တောလည် 35 FHB Father's Heart Bible™

35 ¹ယေရိခေါမြို့တစ်ဖက်၊ ယော်ဒန်မြစ်အနီး၊ မောဘလွင်ပြင်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား—

²“ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် မိမိတို့ပိုင်ဆိုင်သောအမွေမြေထဲမှ လေဝိအမျိုးသားတို့ နေထိုင်ရန်မြို့များနှင့် ထိုမြို့များပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စားကျက်မြေများကို လေဝိအမျိုးသားတို့အား ပေးရမည်အကြောင်း မှာထားလော့။ ³ထိုမြို့များသည် သူတို့နေထိုင်ရန်ဖြစ်၍၊ စားကျက်မြေများသည် သူတို့၏နွားများ၊ တိရစ္ဆာန်များနှင့် သူတို့၌ရှိသမျှသောသက်ရှိတို့အတွက်ဖြစ်ရမည်။

⁴“သင်တို့သည် လေဝိအမျိုးသားတို့အား ပေးသောမြို့များ၏ စားကျက်မြေသည် မြို့ရိုးမှ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပေတစ်ထောင့်ငါးရာခန့် ကျယ်ဝန်းရမည်။ ⁵မြို့ပြင်ဘက်၌ အရှေ့ဘက်တွင် ပေသုံးထောင်၊ တောင်ဘက်တွင် သုံးထောင်၊ အနောက်ဘက်တွင် သုံးထောင်၊ မြောက်ဘက်တွင် သုံးထောင် တိုင်းတာ၍ မြို့ကို အလယ်တွင်ထားရမည်။ ဤသည်ကား သူတို့မြို့များ၏ စားကျက်မြေဖြစ်၏။

⁶“သင်တို့သည် လေဝိအမျိုးသားတို့အား ပေးသောမြို့များအနက် ခြောက်မြို့သည် လူသတ်မိသူ ထွက်ပြေးခိုလှုံရန် ခိုလှုံရာမြို့များဖြစ်ရမည်။ ထိုမြို့များအပြင် မြို့လေးဆယ့်နှစ်မြို့ကို ထပ်၍ပေးရမည်။

⁷“သင်တို့သည် လေဝိအမျိုးသားတို့အား ပေးသောမြို့အားလုံးသည် စားကျက်မြေများနှင့်တကွ လေးဆယ့်ရှစ်မြို့ဖြစ်ရမည်။ ⁸ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏နယ်မြေမှ လေဝိအမျိုးသားတို့အား မြို့များကိုပေးရာတွင် များသောအနွယ်ထံမှ များများ၊ နည်းသောအနွယ်ထံမှ နည်းနည်းပေးရမည်။ အနွယ်တိုင်းသည် မိမိရရှိသောအမွေနှင့်အချိုးကျ ပေးရမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ငါတို့၏ခမည်းတော် တစ်ဖန်မိန့်တော်မူခြင်း

⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား—

¹⁰“ဣသရေလအမျိုးသားတို့အား ဤသို့ပြောကြားလော့။ သင်တို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကိုကူး၍ ခါနာန်ပြည်သို့ဝင်သောအခါ၊ ¹¹မိမိတို့အတွက် ခိုလှုံရာမြို့များကို ရွေးချယ်ကြလော့။ ထိုမြို့တို့သည် အမှတ်မထင် လူတစ်ဦးကိုသတ်မိသူ ထွက်ပြေးခိုလှုံရာအရပ်ဖြစ်ရမည်။ ¹²ထိုမြို့များသည် သွေးအတွက်လက်စားချေသောသူ၏လက်မှ သင်တို့အတွက် ခိုလှုံရာဖြစ်၍၊ လူသတ်မိသူသည် တရားစီရင်ခြင်းခံရန် ပရိသတ်ရှေ့တွင် မရပ်မီ မသေစေရန်ဖြစ်၏။ ¹³သင်တို့ပေးသောမြို့များသည် သင်တို့အတွက် ခိုလှုံရာမြို့ခြောက်မြို့ဖြစ်ရမည်။ ¹⁴ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်တွင် သုံးမြို့၊ ခါနာန်ပြည်တွင် သုံးမြို့ ပေးရမည်။ ထိုမြို့များသည် ခိုလှုံရာမြို့များဖြစ်ရမည်။ ¹⁵ဤမြို့ခြောက်မြို့သည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၊ သူတို့အထဲရှိ တိုင်းတစ်ပါးသားနှင့် ယာယီနေထိုင်သူတို့အတွက် ခိုလှုံရာဖြစ်၍၊ မတော်တဆ လူတစ်ဦးကိုသတ်မိသူတိုင်း ထိုအရပ်သို့ ထွက်ပြေးနိုင်စေရန်ဖြစ်၏။

¹⁶“သို့ရာတွင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် သံတန်ဆာဖြင့် သူတစ်ပါးကိုရိုက်၍ ထိုသူသေလျှင်၊ ရိုက်သောသူသည် လူသတ်သမားဖြစ်၏။ လူသတ်သမားကို မုချ သေဒဏ်စီရင်ရမည်။ ¹⁷လက်ထဲတွင် လူသေစေနိုင်သောကျောက်ခဲဖြင့် ရိုက်သဖြင့် ထိုသူသေလျှင်၊ သူသည် လူသတ်သမားဖြစ်၏။ လူသတ်သမားကို သေဒဏ်စီရင်ရမည်။ ¹⁸သို့မဟုတ် လက်ထဲတွင် လူသေစေနိုင်သောသစ်သားတန်ဆာဖြင့် ရိုက်သဖြင့် ထိုသူသေလျှင်၊ သူသည် လူသတ်သမားဖြစ်၏။ လူသတ်သမားကို သေဒဏ်စီရင်ရမည်။ ¹⁹သွေးအတွက်လက်စားချေသောသူသည် လူသတ်သမားကို ကိုယ်တိုင်သတ်ရမည်။ တွေ့သောအခါ သူ့ကိုသတ်ရမည်။ ²⁰မုန်းသောကြောင့် တွန်းချသော်လည်းကောင်း၊ ချောင်းမြောင်း၍ တစ်စုံတစ်ခုဖြင့် ပစ်ပေါက်သော်လည်းကောင်း ထိုသူသေလျှင်၊ ²¹သို့မဟုတ် မုန်းသောကြောင့် လက်ဖြင့်ရိုက်၍ ထိုသူသေလျှင်၊ ရိုက်သောသူကို သေဒဏ်စီရင်ရမည်။ သူသည် လူသတ်သမားဖြစ်၏။ သွေးအတွက်လက်စားချေသောသူသည် လူသတ်သမားကို တွေ့သောအခါ သတ်ရမည်။

²²“သို့ရာတွင် ရန်ငြိုးမထားဘဲ ရုတ်တရက်တွန်းမိသော်လည်းကောင်း၊ ချောင်းမြောင်းခြင်းမရှိဘဲ တစ်စုံတစ်ခုကို ပစ်မိသော်လည်းကောင်း၊ ²³သို့မဟုတ် မမြင်ဘဲ လူသေစေနိုင်သောကျောက်ခဲကို ထိုသူအပေါ်သို့ ကျစေမိ၍ ထိုသူသေလျှင်၊ သူသည် ရန်သူလည်းမဟုတ်၊ သူ့ကိုအန္တရာယ်ပြုလိုသူလည်းမဟုတ်သောကြောင့်၊ ²⁴ပရိသတ်သည် ဤစီရင်ထုံးများအတိုင်း လူသတ်မိသူနှင့် သွေးအတွက်လက်စားချေသောသူတို့စပ်ကြား၌ တရားစီရင်ရမည်။ ²⁵ပရိသတ်သည် လူသတ်မိသူကို သွေးအတွက်လက်စားချေသောသူ၏လက်မှ ကယ်နုတ်၍၊ သူထွက်ပြေးခိုလှုံရာမြို့သို့ ပြန်ပို့ရမည်။ သန့်ရှင်းသောဆီဖြင့် ဘိသိက်ခံရသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး ကွယ်လွန်သည်အထိ သူသည် ထိုမြို့၌နေရမည်။ ^a a v25 ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး ကွယ်လွန်မှသာ လွတ်မြောက်၏။ ထိုသေခြင်းသည် အပြစ်ရှိသူကို လွတ်မြောက်စေ၏။ ငါတို့၏ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီးဖြစ်တော်မူသော ယေရှုသည် မိမိ၏အသေခံတော်မူခြင်းဖြင့် ငါတို့၏လွတ်မြောက်ခြင်းကို တည်စေတော်မူ၏။

²⁶“သို့ရာတွင် လူသတ်မိသူသည် မိမိထွက်ပြေးခိုလှုံရာမြို့၏ နယ်နိမိတ်ကို အဘယ်အခါမဆို ကျော်လွန်ထွက်မိလျှင်၊ ²⁷သွေးအတွက်လက်စားချေသောသူသည် ခိုလှုံရာမြို့၏နယ်နိမိတ်ပြင်ပ၌ သူ့ကိုတွေ့၍ လူသတ်မိသူကိုသတ်လျှင်၊ ထိုသူ၌ သွေးသွန်းသောအပြစ်မရှိ။ ²⁸လူသတ်မိသူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး ကွယ်လွန်သည်အထိ မိမိခိုလှုံရာမြို့၌နေရမည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး ကွယ်လွန်ပြီးမှသာ မိမိနေရင်းမြေသို့ ပြန်ရမည်။ ²⁹ဤသည်တို့သည် သင်တို့နေထိုင်ရာအရပ်တိုင်း၌ သင်တို့အမျိုးအစဉ်အဆက်အတွက် ထာဝစဉ်တည်သောပညတ်ဖြစ်ရမည်။

³⁰“လူတစ်ဦးကိုသတ်သောသူတိုင်းကို သက်သေခံချက်အရ လူသတ်သမားအဖြစ် သေဒဏ်စီရင်ရမည်။ သို့ရာတွင် သက်သေတစ်ဦးတည်းသည် လူတစ်ဦးအား သေဒဏ်ရောက်စေရန် သက်သေမခံရ။

³¹“သေဒဏ်ထိုက်သော လူသတ်သမား၏အသက်အတွက် လျော်ကြေးငွေကို မခံမယူရ။ သူ့ကို မုချ သေဒဏ်စီရင်ရမည်။ ³²မိမိခိုလှုံရာမြို့သို့ ထွက်ပြေးသောသူအတွက်လည်း လျော်ကြေးငွေကို မခံမယူရ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး မကွယ်လွန်မီ သူ့ကို ပြည်တွင်းပြန်နေစေခြင်းငှာ မပြုရ။

³³“သင်တို့နေထိုင်ရာပြည်ကို မညစ်ညူးစေကြနှင့်။ အသွေးသည် ပြည်ကိုညစ်ညူးစေ၏။ ပြည်၌သွန်းသောအသွေးအတွက် ထိုအသွေးကိုသွန်းသောသူ၏အသွေးမှတစ်ပါး အခြားအားဖြင့် ပြည်အတွက်အပြစ်ဖြေခြင်းမရှိနိုင်။ ³⁴သင်တို့နေထိုင်၍ ငါကိန်းဝပ်ရာပြည်ကို မညစ်ညူးစေကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့၏ခမည်းတော်ဖြစ်သော ငါသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့အလယ်၌ ကိန်းဝပ်၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။