Μια πόρτα ανοιχτή στον ουρανό

Ο Ιωάννης καλείται να ανέβει μέσα από μια ανοιχτή πόρτα και βρίσκει έναν θρόνο ήδη κατειλημμένο. Αστραπές, μια γυάλινη θάλασσα, πλάσματα που δεν παύουν ποτέ να λένε άγιος. Είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι ρίχνουν κάτω τα στεφάνια τους, λέγοντας στον Πατέρα μας ότι είναι άξιος επειδή τα πάντα υπάρχουν με το θέλημά του.

Κεφάλαιο 4.

Ύστερα από αυτά κοίταξα, και είδα μια πόρτα ανοιχτή στον ουρανό. Και η πρώτη φωνή που είχα ακούσει, σαν σάλπιγγα που μου μιλούσε, είπε: «Ανέβα εδώ, και θα σου δείξω αυτά που πρέπει να γίνουν ύστερα από αυτά».

Αμέσως βρέθηκα μέσα στο Πνεύμα, και να, ένας θρόνος ήταν στημένος στον ουρανό, και κάποιος καθόταν πάνω του. ^a Εκείνος που καθόταν έμοιαζε με ίασπη και σάρδιο, και ένα ουράνιο τόξο σαν σμαράγδι περιέβαλλε τον θρόνο. Γύρω από τον θρόνο υπήρχαν είκοσι τέσσερις θρόνοι, και πάνω τους κάθονταν είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι ντυμένοι στα λευκά, με χρυσά στεφάνια στα κεφάλια τους.

Από τον θρόνο έβγαιναν αστραπές, βοές και βροντές. Και μπροστά του έκαιγαν εφτά πύρινες λαμπάδες—το εφταπλό Πνεύμα του Πατέρα μας. ^b Μπροστά στον θρόνο υπήρχε κάτι σαν γυάλινη θάλασσα, διάφανη σαν κρύσταλλο. Και γύρω από τον θρόνο, σε κάθε πλευρά, ήταν τέσσερα ζωντανά όντα γεμάτα μάτια μπροστά και πίσω. Το πρώτο ζωντανό ον έμοιαζε με λιοντάρι, το δεύτερο ζωντανό ον με μοσχάρι, το τρίτο ζωντανό ον είχε πρόσωπο ανθρώπου, και το τέταρτο ζωντανό ον έμοιαζε με αετό που πετάει. Τα τέσσερα ζωντανά όντα, το καθένα με έξι φτερά, είναι γεμάτα μάτια ολόγυρα και από μέσα. Χωρίς ανάπαυση, μέρα και νύχτα, λένε: «Άγιος, άγιος, άγιος ο Κυρίαρχος Πατέρας ο Παντοκράτορας, που ήταν και που είναι και που έρχεται!» ^c

Κάθε φορά που τα ζωντανά όντα αποδίδουν δόξα, τιμή και ευχαριστία σ' εκείνον που κάθεται στον θρόνο, που ζει στους αιώνες των αιώνων, οι είκοσι τέσσερις πρεσβύτεροι πέφτουν μπροστά σ' εκείνον που κάθεται στον θρόνο, προσκυνούν εκείνον που ζει στους αιώνες των αιώνων, και ρίχνουν τα στεφάνια τους μπροστά στον θρόνο, λέγοντας: «Είσαι άξιος, Πατέρα μας, να λάβεις τη δόξα και την τιμή και τη δύναμη, γιατί εσύ δημιούργησες τα πάντα, και με το θέλημά σου υπήρξαν και δημιουργήθηκαν».

Υποσημειώσεις

^aΑποκάλυψη Ιωάννου 4:2 — Εκείνος που κάθεται στον θρόνο είναι ο Πατέρας μας. Το χωρίο Αποκ. 5:7 —όπου το Αρνίο παίρνει το βιβλίο από το δεξί χέρι εκείνου που κάθεται στον θρόνο— επιβεβαιώνει ότι ο Πατέρας και ο Υιός είναι εδώ ξεχωριστοί. Στο Αποκ. 22:1 μοιράζονται τον θρόνο.
^bΑποκάλυψη Ιωάννου 4:5 — Τα εφτά Πνεύματα του Πατέρα μας ονομάζουν το Άγιο Πνεύμα στην εφταπλή πληρότητά του — απηχώντας το Ησαΐας 11:2, όπου το Πνεύμα αναπαύεται πάνω στον Μεσσία σε εφτά διαστάσεις: σοφία, σύνεση, βουλή, δύναμη, γνώση και ευλάβεια.
^cΑποκάλυψη Ιωάννου 4:8 — Η χριστιανική παράδοση ακούει εδώ και πολύ καιρό το τριπλό «άγιος» ως λατρεία και των τριών Προσώπων — του Πατέρα μας, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Ο Πατέρας μας είναι εδώ στον θρόνο· ο Υιός ενώνεται με τη λατρεία στο επόμενο κεφάλαιο ως το Αρνίο· το Άγιο Πνεύμα είναι το εφταπλό Πνεύμα που ονομάζεται στο εδάφιο 5.