Numeri 35 FHB Father's Heart Bible™

35 ¹Ons Vader het met Moses gepraat op die vlaktes van Moab by die Jordaan, oorkant Jerigo:

²“Beveel die Israeliete om vir die Leviete, uit die erfdeel wat hulle besit, stede te gee om in te woon, en weiveld rondom die stede, vir die Leviete. ³Die stede is hulle s’n om in te woon; die weivelde is vir hulle beeste, hulle vee en al hulle lewende diere.

⁴“Die weivelde van die stede wat julle vir die Leviete gee, strek aan elke kant omtrent 1 500 voet van die stadsmuur af uit. ⁵Meet buitekant die stad: omtrent 3 000 voet aan die oostekant, 3 000 aan die suidekant, 3 000 aan die westekant, 3 000 aan die noordekant, met die stad in die middel. Dit is die weiveld vir hulle stede.

⁶“Van die stede wat julle vir die Leviete gee, moet ses vrystede wees, waarheen ’n doodslaner kan vlug; buiten dié moet julle twee-en-veertig stede gee.

⁷“Al die stede wat julle vir die Leviete gee, moet agt-en-veertig stede wees, saam met hulle weivelde. ⁸Uit die grondgebied van Israel moet julle vir die Leviete stede gee—meer uit groot stamme, minder uit klein stamme; elkeen gee na gelang van die erfdeel wat dit ontvang het.”

Ons Vader praat weer

⁹Ons Vader het met Moses gepraat:

¹⁰“Praat met die Israeliete en sê vir hulle: Wanneer julle oor die Jordaan trek, die land Kanaän in, ¹¹moet julle vir julleself stede kies, vrystede, waarheen elkeen wat sonder opset iemand doodmaak, kan vlug. ¹²Hierdie stede is vir julle ’n toevlug teen die bloedwreker, sodat die doodslaner nie sterwe voordat hy voor die gemeente vir die oordeel gestaan het nie. ¹³Die stede wat julle gee, moet ses vrystede vir julle wees. ¹⁴Gee drie stede oorkant die Jordaan en drie stede in die land Kanaän; hulle moet vrystede wees. ¹⁵Hierdie ses stede is ’n toevlug vir die Israeliete, die vreemdeling en die bywoner onder hulle, sodat elkeen wat per ongeluk iemand doodmaak, daarheen kan vlug.

¹⁶“Maar as iemand ’n ander met ’n ystervoorwerp slaan en die slagoffer sterf, is die aanvaller ’n moordenaar—die moordenaar moet doodgemaak word. ¹⁷As hy hom geslaan het met ’n klip in sy hand wat kan doodmaak, en hy gesterf het, is hy ’n moordenaar; die moordenaar moet doodgemaak word. ¹⁸Of as hy hom geslaan het met ’n dodelike houtvoorwerp in die hand, en hy gesterf het, is hy ’n moordenaar; die moordenaar moet doodgemaak word. ¹⁹Die bloedwreker moet self die moordenaar doodmaak; wanneer hy hom teëkom, moet hy hom doodmaak. ²⁰As hy hom uit haat gestamp het, of in ’n hinderlaag iets na hom gegooi het, sodat hy gesterf het, ²¹of as hy hom uit haat met sy hand geslaan het en hy gesterf het, moet die een wat geslaan het, doodgemaak word—hy is ’n moordenaar. Die bloedwreker moet die moordenaar doodmaak wanneer hy hom kry.

²²“Maar as hy hom skielik gestamp het sonder vyandskap, of enigiets na hom gegooi het sonder ’n hinderlaag, ²³of, sonder om hom te sien, ’n klip op hom laat val het wat kan doodmaak, en hy gesterf het—terwyl hy nie sy vyand was nie en nie sy skade gesoek het nie, ²⁴dan moet die gemeente volgens hierdie reëls oordeel tussen die doodslaner en die bloedwreker. ²⁵Die gemeente moet die doodslaner uit die hand van die bloedwreker red en hom terugbring na die vrystad waarheen hy gevlug het; hy moet daar bly totdat die hoëpriester wat met heilige olie gesalf is, sterf. ^a a v25 Die verbanne mens word eers vry wanneer die hoëpriester sterf — ’n dood wat die skuldige vrymaak. Jesus, ons groot hoëpriester, verseker ons vryheid deur sy eie dood.

²⁶“Maar as die doodslaner ooit die grens van sy vrystad verlaat, waarheen hy gevlug het, ²⁷en die bloedwreker hom buitekant die grens van sy vrystad kry en die doodslaner doodmaak, dra hy geen bloedskuld nie. ²⁸Die doodslaner moet in sy vrystad bly totdat die hoëpriester sterf; eers ná die hoëpriester se dood mag hy na sy eie land terugkeer. ²⁹Hierdie dinge moet vir julle ’n blywende wet wees deur al julle geslagte, op elke plek waar julle woon.

³⁰“Elkeen wat ’n mens doodmaak, moet as moordenaar tereggestel word op die getuienis van getuies; een getuie alleen kan nie teen ’n mens getuig om hom die dood in te stuur nie.

³¹“Julle mag geen losprys aanvaar vir die lewe van ’n moordenaar wat die dood verdien nie—hy moet tereggestel word. ³²Julle mag geen losprys aanvaar vir iemand wat na sy vrystad gevlug het, om hom toe te laat om terug te keer en in die land te woon voordat die priester sterf nie.

³³“Moenie die land waarin julle woon, besoedel nie—bloed besoedel die land, en vir die land kan daar geen versoening wees vir bloed wat daarop vergiet is nie, behalwe deur die bloed van die een wat dit vergiet het. ³⁴Moenie die land onrein maak nie—julle woon daar, en ek woon onder julle; want ek, julle Vader, woon onder die volk van Israel.”