Drzwi otwarte w niebie
Jan zostaje wezwany w górę przez otwarte drzwi i zastaje tron, na którym ktoś już zasiada. Błyskawice, morze szklane, istoty, które nieustannie mówią: święty. Dwudziestu czterech starszych rzuca swoje korony, mówiąc naszemu Ojcu, że jest godzien, bo wszystko istnieje z Jego woli.
4 1Potem spojrzałem, a oto w niebie stały otwarte drzwi. I pierwszy głos, który usłyszałem, jak dźwięk trąby mówiącej do mnie, powiedział: „Wstąp tutaj, a pokażę ci, co musi się stać potem”.
2Natychmiast znalazłem się w Duchu, a oto w niebie stał tron i ktoś na nim siedział. a a v2 Tym, który zasiada na tronie, jest nasz Ojciec. Ap 5,7 — Baranek bierze zwój z prawej ręki Zasiadającego na tronie — potwierdza, że Ojciec i Syn są tu odrębni. W Ap 22,1 dzielą wspólny tron. 3Zasiadający wyglądał jak jaspis i karneol, a tron otaczała tęcza podobna do szmaragdu. 4Wokół tronu stały dwadzieścia cztery trony, a na nich siedziało dwudziestu czterech starszych odzianych w białe szaty, ze złotymi koronami na głowach.
5Z tronu wychodziły błyskawice, głosy i grzmoty. Przed tronem płonęło siedem ognistych pochodni — siedmioraki Duch naszego Ojca. b b v5 Siedem Duchów naszego Ojca to określenie Ducha Świętego w jego siedmiorakiej pełni — nawiązanie do Iz 11,2, gdzie Duch spoczywa na Mesjaszu w siedmiu wymiarach: mądrości, rozumu, rady, mocy, poznania i czci. 6Przed tronem było jakby szklane morze, przejrzyste jak kryształ. Wokół tronu, z każdej strony, były cztery żywe istoty pełne oczu z przodu i z tyłu. 7Pierwsza żywa istota podobna do lwa, druga żywa istota podobna do wołu, trzecia żywa istota miała twarz ludzką, czwarta żywa istota podobna do lecącego orła. 8Cztery żywe istoty, każda z sześcioma skrzydłami, pełne są oczu dokoła i wewnątrz. Bez wytchnienia, dniem i nocą, mówią: „Święty, święty, święty jest Ojciec Wszechmogący, Władca, który był, który jest i który ma przyjść!” c c v8 Tradycja chrześcijańska od dawna słyszy w trzykrotnym „święty” uwielbienie wszystkich trzech Osób — naszego Ojca, Syna i Ducha Świętego. Nasz Ojciec zasiada tu na tronie; Syn włącza się w uwielbienie w następnym rozdziale jako Baranek; Duch Święty to siedmioraki Duch wymieniony w w. 5.
9Ilekroć żywe istoty oddają chwałę, cześć i dziękczynienie Zasiadającemu na tronie, który żyje na wieki wieków, 10dwudziestu czterech starszych pada przed Zasiadającym na tronie i oddaje pokłon Żyjącemu na wieki wieków, i składa swoje korony przed tronem, mówiąc: 11„Godzien jesteś, nasz Ojcze, przyjąć chwałę i cześć, i moc, bo ty stworzyłeś wszystko, i z twojej woli istniało i zostało stworzone”.
