Jimar 35 FHB Father's Heart Bible™

35 ¹Bavê me li deştên Moabê, li kêleka Çemê Urdunê, li hember Erîhayê ji Mûsa re got:

²“Li Îsraêliyan emir bike ku ji mîrasa ku di destê wan de ye, bajaran bidin Lêwiyan da ku tê de rûnin, û çêrgehên li dora wan jî ji bo Lêwiyan bidin. ³Bajar ji wan re ne da ku tê de rûnin; çêrgeh jî ji bo dewar, keriyên wan û hemû candarên wan in.

⁴“Çêrgehên bajarên ku hûn didin Lêwiyan, ji dîwarê bajêr ber bi derve, li her aliyî nêzîkî 1.500 pêyan dirêj dibin. ⁵Li derveyî bajêr bipîvin: li aliyê rojhilat nêzîkî 3.000 pêyan, li aliyê başûr 3.000, li aliyê rojava 3.000, li aliyê bakur 3.000, bajar jî di navê de be. Ev çêrgeha bajarên wan e.

⁶“Ji bajarên ku hûn didin Lêwiyan, divê şeş ji wan bibin bajarên penagehê, da ku kujer bireve wir; ji bilî van, çil û du bajaran bidin.

⁷“Divê hemû bajarên ku hûn didin Lêwiyan, digel çêrgehên wan, çil û heşt bajar bin. ⁸Ji axa Îsraêl bajaran bidin Lêwiyan; ji eşîrên mezin bêtir, ji yên biçûk kêmtir; bila her eşîr li gorî mîrasa ku standiye bide.”

Bavê me Dîsa Dipeyive

⁹Bavê me ji Mûsa re got:

¹⁰“Bi Îsraêliyan re bipeyive û ji wan re bêje: Gava hûn ji Çemê Urdunê derbas bibin û herin welatê Kenanê, ¹¹ji xwe re bajaran hilbijêrin, bajarên penagehê, da ku her kesê ku bêhemdî mirovekî bikuje bireve wir. ¹²Ev bajar ji we re penageh in ji tolhildêrê xwînê, da ku kujer nemire, heta ku ji bo dadbariyê li ber civatê raweste. ¹³Divê bajarên ku hûn didin ji we re şeş bajarên penagehê bin. ¹⁴Sê bajaran li aliyê din ê Urdunê û sê bajaran li welatê Kenanê bidin; ew ê bibin bajarên penagehê. ¹⁵Ev şeş bajar ji Îsraêliyan, ji biyaniyan û ji mêvanên ku di nav wan de dimînin re penageh in, da ku her kesê ku bi xeletî mirovekî bikuje bireve wir.

¹⁶“Lê heke yek bi tiştekî hesinî li yekî din bixe û ew kes bimire, êrîşkar mêrkuj e; divê mêrkuj bê kuştin. ¹⁷Heke wî bi kevirekî di destê xwe de yê ku dikare bikuje li wî xistibe û ew miribe, ew mêrkuj e; divê mêrkuj bê kuştin. ¹⁸An jî heke wî bi amûreke darîn a kujer di destê xwe de li wî xistibe û ew miribe, ew mêrkuj e; divê mêrkuj bê kuştin. ¹⁹Divê tolhildêrê xwînê bi xwe mêrkuj bikuje; gava ku rastî wî bê, divê wî bikuje. ²⁰Heke wî ji ber kînê ew pal dabe, an bi kemînê tiştek avêtibe ser wî û ew miribe, ²¹an jî heke wî ji ber kînê bi destê xwe li wî xistibe û ew miribe, divê yê ku lê xistiye bê kuştin; ew mêrkuj e. Gava tolhildêrê xwînê mêrkuj bibîne, divê wî bikuje.

²²“Lê heke wî ji nişkê ve, bêyî dijminahiyê ew pal dabe, an bêyî kemînê tiştek avêtibe ser wî, ²³an jî bêyî ku wî bibîne, kevirekî ku dikare bikuje avêtibe ser wî û ew miribe, lê ew ne dijminê wî bû û li zirara wî negeriyabû, ²⁴wê demê divê civat li gorî van qaydeyan di navbera kujer û tolhildêrê xwînê de dadbar bike. ²⁵Divê civat kujer ji destê tolhildêrê xwînê rizgar bike û wî vegerîne bajarê penagehê yê ku ew reviyabû wir; divê ew li wir bimîne, heta ku kahînê mezin ê ku bi rûnê pîroz hatiye rûnkirin bimire. ^a a v25 Kesê sirgûnkirî tenê gava kahînê mezin bimire azad dibe — mirineke ku sûcdaran berdide. Îsa, Serokkahînê me yê mezin, bi mirina xwe azadiya me misoger dike.

²⁶“Lê heke kujer carekê ji sînorê bajarê xwe yê penagehê, ku ew reviyabû wir, derkeve, ²⁷heke tolhildêrê xwînê wî li derveyî sînorê bajarê wî yê penagehê bibîne û kujer bikuje, sûcê xwînê li ser wî tune. ²⁸Divê kujer heta mirina kahînê mezin li bajarê xwe yê penagehê bimîne; tenê piştî mirina kahînê mezin ew dikare vegere ser axa xwe. ²⁹Ev ê di hemû nifşên we de, li her cihê ku hûn lê dimînin, ji we re bibin qanûneke herheyî.

³⁰“Her kesê ku mirovekî bikuje, divê li ser şahidiya şahidan wek mêrkuj bê kuştin; şahidek tenê nikare li dijî kesekî şahidiyê bide da ku ew bimire.

³¹“Ji bo canê mêrkujê ku heqê mirinê ye berdêl nestînin; divê ew bê kuştin. ³²Ji bo kesê ku reviyaye bajarê xwe yê penagehê berdêl nestînin, da ku berî mirina kahîn vegere û li welêt rûne.

³³“Axa ku hûn lê dimînin qirêj nekin; çimkî xwîn axê qirêj dike, û ji bo xwîna ku li ser axê hatiye rijandin, ji bilî xwîna yê ku ew rijandiye, tu kefaret ji axê re nabe. ³⁴Axê nepak nekin; hûn li wir dimînin û ez di nav we de dimînim; çimkî ez, Bavê we, di nav gelê Îsraêl de dimînim.”