Osmonda ochiq turgan eshik
Yuhanno ochiq eshikdan yuqoriga chaqiriladi va taxtda allaqachon Kimdir oʻtirganini koʻradi. Chaqmoq, billur dengiz, tinmay «Muqaddas» deyayotgan jonzotlar. Yigirma toʻrt oqsoqol tojlarini tashlab, Otamizga: «Sen munosibsan, chunki hamma narsa Sening irodang bilan mavjud», deydilar.
4 1Shundan soʻng men qaradim: osmonda bir eshik ochiq turardi. Avval eshitgan ovozim — menga karnaydek gapirgan oʻsha ovoz — dedi: “Bu yerga koʻtarilgin, Men senga bundan keyin roʻy berishi muqarrar boʻlgan narsalarni koʻrsataman.”
2Shu zahoti men Ruhda edim, osmonda esa bir taxt turar, taxtda kimdir oʻtirar edi. a a v2 Taxtdagi Zot — Otamizdir. Vahiy 5:7 — Qoʻzi oʻrama kitobni taxtda oʻtirgan Zotning oʻng qoʻlidan oladi — bu yerda Ota bilan Oʻgʻil alohida ekanini tasdiqlaydi. Vahiy 22:1 ga kelib esa ular taxtni birga egallaydi. 3Oʻtirgan Zot yashma va aqiq toshiga oʻxshar, taxtni esa zumradga oʻxshash kamalak oʻrab turardi. 4Taxtni yigirma toʻrtta taxt oʻrab turardi; ularda oq kiyingan yigirma toʻrt nafar oqsoqol oʻtirar, boshlarida esa oltin toj bor edi.
5Taxtdan chaqmoqlar, gumburlashlar va momaqaldiroq sadolari chiqardi. Uning oldida yettita olovli mashʼal yonardi — bular Otamizning yetti karra Ruhidir. b b v5 Otamizning yetti Ruhi — bu Muqaddas Ruhning yetti karra toʻkisligini bildiradi; bu Ishayo 11:2 ni aks ettiradi, u yerda Ruh Masih ustiga yettita — hikmat, idrok, maslahat, qudrat, bilim va taqvo — jihatida qoʻnadi. 6Taxt oldida billurdek tiniq, shishadan boʻlgan dengizga oʻxshash nimadir bor edi. Taxt atrofida, har tomonida toʻrtta jonzot bor edi; ularning old va orqa tomonlari koʻzlar bilan qoplangan edi. 7Birinchi jonzot sherga oʻxshardi, ikkinchi jonzot buqaga oʻxshardi, uchinchi jonzotning yuzi inson yuziday edi, toʻrtinchi jonzot uchayotgan burgutga oʻxshardi. 8Toʻrt jonzotning har birining oltitadan qanoti bor edi; ularning atrofi ham, ichi ham koʻzlarga toʻla edi. Ular kechayu kunduz tinim bilmay aytardi: “Muqaddas, muqaddas, muqaddas Hukmron va Qodir Ota — U boʻlgan, bor va keladigan Zotdir!” c c v8 Nasroniylik anʼanasi uch karra aytilgan “muqaddas” soʻzini uchala Zotga — Otamizga, Oʻgʻilga va Muqaddas Ruhga — sajda deb azaldan tushunib keladi. Bu yerda taxtda Otamiz oʻtiradi; Oʻgʻil keyingi bobda Qoʻzi sifatida sajdaga qoʻshiladi; Muqaddas Ruh esa 5-oyatda tilga olingan yetti karra Ruhdir.
9Jonzotlar taxtda oʻtirgan, abadulabad barhayot Zotga shon-shuhrat, izzat va shukronalar aytgan har safar, 10yigirma toʻrt nafar oqsoqol taxtda oʻtirgan Zot oldida yerga yiqilib, abadulabad barhayot Zotga sajda qilar va tojlarini taxt oldiga tashlab, shunday derdi: 11“Sen, ey Otamiz, shon-shuhrat, izzat va qudratni qabul qilishga loyiqsan, chunki Sen hamma narsani yaratding, Sening irodang bilan ular mavjud boʻldi va yaratildi.”