Panto anu Muka di Sawarga

Yohanes digero naék ngaliwatan panto anu muka, sarta manggihan hiji tahta anu geus aya anu nempatan. Kilat, laut kaca, mahluk-mahluk anu teu eureun-eureun ngucapkeun suci. Dua puluh opat sesepuh ngalungkeun makutana, nyarios ka Rama urang yén Mantenna pantes sabab sagala hal aya ku kersa-Na.

Pasal 4.

Sanggeus kitu kuring neuteup: breh aya panto muka di sawarga. Sora anu pangheulana kadenge ku kuring, siga sora tarompet anu nyarios ka kuring, ngalahir, “Unggah ka dieu, Kami rek nembongkeun ka maneh naon anu kudu kajadian sanggeus ieu.”

Harita keneh kuring aya dina Roh, sarta aya hiji tahta ngadeg di sawarga, aya Anu linggih dina eta tahta. ^a Anu linggih teh katingalna siga batu yaspis jeung batu sardis, sarta aya katumbiri siga jamrud ngurilingan tahta. Dua puluh opat tahta ngurilingan tahta eta; dina tahta-tahta eta linggih dua puluh opat kokolot anu marake pakean bodas, make makuta emas dina sirahna masing-masing.

Tina tahta kaluar kilat, sora gumuruh, jeung guludug. Aya tujuh obor seuneu hurung di hareupeun tahta—nya eta Roh Rama urang anu tujuh rupa. ^b Di hareupeun tahta aya anu siga lautan kaca, herang lir kristal. Di sakurilingeun tahta, dina unggal sisi, aya opat mahluk hirup anu pinuh ku panon di hareup jeung di tukang. Mahluk nu kahiji siga singa, mahluk nu kadua siga sapi jalu, mahluk nu katilu rarayna siga jalma, mahluk nu kaopat siga manuk rajawali anu keur hiber. Opat mahluk hirup eta, masing-masing boga genep jangjang, pinuh ku panon di sakurilingna jeung di jerona. Teu eureun-eureun, beurang peuting, maranehna ngucapkeun: “Suci, suci, suci Gusti Rama Nu Maha Kawasa, anu kapungkur parantos aya, anu ayeuna jumeneng, sareng anu bakal sumping!” ^c

Unggal mahluk-mahluk hirup eta ngaturkeun kamulyaan, hormat, jeung panuhun ka Mantenna anu linggih dina tahta, anu jumeneng salalanggengna, dua puluh opat kokolot eta sarujud di payuneun Mantenna anu linggih dina tahta, nyembah ka Anu jumeneng salalanggengna, sarta ngalungkeun makuta maranehna ka payuneun tahta, bari ngucapkeun, “Gusti teh layak, nun Ama, nampi kamulyaan, hormat, sareng kakawasaan, margi Gusti anu nyiptakeun sagala perkara, sareng ku pangersa Gusti sadayana aya sarta diciptakeun.”

Catetan suku

^aWahyu 4:2 — Anu linggih dina tahta teh nya eta Rama urang. Wahyu 5:7 — Anak Domba nampi gulungan tina panangan katuhu Mantenna anu linggih dina tahta — negeskeun yen Rama jeung Putra teh beda di dieu. Dina Wahyu 22:1, aranjeunna babarengan ngagem tahta.
^bWahyu 4:5 — Tujuh Roh Rama urang teh nuduhkeun Roh Suci dina kasampurnaana-Na anu tujuh rupa — luyu jeung Yesaya 11:2, tempat Roh ngancik ka Al Masih dina tujuh rupa: kawijaksanaan, pangarti, pituduh, kakuatan, pangaweruh, jeung ngajenan ka Allah.
^cWahyu 4:8 — Tradisi Kristen geus lila ngadenge ucapan “suci” anu tilu kali teh minangka panyembah ka tilu Pribadi — Rama urang, Putra, jeung Roh Suci. Rama urang linggih dina tahta di dieu; Putra ngiring kana panyembah dina bab saterusna salaku Anak Domba; Roh Suci teh Roh anu tujuh rupa anu disebut dina ayat 5.