Jeremia 40 FHB Father's Heart Bible™

40 ¹Die woord wat van ons Vader tot Jeremia gekom het nadat Nebusaradan, die bevelvoerder van die lyfwag, hom by Rama vrygelaat het. Hy het hom in kettings weggevat tussen al die ballinge van Jerusalem en Juda wat na Babel toe weggevoer is. ²Die bevelvoerder van die lyfwag het vir Jeremia gaan haal en vir hom gesê: “Jou God het hierdie ramp oor hierdie plek aangekondig. ^a a v2 Hierdie woorde kom van ’n Babiloniese bevelvoerder, nie van een van God se eie mense nie — daarom noem hy die HERE die God van oordeel, maar nie Vader nie; daardie intimiteit behoort aan God se kinders. ³Die HERE het dit laat gebeur en net gedoen soos hy gesê het, omdat julle almal teen die HERE gesondig en hom nie gehoorsaam het nie — daarom het dit met julle gebeur. ⁴Kyk, vandag maak ek jou los van die kettings om jou hande. As dit vir jou goed is om saam met my na Babel toe te gaan, kom dan — ek sal na jou omsien. Maar indien nie, moet jy nie kom nie: die hele land lê voor jou; gaan waarheen dit ook al vir jou reg lyk.” ⁵Voordat Jeremia weggegaan het, het Nebusaradan gesê: “Keer terug na Gedalja, die seun van Ahikam, die seun van Safan, vir wie die koning van Babel oor die stede van Juda aangestel het — woon by hom tussen die mense, of gaan waarheen jy ook al dink die beste is.” Toe het die bevelvoerder van die lyfwag vir hom kos en ’n geskenk gegee en hom weggestuur.

⁶Jeremia het na Gedalja, die seun van Ahikam, by Mispa toe gegaan en by hom gebly tussen die mense wat in die land oorgebly het.

Gedalja Versamel die Oorblyfsel

⁷Toe al die bevelvoerders in die veld en hulle manne hoor dat die koning van Babel vir Gedalja, die seun van Ahikam, oor die land aangestel en hom verantwoordelik gemaak het vir die mans, vroue en kinders — die armstes van die land wat nie na Babel toe in ballingskap weggevoer is nie. ⁸Na Gedalja by Mispa toe het gekom: Ismael, die seun van Netanja, Johanan en Jonatan, die seuns van Karéag, Seraja, die seun van Tanhumet, die seuns van Efai die Netofatiet, en Jesanja, die seun van die Maägatiet — hulle en hulle manne. ⁹Gedalja, die seun van Ahikam, die seun van Safan, het vir hulle en hulle manne gesweer: “Moenie bang wees om die Babiloniërs te dien nie. Woon in die land, dien die koning van Babel, en dit sal met julle goed gaan. ^b b v9 Hebreeus: die Galdeërs — hier gebruik vir die Babiloniese amptenare en soldate. ¹⁰Ek sal in Mispa bly om julle te verteenwoordig voor die Babiloniërs wat na ons toe kom. Maar maak wyn, somervrugte en olie bymekaar, bêre dit in julle kruike, en woon in die stede wat julle in besit geneem het.”

¹¹Al die Judeërs in Moab, Ammon, Edom en in elke ander land het ook gehoor dat die koning van Babel ’n oorblyfsel in Juda laat bly en Gedalja, die seun van Ahikam, die seun van Safan, oor hulle aangestel het. ¹²Toe het al die Judeërs teruggekeer van al die plekke waarheen hulle verstrooi was, en by Gedalja by Mispa in Juda gekom, en ’n oorvloed wyn en somervrugte bymekaargemaak.

¹³Johanan, die seun van Karéag, en al die leëraanvoerders wat in die veld was, het na Gedalja by Mispa toe gekom, ¹⁴en gesê: “Weet jy nie dat Baälis, die koning van Ammon, vir Ismael, die seun van Netanja, gestuur het om jou dood te maak nie?” Maar Gedalja, die seun van Ahikam, het hulle nie geglo nie.

¹⁵Toe het Johanan, die seun van Karéag, Gedalja by Mispa in die geheim gesê: “Laat my vir Ismael, die seun van Netanja, gaan doodmaak — niemand sal dit weet nie. Waarom moet jy toelaat dat hy jou lewe neem en al die Judeërs wat by jou versamel het, verstrooi, sodat die oorblyfsel van Juda vergaan?”

¹⁶Maar Gedalja, die seun van Ahikam, het vir Johanan, die seun van Karéag, gesê: “Moenie dit doen nie; jy lieg oor Ismael.”