چاپ شوی
کتاب

جدلياه په مِصفاه کښې قتل کړے شو

اسماعیل له جدلیاه سره ډوډۍ خوري، بیا هغه او ټول ملګري یې وژني، اتیا زیارت کوونکي چې نذرانې یې وړې وژني، او یو ډنډ له مړو ډکوي. یوحنان بندیان ژغوري؛ اسماعیل تښتي. پاتې خلک له دې وېرې چې بابل به څه کوي، د مصر په لور روانېږي.

څپرکی 41.

په اووم مياشت کښې اِسمٰعيل زوئ د نتنياه، زوئ د اليسمع، چې د بادشاه د نسل نه وو او د بادشاه مشر اُفسر وو، د لسو سړو سره جدلياه زوئ د اخيقام له مِصفاه ته راغلو. هلته هغوئ په مِصفاه کښې يوځائ ډوډۍ وخوړله. اِسمٰعيل زوئ د نتنياه او هغه لس سړى چې ورسره وُو پاڅېدل، او هغوئ جدلياه زوئ د اخيقام، زوئ د سافان په توره ووهلو، او هغه سړے يې ووژلو چې د بابل بادشاه په دې مُلک باندې مقرر کړے وو. اِسمٰعيل هغه ټول يهودى هم ووژل چې په مِصفاه کښې د جدلياه سره وُو، او هغه بابلى سپاهيان چې هلته موندلى شول، يعنې جنګى سړى.

د جدلياه د وژلو نه دوېمه ورځ، چې لا تر اوسه هيچا په دې خبر نۀ وو، اتيا سړى د سِکِم، سيلو او سامريه نه راغلل، چې ږيرې يې خرئيلى شوې وې، جامې يې شلېدلې وې او بدنونه يې پرې کړى شوى وُو، او د دانې نذرانې او بخور يې زمونږ د پلار کور ته راوړل. اِسمٰعيل زوئ د نتنياه د هغوئ د مخامخ کېدو دپاره مِصفاه نه ووتلو، او په لاره کښې ژړل. چې کله ورسره مخامخ شو، نو ورته يې ووئيل چې، ”جدلياه زوئ د اخيقام له راشئ.“ چې کله هغوئ د ښار منځ ته راغلل، نو اِسمٰعيل زوئ د نتنياه او د هغۀ سړو هغوئ ووژل، او د کوهى منځ ته يې وغورزَوَل. خو په هغوئ کښې لسو سړو اِسمٰعيل ته ووئيل چې، ”مونږ مۀ وژنه، ځکه چې زمونږ سره په پټى کښې غنم، وربشې، تيل او شات پټ دى.“ نو هغۀ هغوئ پرېښودل او د نورو سره يې ونۀ وژل.

هغه کوهے چې اِسمٰعيل د ټولو هغو سړو لاشونه چې يې وژلى وُو پکښې وغورزَوَل، هغه ستر کوهے وو چې آسا بادشاه جوړ کړے وو، ځکه چې هغه د اِسرائيل د بادشاه بعشا نه يرېدلو. اِسمٰعيل زوئ د نتنياه هغه په مړو ډک کړو.

اِسمٰعيل د هغو ټولو نورو خلقو چې په مِصفاه کښې وُو قبضه وکړه، يعنې د بادشاه لوڼه او هر هغه څوک چې په مِصفاه کښې پاتې وُو، چې نبوزَردان، د محافظانو سردار، جدلياه زوئ د اخيقام له سپارلى وُو. اِسمٰعيل زوئ د نتنياه د هغوئ قبضه وکړه او د عمونيانو طرف ته د تلو دپاره روان شو.

چې کله يوحنان زوئ د قريح او د لښکر هغه ټول سردار چې ورسره وُو د هغه ټول بدۍ نه خبر شول چې اِسمٰعيل زوئ د نتنياه کړې وه، نو هغوئ ټول سړى ونيول، او د اِسمٰعيل زوئ د نتنياه سره د جنګ دپاره لاړل، او هغه يې په جِبعون کښې د ستر حوض سره وموندلو. چې کله د اِسمٰعيل ټول خلقو يوحنان زوئ د قريح او د لښکر هغه ټول سردار چې ورسره وُو وليدل، نو هغوئ خوشحاله شول. نو هغه ټول قيديان چې اِسمٰعيل له مِصفاه نه راوستلى وُو، بېرته وګرځېدل او يوحنان زوئ د قريح له لاړل. خو اِسمٰعيل زوئ د نتنياه د اتو سړو سره د يوحنان نه وتښتېدو او د عمونيانو طرف ته لاړو.

بيا يوحنان زوئ د قريح او د لښکرو هغه ټول سردار چې ورسره وُو، د هغو نورو خلقو چې يوحنان د اِسمٰعيل زوئ د نتنياه نه بچ کړى وُو، له مِصفاه نه راوستل، چې دا د اِسمٰعيل د هغه وژنې نه پس وو چې جدلياه زوئ د اخيقام يې وژلے وو، يعنې سپاهيان، ښځې، ماشومان او دربارى سړى چې د جِبعون نه راوستى شوى وُو. هغوئ روان شول او د بيت لحم په نزدې د کِمهام په سراے کښې ودرېدل، چې د مِصر طرف ته روان وُو، ځکه چې هغوئ د بابليانو نه يرېدل، ځکه چې اِسمٰعيل زوئ د نتنياه جدلياه زوئ د اخيقام وژلے وو، چې د بابل بادشاه په دې مُلک باندې مقرر کړے وو.