Yêremya 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹Paşê hemû serdarên hêzan, digel Yûhenanê kurê Qareyah û Yezenyahê kurê Hoşayah, û hemû gel, ji biçûk heta mezin, nêzîk bûn, ²û ji Yêremyayê pêxember re gotin: “Ji kerema xwe lavaya me bibihîze: ji bo me, ji bo vê bermayiya tev, ji Bavê xwe re dua bike — çimkî em ji gelekan hindik mane, wek ku tu dibînî, ³da ku Bavê te riya ku divê em pê herin û tiştê ku divê em bikin nîşanî me bide.”

⁴Yêremyayê pêxember ji wan re got: “Min hûn bihîstin. Ezê wek ku hûn dixwazin ji Bavê we re dua bikim û her tiştê ku Bavê we bersiv dide ji we re bibêjim, ezê tu tiştî veneşêrim.”

⁵Wan ji Yêremya re got: “Bila Bavê me şahidekî rast û dilsoz li dijî me be, heke em li gorî her tiştê ku Bavê te tu bişîne da ku ji me re bibêjî tev nekin. ⁶Çi baş çi xirab, emê guh bidin dengê Bavê me, yê ku em te ji wî re dişînin, da ku dema em guh bidin dengê Bavê me, karê me baş be.”

⁷Li dawiya deh rojan peyva Bavê me hat Yêremya. ⁸Loma wî Yûhenanê kurê Qareyah, hemû serdarên ku bi wî re bûn, û hemû gel, ji biçûk heta mezin, gazî kir,

⁹û got: “Bavê me yê Îsraêl, yê ku we ez ji wî re şandim da ku lavaya we pêşkêş bikim, weha dibêje:

¹⁰Heke hûn bi rastî li vî welatî bimînin, ezê we ava bikim, hilweşînim na; we biçînim, ji kok dernexim — çimkî ez ji wê belaya ku min bi ser we de anî poşman dibim.

¹¹Ji padîşahê Babîlê yê ku hûn niha jê ditirsin netirsin. Jê netirsin, Bavê we dibêje, çimkî ez bi we re me da ku we rizgar bikim û we ji destê wî xilas bikim.

¹²Ezê dilrehmiyê nîşanî we bidim, da ku padîşahê Babîlê li we dilrehmiyê bike û bihêle hûn vegerin welatê xwe.

¹³Lê heke hûn bibêjin, ‘Em li vî welatî namînin,’ û guh nedin dengê Bavê xwe, ¹⁴û bibêjin, ‘Na, emê herin Misrê, li wir emê tu şer nebînin, dengê boriyê nebihîzin, tu carî birçî nebin, û li wir bijîn,’ ¹⁵wê demê peyva Bavê me bibihîzin, ya bermayiya Cihûdayê. Bavê leşkerên ezmanan, Bavê Îsraêl weha dibêje: Heke hûn bi israr diçin Misrê da ku li wir bi cih bibin, ¹⁶wê demê şûrê ku hûn jê ditirsin wê li Misrê we bigire, birçîtiya ku hûn jê fikar dibin wê li pey we têkeve Misrê, û hûnê li wir bimirin. ¹⁷Hemû kesên ku biryar dane li Misrê bi cih bibin wê bi şûr, birçîtî û belayê bimirin; kes wê sax nemîne û ji wê belaya ku ez bi ser wan de tînim xilas nebe.

¹⁸Bavê leşkerên ezmanan, Bavê Îsraêl weha dibêje: Çawa ku hêrs û xezeba min bi ser gelê Orşelîmê de rijiya, wisa jî dema hûn têkevin Misrê wê xezeba min bi ser we de birije. Hûnê bibin tiştekî nifirkirî, tirs, tinaz û şermê, û hûnê tu carî vî cihî cardin nebînin.”

¹⁹“Bavê me ji we re gotiye, ya bermayiya Cihûdayê: Neçin Misrê. Bi temamî bizanibin ku ez îro we hişyar dikim. ²⁰We bi bihayê jiyana xwe hûn xapandin, çimkî we ez ji Bavê xwe re şandim, we got, ‘Ji bo me ji Bavê me re dua bike; çi dibêje, ji me re bibêje û emê bikin.’ ²¹Îro min ji we re got, lê we di tu tiştî de ku wî ez ji bo gotina we şandim guh nedaye dengê Bavê xwe. ²²Loma bi temamî bizanibin: hûnê li wî cihê ku hûn dixwazin lê bi cih bibin bi şûr, birçîtî û belayê bimirin.”