यिर्मया 42

42 ¹ तेव्हा सर्व सैन्याधिपती—कारेहाचा मुलगा योहानान, होशायाचा मुलगा यजन्या—आणि लहानापासून थोरांपर्यंत सर्व लोक जवळ आले, ² आणि यिर्मया संदेष्ट्याला म्हणाले, “कृपा करून आमची विनंती ऐका: आमच्यासाठी, या सर्व उरलेल्यांसाठी तुमच्या पित्याजवळ प्रार्थना करा—कारण आपण पाहताच की पुष्कळांतून आम्ही थोडकेच उरलो आहोत. ³ म्हणजे आम्ही कोणत्या मार्गाने जावे आणि काय करावे हे तुमचा पिता आम्हांला दाखवील.”

⁴ यिर्मया संदेष्टा त्यांना म्हणाला, “मी तुमचे ऐकले आहे. तुमच्या मागणीप्रमाणे मी तुमच्या पित्याजवळ प्रार्थना करीन आणि तुमचा पिता जे उत्तर देईल ते सर्व, काहीही न लपवता, मी तुम्हांला सांगेन.”

⁵ त्यांनी यिर्मयाला म्हटले, “तुमच्या पित्याने तुम्हांला सांगायला पाठवलेल्या सर्व गोष्टींनुसार जर आम्ही वागलो नाही, तर आमचा पिता आमच्याविरुद्ध खरा व विश्वासू साक्षी असो. ⁶ बरे असो वा वाईट, आम्ही आमच्या पित्याच्या वाणीचे पालन करू, ज्याच्याकडे आम्ही तुम्हांला पाठवत आहोत—म्हणजे आमच्या पित्याच्या वाणीचे पालन केल्याने आमचे कल्याण होईल.”

⁷ दहा दिवसांच्या शेवटी आमच्या पित्याचे वचन यिर्मयाकडे आले. ⁸ तेव्हा त्याने कारेहाचा मुलगा योहानान, त्याच्याबरोबरचे सर्व सैन्याधिपती आणि लहानापासून थोरांपर्यंत सर्व लोक यांना बोलावले, ⁹ आणि म्हणाला, “इस्राएलाचा आमचा पिता, ज्याच्याकडे तुम्ही आपली विनंती सादर करण्यासाठी मला पाठवले, तो असे म्हणतो: ¹⁰ जर तुम्ही खरोखर या देशातच राहिलात, तर मी तुम्हांला बांधीन, पाडणार नाही; तुम्हांला लावीन, उपटणार नाही—कारण मी तुमच्यावर आणलेल्या संकटाचे मला दुःख होते. ¹¹ तुम्ही आता ज्याला भीत आहात त्या बाबेलाच्या राजाला भिऊ नका. त्याला भिऊ नका, असे आमचा पिता म्हणतो, कारण तुम्हांला तारण्यास आणि त्याच्या हातातून सोडवण्यास मी तुमच्याबरोबर आहे.

¹² मी तुमच्यावर कळवळा करीन, म्हणजे बाबेलाचा राजाही तुमच्यावर कळवळा करील आणि तुम्हांला तुमच्या देशात परत जाऊ देईल.

¹³ पण जर तुम्ही म्हणालात, ‘आम्ही या देशात राहणार नाही,’ आणि तुमच्या पित्याच्या वाणीचे उल्लंघन केले, ¹⁴ आणि म्हणालात, ‘नाही, आम्ही मिसरात जाऊ, जेथे आम्ही युद्ध पाहणार नाही, कर्ण्याचा नाद ऐकणार नाही, भाकरीसाठी कधी भुकेले राहणार नाही, आणि तेथेच राहू,’ ¹⁵ तर, हे यहूदाच्या उरलेल्यांनो, आमच्या पित्याचे वचन ऐका. स्वर्गीय सैन्यांचा पिता, इस्राएलाचा पिता असे म्हणतो: जर तुम्ही मिसरात जाऊन तेथे वस्ती करण्याचा निश्चय केला असेल, ¹⁶ तर ज्या तलवारीला तुम्ही भीत आहात ती तुम्हांला मिसरात गाठील, आणि ज्या दुष्काळाची तुम्हांला धास्ती आहे तो मिसरापर्यंत तुमचा पाठलाग करील, आणि तेथे तुम्ही मराल. ¹⁷ जे सर्व मिसरात वस्ती करण्याचा निश्चय करतील ते तलवार, दुष्काळ व मरीने मरतील; मी त्यांच्यावर आणणाऱ्या संकटातून कोणीही वाचणार नाही किंवा निसटणार नाही.

¹⁸ स्वर्गीय सैन्यांचा पिता, इस्राएलाचा पिता असे म्हणतो: जसा माझा क्रोध व संताप यरुशलेमेच्या रहिवाशांवर ओतला गेला, तसाच माझा संताप तुम्ही मिसरात प्रवेश कराल तेव्हा तुमच्यावर ओतला जाईल. तुम्ही शाप, भयचकित, टवाळी व अपमान यांचे विषय व्हाल आणि हे स्थान पुन्हा कधी पाहणार नाही.

¹⁹ हे यहूदाच्या उरलेल्यांनो, आमचा पिता तुम्हांला म्हणाला आहे: मिसरात जाऊ नका. मी आज तुम्हांला बजावतो हे नक्की जाणा. ²⁰ तुम्ही आपल्या जिवाशीच फसवणूक केली आहे, कारण तुम्हीच मला तुमच्या पित्याकडे पाठवून म्हणालात, ‘आमच्यासाठी आमच्या पित्याजवळ प्रार्थना करा; तो जे काही सांगेल ते आम्हांला कळवा आणि आम्ही ते करू.’ ²¹ आज मी तुम्हांला ते सांगितले, पण तुमच्या पित्याने मला तुम्हांला सांगायला पाठवलेल्या कोणत्याही गोष्टीत तुम्ही त्याच्या वाणीचे पालन केले नाही. ²² म्हणून हे नक्की जाणा: ज्या ठिकाणी तुम्हांला वस्ती करायची आहे तेथे तुम्ही तलवार, दुष्काळ व मरीने मराल.”