Apokalipsa 5

5 ¹Zobaczyłem zwój w prawej ręce tego, który siedział na tronie, zapisany z obu stron, opieczętowany siedmioma pieczęciami. ²Zobaczyłem potężnego anioła, który wołał donośnym głosem: „Kto jest godny otworzyć zwój i złamać jego pieczęcie?” ³I nikt w niebie ani na ziemi, ani pod ziemią nie mógł otworzyć zwoju ani do niego zajrzeć. ⁴Płakałem gorzko, bo nikogo nie znaleziono godnym, aby otworzył zwój albo do niego zajrzał. ⁵Wtedy jeden ze starszych powiedział mi: „Przestań płakać. Oto Lew z pokolenia Judy, Korzeń Dawida — Jezus — zwyciężył, więc może otworzyć zwój i jego siedem pieczęci.” ^a a v5 Lew z pokolenia Judy pochodzi z błogosławieństwa Jakuba (Rodzaju 49,9-10); Korzeń Dawida pochodzi z proroctwa Izajasza (Izajasza 11,1.10). Oba tytuły wskazują na Jezusa, który zwyciężył i jest godny otworzyć zwój.

⁶A pomiędzy tronem a czterema istotami żyjącymi i pośród starszych zobaczyłem Jezusa, Baranka, stojącego jakby zabitego, z siedmioma rogami i siedmioma oczami, którymi jest siedmioraki Duch naszego Ojca posłany na całą ziemię. ^b b v6 Baranek to Jezus — zabity, a jednak stojący. Jest odrębny od naszego Ojca siedzącego na tronie: w następnym wersecie Baranek bierze zwój z prawej ręki Ojca. ⁷Przyszedł i wziął zwój z prawej ręki tego, który siedział na tronie. ^c c v7 Baranek bierze zwój z prawej ręki tego, który jest na tronie — Ojciec i Syn są odrębnymi Osobami jednego Boga. Baranek przychodzi, aby otrzymać z ręki tego, który zasiada na tronie; Baranek nie może sam być tym, który zasiada na tronie. ⁸Gdy wziął zwój, cztery istoty żyjące i dwudziestu czterech starszych upadło przed Barankiem, każdy z harfą i złotymi czaszami pełnymi kadzidła — to modlitwy świętego ludu naszego Ojca. ⁹I śpiewali nową pieśń, mówiąc: „Godzien jesteś wziąć zwój i otworzyć jego pieczęcie, bo zostałeś zabity i swoją krwią odkupiłeś dla naszego Ojca ludzi z każdego plemienia, języka, ludu i narodu, ¹⁰i uczyniłeś ich królestwem i kapłanami dla naszego Ojca, i będą królować na ziemi.”

¹¹Spojrzałem i usłyszałem wokół tronu, istot żyjących i starszych głos wielu aniołów — miriady miriad i tysiące tysięcy, ¹²mówiących donośnym głosem: „Godzien jest Baranek, który został zabity, aby wziąć moc i bogactwo, i mądrość, i siłę, i cześć, i chwałę, i błogosławieństwo!”

¹³A wszelkie stworzenie w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich jest, usłyszałem, jak mówiło: „Temu, który siedzi na tronie, i Barankowi błogosławieństwo i cześć, i chwała, i moc na wieki wieków!”

¹⁴A cztery istoty żyjące powiedziały: „Amen!”, a starsi upadli i oddali pokłon.