Gedalia by Mispa vermoor

Ismael eet saam met Gedalja, maak hom dan dood en almal wat by hom is, vermoor tagtig pelgrims wat offergawes dra, en vul 'n put met lyke. Johanan red die gevangenes; Ismael ontsnap. Bang vir wat Babel daaraan sal doen, vertrek die oorblyfsel na Egipte.

Hoofstuk 41.

In die sewende maand het Ismael, die seun van Netanja, die seun van Elisama, van koninklike afkoms en een van die koning se hoofamptenare, met tien man na Gedalia, die seun van Ahikam, by Mispa gekom. Daar het hulle saam ’n maaltyd by Mispa geëet. Toe staan Ismael, die seun van Netanja, op, saam met die tien man wat by hom was, en hulle het Gedalia, die seun van Ahikam, die seun van Safan, met die swaard getref en die man doodgemaak wat die koning van Babel oor die land aangestel het. Ismael het ook al die Jode doodgemaak wat by Gedalia in Mispa was, en die Babiloniese soldate wat daar aangetref is—die krygsmanne.

Op die tweede dag nadat Gedalia doodgemaak is, voordat iemand daarvan geweet het, het tagtig man van Sigem, Silo en Samaria gekom—met geskeerde baarde, geskeurde klere en gekerfde liggame—en hulle het graanoffers en wierook na die huis van ons Vader gedra. Ismael, die seun van Netanja, het Mispa verlaat om hulle tegemoet te gaan, terwyl hy aldeur gehuil het. Toe hy hulle ontmoet, sê hy vir hulle: “Kom na Gedalia, die seun van Ahikam, toe.” Toe hulle in die middel van die stad kom, het Ismael, die seun van Netanja, en sy manne hulle doodgemaak en hulle in die middel van die put gegooi. Tien van hulle het vir Ismael gesê: “Moenie ons doodmaak nie—ons het koring, gars, olie en heuning in die veld weggesteek.” Toe spaar hy hulle en maak hulle nie saam met die ander dood nie.

Die put waarin Ismael al die lyke van die manne gegooi het wat hy doodgemaak het, was die groot een wat koning Asa gemaak het omdat hy vir Basa, die koning van Israel, bang was. Ismael, die seun van Netanja, het dit met die dooies gevul.

Ismael het al die res van die volk by Mispa gevange geneem—die dogters van die koning en almal wat by Mispa agtergebly het—wat Nebusaradan, die bevelvoerder van die lyfwag, aan Gedalia, die seun van Ahikam, toevertrou het. Ismael, die seun van Netanja, het hulle gevange geneem en op pad gegaan om na die Ammoniete oor te steek.

Toe Johanan, die seun van Kareag, en al die leëraanvoerders wat by hom was, al die kwaad hoor wat Ismael, die seun van Netanja, gedoen het, het hulle al die manne geneem en gegaan om teen Ismael, die seun van Netanja, te veg, en hulle het hom by die groot dam in Gibeon gekry. Toe al die mense by Ismael vir Johanan, die seun van Kareag, en al die leëraanvoerders wat by hom was, sien, was hulle bly. Toe draai al die gevangenes wat Ismael van Mispa af saamgeneem het, om en gaan na Johanan, die seun van Kareag, toe. Maar Ismael, die seun van Netanja, het met agt man van Johanan af ontsnap en na die Ammoniete toe gegaan.

Toe neem Johanan, die seun van Kareag, en al die aanvoerders van die troepe wat by hom was, van Mispa af die res van die volk wat Johanan van Ismael, die seun van Netanja, gered het nadat Ismael vir Gedalia, die seun van Ahikam, doodgemaak het—soldate, vroue, kinders en amptenare wat van Gibeon af teruggebring is. Hulle het op pad gegaan en by Gerut-Kimham naby Betlehem gaan stilhou, op pad na Egipte toe, omdat hulle vir die Babiloniërs bang was, want Ismael, die seun van Netanja, het vir Gedalia, die seun van Ahikam, doodgemaak, wat die koning van Babel oor die land aangestel het.