مُهر شوے طومار
یو مهر شوی طومار شته چې هېڅوک یې د پرانیستلو وړ نه دی، او یوحنا پرې سخت ژاړي. بیا یو وری چې حلال شوی ښکاري، هغه طومار د خپل پلار له لاس څخه اخلي. نوې سندره د پېرلو په اړه ده: خلک له هرې ژبې څخه زموږ پلار ته پېرل شوي، او کاهنان او پاچایان ګرځول شوي.
5 1ما د تخت په ښى لاس کښې د هغه چا چې په تخت ناست وو، يو طومار وليدو چې په دواړو مخونو ليکلے شوے وو او په اوو مُهرونو مُهر شوے وو. 2ما يو زورور فرښته وليدله چې په اوچت آواز يې اعلان کولو چې، ”څوک دې لائق دے چې دا طومار پرانيزى او د دې مُهرونه مات کړى؟“ 3خو نۀ په آسمان کښې، نۀ په زمکه باندې او نۀ د زمکې لاندې داسې څوک وو چې دا طومار يې پرانيستلو او يا يې پکښې کتلو. 4زۀ په زارو زارو وژړېدم، ځکه چې داسې څوک ونۀ موندلے شو چې دا طومار يې پرانيستلو او يا يې پکښې کتلو. 5بيا د مشرانو نه يو ما ته ووئيل چې، ”مۀ ژاړه. ګوره، د يهوداه د قبيلې زمرے، د داؤد ريښه، يعنې عيسىٰ، بريالے شوے دے، نو هغه کولے شى چې دا طومار او د دې اوۀ مُهرونه پرانيزى.“ a a v5 د يهوداه زمرے د يعقوب د برکت نه راغلے دے (پېدايش ۴۹:۹-۱۰)؛ د داؤد ريښه د يسعياه د وړاندوينې نه راغلې ده (يسعياه ۱۱:۱، ۱۰). دا دواړه خطابونه عيسىٰ ته اشاره کوى، چې هغه بريالے شوے دے او د دې لائق دے چې دا طومار پرانيزى.
6بيا ما د تخت او د هغه څلورو ژوندو مخلوقاتو په مينځ کښې او د مشرانو په مينځ کښې، عيسىٰ، يعنې هغه ګډوريه وليدو چې داسې ولاړ وو لکه ذبح شوے وى، چې اوۀ ښکرونه او اوۀ سترګې يې وې، کوم چې د زمونږ پلار اوۀ ګونے روح دے چې ټولې زمکې ته لېږلے شوے دے. b b v6 دا ګډوريه عيسىٰ دے — ذبح شوے خو ولاړ. هغه د زمونږ هغه پلار نه بېل دے چې په تخت ناست دے: په راتلونکى آيت کښې دا ګډوريه دا طومار د پلار د ښى لاس نه اخلى. 7هغه راغلو او دا طومار يې د هغه چا د ښى لاس نه واخستو چې په تخت ناست وو. c c v7 دا ګډوريه دا طومار د هغه چا د ښى لاس نه اخلى چې په تخت ناست دے — پلار او زوئ د يوۀ خُدائ پاک بېل بېل اشخاص دى. دا ګډوريه راځى چې د تخت د کس د لاس نه يې واخلى؛ دا ګډوريه پخپله د تخت کس کېدے نۀ شى. 8کله چې هغۀ دا طومار واخستو، نو هغه څلور ژوندى مخلوقات او څلوېښت مشران د ګډوريه په وړاندې پرېوتل، چې د هر يوۀ سره يو ستار او د سرو زرو پيالې وې چې د خوشبوئى نه ډکې وې — دا د زمونږ پلار د مقدسو خلقو دُعاګانې دى. 9بيا دوئ يو نوے سندره ووئيله چې، ”تۀ د دې لائق يې چې دا طومار واخلې او د دې مُهرونه پرانيزې، ځکه چې تۀ ذبح شوے وې، او په خپلو وينو دې د هر قبيلې، د هرې ژبې، د هر قوم او د هر مُلک نه خلق د زمونږ پلار دپاره واخستل، 10او تا هغوئ د زمونږ پلار دپاره يو بادشاهى او کاهنان جوړ کړل، او هغوئ به په زمکه باندې حکومت کوى.“
11ما وکتل، او د تخت، د ژوندو مخلوقاتو او د مشرانو چاپېره مې د ډېرو فرښتو آواز واورېدو — په لکونو لکونه، په زرونو زرونه، 12چې په اوچت آواز يې وئيل چې، ”هغه ذبح شوے ګډوريه د دې لائق دے چې قُدرت، دولت، حکمت، طاقت، عزت، لوئى او برکت ومومى!“
13او هر مخلوق چې په آسمان کښې، په زمکه باندې، د زمکې لاندې او په سمندر کښې وو، او هر څۀ چې په هغو کښې وُو، ما واورېدل چې وئيل يې، ”هغه چا ته چې په تخت ناست دے او ګډوريه ته دې د تل تر تله برکت، عزت، لوئى او طاقت وى!“
14بيا هغو څلورو ژوندو مخلوقاتو ووئيل چې، ”آمين!“ او مشران پرېوتل او عبادت يې وکړو.
