Yermia Dibebaskeun jeung Dipulihkeun

Dibébaskeun tina rante di Ramah ku saurang perwira Babul anu nyarios yén manéhna bébas indit ka mana waé, Yeremia milih cicing jeung Gedalya di Mispa. Urang Yuda anu paburantak balik deui sarta panén loba. Diéléhkeun yén Ismail rék datang pikeun maéhan manéhna, Gedalya teu daék percaya.

Pasal 40.

Pangandika ti Rama urang anu sumping ka Yermia, sanggeus Nebusaradan, kapala pangawal, ngabebaskeun anjeunna di kota Rama. Harita Yermia keur dirante bareng jeung sakabeh urang buangan ti Yerusalem jeung Yuda anu keur diboyong ka Babul. Kapala pangawal teh nyandak Yermia, tuluy nyarita ka anjeunna, “Allah anjeun geus netepkeun bencana ieu pikeun ieu tempat. ^a PANGERAN geus ngalaksanakeunana sarta migawe persis sakumaha anu geus dipangandikakeuna-Na, karana maraneh kabeh geus milampah dosa ka PANGERAN sarta teu ngagugu kana timbalana-Na — nya ku sabab kitu ieu perkara tumiba ka maraneh. Tah, poe ieu kuring ngaleupaskeun anjeun tina rante dina leungeun anjeun. Lamun dipikahade milu ka kuring ka Babul, hayu — bakal dijaga ku kuring. Tapi lamun embung, teu kudu: sakuliah ieu tanah aya di hareupeun anjeun; jig ka mana bae nu dianggap hade ku anjeun.” Memeh Yermia indit, ceuk Nebusaradan, “Balik deui ka Gedalya bin Ahikam bin Sapan, anu ku raja Babul geus diangkat jadi pangawasa kota-kota Yuda — cicing jeung anjeunna di tengah-tengah rahayat, atawa jig ka mana bae nu ceuk anjeun panghadena.” Geus kitu kapala pangawal teh mere kadaharan jeung hiji hadiah ka Yermia, tuluy ngajurungkeun anjeunna indit.

Tuluy Yermia angkat ka Gedalya bin Ahikam di Mispa, sarta cicing jeung anjeunna di tengah jalma-jalma anu kari di eta tanah.

Gedalya Ngumpulkeun Sesa-sesa Bangsa

Waktu sakabeh panglima pasukan di tegalan jeung anak buahna ngadarenge yen raja Babul geus ngangkat Gedalya bin Ahikam jadi pangawasa eta tanah, sarta masrahkeun ka anjeunna para lalaki, awewe, jeung barudak — nya eta rahayat anu pangmariskinna anu henteu diboyong ka Babul. Maranehna tuluy daratang ka Gedalya di Mispa, nya eta: Ismail bin Netanya; Yohanan jeung Yonatan, putra-putra Kareah; Seraya bin Tanhumet; putra-putra Epai urang Netofa; jeung Yazanya putra urang Maaka — maranehna katut anak buahna. Gedalya bin Ahikam bin Sapan sumpah ka maranehna jeung ka anak buahna, pokna, “Ulah sarieun ngawula ka urang Babul. Cicing di ieu tanah, kumawula ka raja Babul, tangtu maraneh bakal salamet. ^b Ari kuring rek cicing di Mispa, pikeun ngawakilan maraneh di hareupeun urang Babul anu daratang ka urang. Tapi maraneh kudu ngumpulkeun anggur, bubuahan usum panas, jeung minyak, teundeun dina guci-guci maraneh, sarta cicing di kota-kota anu geus karacang ku maraneh.”

Sakabeh urang Yuda anu aya di Moab, Amon, Edom, jeung di sakabeh nagri sejenna oge ngadarenge yen raja Babul geus ninggalkeun sesa-sesa bangsa di Yuda, sarta geus ngangkat Gedalya bin Ahikam bin Sapan jadi pangawasana. Tuluy sakabeh urang Yuda baralik ti sakabeh tempat paburencayna, daratang ka Gedalya di Mispa, di tanah Yuda, sarta ngumpulkeun anggur jeung bubuahan usum panas anu kacida lobana.

Yohanan bin Kareah jeung sakabeh panglima pasukan anu aya di pilemburan daratang ka Gedalya di Mispa, tuluy ngaromong, “Naha anjeun teu terang yen Baalis, raja Amon, geus ngutus Ismail bin Netanya pikeun maehan anjeun?” Tapi Gedalya bin Ahikam teu percaya ka maranehna.

Geus kitu Yohanan bin Kareah ngomong ka Gedalya di Mispa kalawan buni, “Idinan kuring maehan Ismail bin Netanya — moal aya nu nyahoeun. Naha kudu diantep manehna nyabut nyawa anjeun, nepi ka sakabeh urang Yuda anu geus ngagimbung ka anjeun paburencay, sarta sesa-sesa bangsa Yuda musna?”

Tapi Gedalya bin Ahikam ngomong ka Yohanan bin Kareah, “Ulah ngalampahkeun hal ieu; anjeun ngabohong ngeunaan Ismail.”