶nan ang espada nga inyong gikahadlokan makaapas kaninyo didto sa Ehipto, ang gutom nga inyong gikalisangan mosunod kaninyo ngadto sa Ehipto, ug didto kamo mangamatay. ¹⁷Ang tanang nakahukom sa pagpuyo sa Ehipto mangamatay pinaagi sa espada, gutom, ug kamatay; walay bisan usa nga maluwas o makaikyas sa katalagman nga akong ipahamtang kanila.

¹⁸Mao kini ang giingon sa Amahan sa mga panon sa langit, ang Amahan sa Israel: Maingon nga ang akong kasuko ug kapungot gibubo ngadto sa mga tawo sa Jerusalem, mao usab nga ang akong kapungot ibubo kaninyo kon mosulod kamo sa Ehipto. Mahimo kamong tinunglo, makalilisang, biaybiayon, ug tamayon, ug dili na gayod ninyo makita pag-usab kining dapita.”

¹⁹“Nakasulti na ang atong Amahan kaninyo, nahibilin sa Juda: Ayaw kamo pag-adto sa Ehipto. Hibaloi gayod nga gipasidan-an ko kamo karong adlawa. ²⁰Gilimbongan ninyo ang inyong kaugalingon nga nagbayad sa inyong kinabuhi, kay gipadala ninyo ako sa inyong Amahan, nga nag-ingon, ‘Pag-ampo alang kanamo sa atong Amahan; bisan unsa ang iyang isulti, isugilon kanamo ug among buhaton.’ ²¹Karong adlawa gisultihan ko kamo, apan wala ninyo tumana ang tingog sa inyong Amahan sa bisan unsa nga iyang gipadala kanako aron isulti kaninyo. ²²Busa hibaloi gayod: mangamatay kamo pinaagi sa espada, gutom, ug kamatay didto sa dapit nga buot ninyong puy-an.”