ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သတိပေးတော်မူချက်၊ ဤပြည်၌ နေထိုင်ကြလော့
စစ်သူကြီးတို့သည် မည်သည့်အဖြေရောက်လာစေကာမူ နာခံမည်ဟု ကျိန်ဆို၍ ယေရမိအား ဆုတောင်းပေးရန် တောင်းဆိုကြ၏။ ဆယ်ရက်ကြာသော် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စကားတော် ရောက်လာ၏- ဤပြည်၌နေလျှင် စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းကို ခံရမည်။ အီဂျစ်ပြည်သို့ သွားလျှင် သင်တို့ကြောက်သော ဓားဘေးနှင့် အစာခေါင်းပါးခြင်းသည် ထိုအရပ်သို့ လိုက်လာမည်။ သူတို့မူကား ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်ကြ၏။
42 1ထိုအခါ စစ်သူကြီးအပေါင်းတို့သည် ကာရာ၏သားယောဟနန်၊ ဟောရှဲ၏သားယေဇနိနှင့်တကွ အငယ်ဆုံးမှ အကြီးဆုံးတိုင်အောင် လူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ချဉ်းကပ်လာ၍ 2ပရောဖက်ယေရမိအား “အကျွန်ုပ်တို့၏ လျှောက်ထားချက်ကို နားညောင်းပါ။ ဤကျန်ကြွင်းသောသူအပေါင်းတို့အတွက် အကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်စား သင်၏ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းပေးပါ။ အကြောင်းမူကား သင်မြင်သည့်အတိုင်း များပြားသောသူတို့အနက် အကျွန်ုပ်တို့သည် အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရစ်ကြပါ၏။ 3သွားရမည့်လမ်းနှင့် ပြုရမည့်အမှုကို သင်၏ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်တို့အား ပြညွှန်တော်မူပါစေ” ဟု လျှောက်ကြ၏။
4ပရောဖက်ယေရမိက “သင်တို့၏ စကားကို ငါကြားပြီ။ သင်တို့ တောင်းပန်သည့်အတိုင်း သင်တို့၏ခမည်းတော်ထံ ငါဆုတောင်းမည်။ သင်တို့၏ခမည်းတော် ဖြေကြားတော်မူသမျှကို တစ်စုံတစ်ခုမျှ မထိမ်ဝှက်ဘဲ သင်တို့အား ငါဖော်ပြမည်” ဟု ဆို၏။
5သူတို့ကလည်း ယေရမိအား “သင့်အား ပြောကြားစေရန် သင်၏ခမည်းတော် စေလွှတ်တော်မူသမျှအတိုင်း အကျွန်ုပ်တို့ မပြုမူဘဲနေလျှင်၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အကျွန်ုပ်တို့တစ်ဖက်၌ မှန်ကန်၍ သစ္စာရှိသောသက်သေ ဖြစ်တော်မူပါစေ။ 6ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ၊ သင့်ကို အကျွန်ုပ်တို့ စေလွှတ်ရသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စကားတော်ကို အကျွန်ုပ်တို့ နာခံပါမည်။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ စကားတော်ကို နာခံသောအခါ အကျွန်ုပ်တို့ ကောင်းစားကြစေရန်ဖြစ်ပါ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။
7ဆယ်ရက်ကြာသောအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ယေရမိထံသို့ ရောက်လာ၏။ 8ထိုအခါ သူသည် ကာရာ၏သားယောဟနန်၊ သူနှင့်အတူရှိသော စစ်သူကြီးအပေါင်းတို့နှင့် အငယ်ဆုံးမှ အကြီးဆုံးတိုင်အောင် လူအပေါင်းတို့ကို ခေါ်ပြီးလျှင်၊
9သူတို့အား “သင်တို့၏ လျှောက်ထားချက်ကို တင်လျှောက်စေရန် ငါ့ကို သင်တို့ စေလွှတ်လိုက်ရာ ဣသရေလအမျိုး၏ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
10သင်တို့သည် ဤပြည်၌ အမှန်ပင် ဆက်လက်နေထိုင်ကြလျှင်၊ ငါသည် သင်တို့ကို ဖြိုဖျက်မည်မဟုတ်ဘဲ တည်ဆောက်မည်။ နုတ်ပယ်မည်မဟုတ်ဘဲ စိုက်ပျိုးမည်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့အပေါ်သို့ ငါသက်ရောက်စေခဲ့သော ဘေးဒဏ်အတွက် ငါနောင်တရ၏။
11ယခု သင်တို့ ကြောက်ရွံ့နေသော ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်ကို မကြောက်ကြနှင့်။ သူ့ကို မကြောက်ကြနှင့်။ ဤကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ မိန့်တော်မူချက်တည်း။ အကြောင်းမူကား သင်တို့ကို ကယ်တင်ရန်နှင့် သူ၏လက်မှ ကယ်နုတ်ရန် ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိ၏။
12ငါသည် သင်တို့အား သနားကြင်နာမည်။ သို့ဖြစ်၍ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည်လည်း သင်တို့ကို သနားကြင်နာ၍ သင်တို့၏ပြည်သို့ ပြန်စေလိမ့်မည်။
13သို့ရာတွင် သင်တို့က ‘ဤပြည်၌ ငါတို့ မနေလို’ ဟုဆိုလျက် သင်တို့၏ခမည်းတော်၏ စကားတော်ကို နားမထောင်ဘဲ၊ 14‘မဟုတ်၊ ငါတို့သည် စစ်မက်ကို မမြင်ရ၊ တံပိုးခရာသံကို မကြားရ၊ အစာအတွက် အဘယ်အခါမျှ မွတ်သိပ်ခြင်းမရှိသော အဲဂုတ္တုပြည်သို့ သွား၍ ထိုပြည်၌ နေမည်’ ဟု ဆိုကြလျှင်၊ 15အို ယုဒအမျိုး၏ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ သင်တို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ သွား၍ ထိုပြည်၌ အခြေချနေရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားကြလျှင်၊ 16သင်တို့ ကြောက်ရွံ့သော ထားဘေးသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ သင်တို့ကို မီလိမ့်မည်။ သင်တို့ စိုးရိမ်သော အစာခေါင်းပါးခြင်းဘေးသည် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ သင်တို့နောက်သို့ လိုက်လာလိမ့်မည်။ ထိုပြည်၌ သင်တို့ သေကြလိမ့်မည်။ 17အဲဂုတ္တုပြည်၌ အခြေချနေရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသောသူအပေါင်းတို့သည် ထားဘေး၊ အစာခေါင်းပါးခြင်းဘေးနှင့် ကပ်ရောဂါဘေးဖြင့် သေကြလိမ့်မည်။ သူတို့အပေါ်သို့ ငါသက်ရောက်စေမည့် ဘေးဒဏ်မှ အသက်ချမ်းသာ၍ လွတ်မြောက်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။
18ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ယေရုရှလင်မြို့သားတို့အပေါ်သို့ ငါ၏အမျက်တော်နှင့် ဒေါသအရှိန် သွန်းလောင်းခဲ့သကဲ့သို့၊ သင်တို့ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ဝင်သောအခါ ငါ၏ဒေါသအရှိန်သည် သင်တို့အပေါ်သို့ သွန်းလောင်းလိမ့်မည်။ သင်တို့သည် ကျိန်ဆဲရာ၊ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ၊ ကဲ့ရဲ့သရော်ရာနှင့် အရှက်ကွဲဖွယ်ရာ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဤအရပ်ကို နောက်တစ်ဖန် အဘယ်အခါမျှ မြင်ရကြလိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု ဆို၏။
19ယေရမိက “အို ယုဒအမျိုး၏ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်တို့အား အဲဂုတ္တုပြည်သို့ မသွားကြနှင့်ဟု မိန့်တော်မူပြီ။ ယနေ့ ငါသည် သင်တို့အား သတိပေးသည်ကို အမှန်ပင် သိမှတ်ကြလော့။ 20သင်တို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လှည့်စားမိ၍ ကိုယ်အသက်ကို အန္တရာယ်၌ ချကြပြီ။ အကြောင်းမူကား ‘အကျွန်ုပ်တို့အတွက် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းပါ။ ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသမျှကို အကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့ ပြုပါမည်’ ဟုဆိုလျက် သင်တို့သည် ငါ့ကို သင်တို့၏ခမည်းတော်ထံ စေလွှတ်ကြ၏။ 21ယနေ့ ငါ ပြောကြားခဲ့ပြီ။ သို့သော် သင်တို့အား ပြောကြားစေရန် သင်တို့၏ခမည်းတော် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသမျှတွင် သင်တို့သည် ခမည်းတော်၏ စကားတော်ကို နားမထောင်ကြ။ 22သို့ဖြစ်၍ သင်တို့ အခြေချနေလိုသောအရပ်၌ ထားဘေး၊ အစာခေါင်းပါးခြင်းဘေးနှင့် ကပ်ရောဂါဘေးဖြင့် သေကြလိမ့်မည်ကို အမှန်ပင် သိမှတ်ကြလော့” ဟု ဆို၏။