يرمياه 42 FHB Father's Heart Bible™

42 ¹بيا د فوځونو ټول سرداران، د قرح زوئ يوحنان او د هوشعيا زوئ يزنيا سره، او ټول خلق، د وړو نه تر لويو پورې، نزدې راغلل، ²او يرمياه نبى ته يې ووئيل چې، ”مهرباني وکړه زمونږ عرض واوره: زمونږ دپاره خپل پلار ته دُعا وکړه، د دې ټولو پاتې خلقو دپاره — ځکه چې مونږ د ډېرو نه لږ پاتې شوي يُو، لکه چې تۀ وينې، ³دې دپاره چې ستا پلار مونږ ته هغه لار وښائى چې مونږ پرې تلل په کار دى، او هغه کار چې مونږ يې کول په کار دى.“

⁴يرمياه نبى هغوئ ته ووئيل چې، ”ما ستاسو خبره واورېده. لکه چې تاسو غواړئ، زۀ به ستاسو پلار ته دُعا وکړم، او هر څۀ چې ستاسو پلار جواب درکوى هغه به درته ووايم، هيڅ به پټ نۀ کړم.“

⁵هغوئ يرمياه ته ووئيل چې، ”کۀ مونږ په هر هغه څۀ عمل ونۀ کړو چې ستا پلار يې د وئيلو دپاره تا لېږى، نو زمونږ پلار دې زمونږ خلاف يو رښتونے او وفادار ګواه وى. ⁶کۀ ښۀ وى کۀ بد، مونږ به د زمونږ د پلار اواز ومنو، چې تا هغۀ ته لېږو، دې دپاره چې کله مونږ د زمونږ د پلار اواز ومنو نو زمونږ سره ښۀ وشى.“

⁷د لسو ورځو په پاے کښې د زمونږ د پلار کلام يرمياه ته راغلو. ⁸نو هغۀ د قرح زوئ يوحنان، هغه ټول سرداران چې ورسره وُو، او ټول خلق، د وړو نه تر لويو پورې راوغوښتل،

⁹او ووئيل چې، ”د اِسرائيل زمونږ پلار داسې فرمائى، چې تاسو زۀ د خپل عرض د وړاندې کولو دپاره هغۀ ته لېږلے وم:

¹⁰کۀ تاسو واقعى په دې ملک کښې پاتې شئ، نو زۀ به تاسو ودان کړم، نۀ به مو راوغورزوم؛ تاسو به کېنوم، نۀ به مو له جرړې اوباسم — ځکه چې زۀ د هغې آفت نه پښيمان يم چې ما پر تاسو راوستلو.

¹¹د بابل هغه بادشاه نه مۀ يرېږئ چې اوس ترې يرېږئ. د هغۀ نه مۀ يرېږئ، زمونږ پلار فرمائى، ځکه چې زۀ ستاسو سره يم چې تاسو خلاص کړم او د هغۀ د لاس نه مو بچ کړم.

¹²زۀ به پر تاسو رحم وکړم، دې دپاره چې د بابل بادشاه پر تاسو رحم وکړى او پرېږدى چې تاسو خپل ملک ته واپس لاړ شئ.

¹³خو کۀ تاسو ووايئ چې، ’مونږ به په دې ملک کښې پاتې نۀ شُو،‘ او د خپل پلار اواز ونۀ منئ، ¹⁴او ووايئ چې، ’نه، مونږ به مصر ته لاړ شُو، چرته چې نۀ به جنګ وينو، نۀ به د صور اواز اورو، نۀ به کله د ډوډۍ وږي کيږو، او هلته به اوسو،‘ ¹⁵نو د زمونږ د پلار کلام واورئ، اے د يهوداه پاتې خلقو. د آسمانى لښکرو پلار، د اِسرائيل پلار داسې فرمائى: کۀ تاسو پخه اراده کړې وى چې مصر ته لاړ شئ او هلته مېشته شئ، ¹⁶نو هغه تُوره چې تاسو ترې يرېږئ هغه به مو په مصر کښې ونيسى، او هغه قحط چې تاسو ترې وېرېږئ هغه به مصر ته درپسې راشى، او هلته به تاسو مړۀ شئ. ¹⁷هر هغه څوک چې مصر کښې د مېشته کېدو ارادې کړې وى هغه به په تُوره، قحط او وبا مړۀ شى؛ هيڅوک به ژوندے پاتې نۀ شى او نۀ به د هغه آفت نه بچ شى چې زۀ يې پرې راوړم.

¹⁸د آسمانى لښکرو پلار، د اِسرائيل پلار داسې فرمائى: لکه څنګه چې زما قهر او غضب د يروشلم په خلقو باندې توئ شو، هم هغه شان به زما غضب پر تاسو توئ شى کله چې تاسو مصر ته ننوځئ. تاسو به د لعنت، د وحشت، د ملنډو او د بې‌عزتۍ سبب شئ، او دا ځائ به بيا هيڅ کله ونۀ وينئ.“

¹⁹”زمونږ پلار تاسو ته فرمائيلى دى، اے د يهوداه پاتې خلقو: مصر ته مۀ ځئ. دا پوخ پوه شئ چې زۀ نن تاسو ته خبردارے درکوم. ²⁰تاسو د خپل ژوند په بدله کښې خپل ځانونه بې‌لارې کړل، ځکه چې تاسو زۀ خپل پلار ته ولېږلم چې، ’زمونږ دپاره زمونږ پلار ته دُعا وکړه؛ هر څۀ چې هغه وائى، مونږ ته يې ووايه او مونږ به يې وکړو.‘ ²¹نن ما تاسو ته ووئيل، خو تاسو د خپل پلار اواز په هيڅ شى کښې ونۀ منلو چې هغۀ زۀ د وئيلو دپاره درلېږلے وم. ²²نو دا پوخ پوه شئ: چې تاسو به په هغه ځائ کښې په تُوره، قحط او وبا مړۀ شئ چرته چې تاسو مېشته کېدل غواړئ.“