لاوين لاءِ شهر
لاويين کي چراگاهه سميت اٺتاليهه شهر ڏنا وڃن ٿا، جن مان ڇهه پناهه جا شهر آهن. قاتل کي بدلو وٺندڙ کان تيستائين بچايو وڃي ٿو جيستائين جماعت نيت جو فيصلو ڪري — قتل جي سزا اڃا به موت آهي — ڇاڪاڻ ته رت وهائڻ ان ملڪ کي ناپاڪ ڪري ٿو جتي سندن پيءُ انهن جي وچ ۾ رهي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–8, 10–34
35 1اسان جي پيءُ يريحو جي سامهون يردن جي ڪناري تي موآب جي ميدانن ۾ موسيٰ کي فرمايو تہ
2”بني اسرائيل کي حڪم ڏي تہ پنهنجي ورثي مان لاوين کي رهڻ لاءِ شهر ڏين، ۽ انهن شهرن جي چوڌاري لاوين لاءِ چراگاهون بہ ڏين. 3اهي شهر سندن رهڻ لاءِ آهن، ۽ چراگاهون سندن ڍورن، مال ۽ سڀني جانورن لاءِ آهن.
4”جيڪي شهر اوهان لاوين کي ڏيندا، تن جون چراگاهون شهر جي ڀت کان چوڌاري اٽڪل ڏيڍ هزار فوٽ ٻاهر تائين هونديون. 5شهر کان ٻاهر ماپو: اوڀر پاسي اٽڪل ٽي هزار فوٽ، ڏکڻ پاسي ٽي هزار، اولهه پاسي ٽي هزار ۽ اتر پاسي ٽي هزار، ۽ شهر وچ ۾ هجي. اها سندن شهرن جي چراگاهه هوندي.
6”جيڪي شهر اوهان لاوين کي ڏيندا، تن مان ڇهه شهر پناهه جا شهر هوندا، جتي ماريندڙ ڀڄي وڃي؛ انهن کان سواءِ ٻيتاليهه شهر ڏيو.
7”لاوين کي ڏنل سڀ شهر چراگاهن سميت اٺيتاليهه شهر هوندا. 8بني اسرائيل جي علائقي مان لاوين کي شهر ڏيو—وڏن قبيلن مان وڌيڪ، ننڍن مان گهٽ؛ هر قبيلو پنهنجي ورتل ورثي موجب ڏيندو.“
اسان جو پيءُ وري فرمائي ٿو
9اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
10”بني اسرائيل سان ڳالهاءِ ۽ کين چئہ تہ جڏهن اوهين يردن پار ڪري ڪنعان جي ملڪ ۾ پهچو، 11تڏهن پنهنجي لاءِ شهر چونڊيو، يعني پناهه جا شهر، جتي جيڪو بہ ڪنهن کي اڻڄاڻائيءَ ۾ ماري، سو ڀڄي اچي سگهي. 12اهي شهر اوهان لاءِ خون جو بدلو وٺندڙ کان پناهه هوندا، تہ جيستائين ماريندڙ فيصلي لاءِ جماعت جي اڳيان بيھي نہ، تيستائين مارجي نہ. 13جيڪي شهر اوهان ڏيندا، سي ڇهه شهر اوهان لاءِ پناهه جا شهر هوندا. 14ٽي شهر يردن جي ٻي ڀر ۽ ٽي شهر ڪنعان جي ملڪ ۾ ڏيو؛ اهي پناهه جا شهر هوندا. 15اهي ڇهه شهر بني اسرائيل، پرڏيهي ۽ انهن ۾ رهندڙ عارضي رهاڪو لاءِ پناهه هوندا، تہ جيڪو بہ اتفاقي طور ڪنهن کي ماري، سو اتي ڀڄي وڃي.
16”پر جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪنهن کي لوهه جي اوزار سان ڌڪ هڻي ۽ ڌڪ کاڌل مري وڃي، تہ ڌڪ هڻندڙ قاتل آهي؛ قاتل کي ضرور موت جي سزا ڏني وڃي. 17جيڪڏهن هن هٿ ۾ اهڙو پٿر کڻي کيس ڌڪ هنيو جنهن سان مري سگهجي ٿو، ۽ هو مري ويو، تہ هو قاتل آهي؛ قاتل کي ضرور موت جي سزا ڏني وڃي. 18يا جيڪڏهن هٿ ۾ موتمار ڪاٺ جو اوزار کڻي کيس ڌڪ هنيائين ۽ هو مري ويو، تہ هو قاتل آهي؛ قاتل کي ضرور موت جي سزا ڏني وڃي. 19خون جو بدلو وٺندڙ پاڻ قاتل کي ماريندو؛ جڏهن ان سان ملي، تڏهن کيس ماري ڇڏي. 20جيڪڏهن هن نفرت سبب کيس ڌڪو ڏنو، يا گهات ۾ ويهي مٿس ڪا شيءِ اڇلائي، ۽ هو مري ويو، 21يا نفرت سبب هٿ سان ڌڪ هنيائينس ۽ هو مري ويو، تہ ڌڪ هڻندڙ کي ضرور موت جي سزا ڏني وڃي—هو قاتل آهي. خون جو بدلو وٺندڙ جڏهن قاتل کي ڏسي، تڏهن کيس ماري ڇڏي.
22”پر جيڪڏهن دشمنيءَ کانسواءِ اوچتو کيس ڌڪو ڏنائين، يا گهات کانسواءِ مٿس ڪا شيءِ اڇلائي، 23يا کيس ڏسڻ کانسواءِ مٿس مارڻ جهڙو پٿر ڪيرائي ڇڏيائين ۽ هو مري ويو—جڏهن تہ نہ سندس دشمن هو، نہ سندس نقصان پئي گهريائين، 24تڏهن جماعت انهن اصولن موجب ماريندڙ ۽ خون جو بدلو وٺندڙ جي وچ ۾ فيصلو ڪري. 25جماعت ماريندڙ کي خون جو بدلو وٺندڙ جي هٿان ڇڏائي، کيس انهيءَ پناهه واري شهر ڏانهن موٽائي جتي هو ڀڄي ويو هو؛ هو اتي تيستائين رهي جيستائين پاڪ تيل سان مسح ٿيل سردار ڪاهن مري. a a v25 جلاوطن ماڻهو تڏهن ئي آزاد ٿئي ٿو جڏهن سردار ڪاهن مري ٿو—اهڙو موت جيڪو ڏوهيءَ کي آزاد ڪري ٿو. يسوع، اسان جو وڏو سردار ڪاهن، پنهنجي موت سان اسان جي آزادي پڪي ڪري ٿو.
26”پر جيڪڏهن ماريندڙ ڪڏهن پنهنجي پناهه واري شهر جي حد کان ٻاهر نڪري، جتي هو ڀڄي ويو هو، 27۽ خون جو بدلو وٺندڙ کيس پناهه واري شهر جي حد کان ٻاهر لهي ۽ ماريندڙ کي ماري ڇڏي، تہ مٿس خون جو ڏوهہ ڪونہ ٿيندو. 28ماريندڙ کي پنهنجي پناهه واري شهر ۾ تيستائين رهڻ کپي جيستائين سردار ڪاهن مري؛ سردار ڪاهن جي مرڻ کان پوءِ ئي هو پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽي سگهي ٿو. 29اهي اوهان لاءِ پيڙهين تائين، اوهان جي هر رهائشي جاءِ تي دائمي قانون هوندا.
30”جيڪو ڪنهن کي ماري، تنهن کي شاهدن جي شاهديءَ تي قاتل ڪري قتل ڪيو وڃي؛ ڪو هڪڙو شاهد ڪنهن ماڻهوءَ خلاف موت لاءِ شاهدي نہ ڏئي سگهندو.
31”ان قاتل جي جان لاءِ فديو نہ وٺو جيڪو موت جو لائق آهي—کيس ضرور قتل ڪيو وڃي. 32جيڪو پنهنجي پناهه واري شهر ڏانهن ڀڄي ويو آهي، تنهن کان فديو نہ وٺو تہ سردار ڪاهن جي مرڻ کان اڳ ئي ملڪ ۾ رهڻ لاءِ موٽي اچي.
33”جنهن ملڪ ۾ رهو ٿا، تنهن کي ناپاڪ نہ ڪريو—خون ملڪ کي ناپاڪ ڪري ٿو، ۽ ملڪ تي وهايل خون جو ڪفارو رڳو انهيءَ جي رت سان ٿي سگهي ٿو جنهن اهو وهايو. 34ملڪ کي ناپاڪ نہ ڪريو—اوهين اتي رهو ٿا، ۽ آءٌ اوهان ۾ رهان ٿو؛ ڇاڪاڻ تہ آءٌ، اوهان جو پيءُ، بني اسرائيل جي وچ ۾ رهان ٿو.“
