Pangungsian Saumur Hirup
Doa saurang aki-aki. Manéhna geus ngandelkeun Ramana ti saprak lahir, sarta ayeuna sieun dipiceun nalika kakuatanana beuki leungit, bari musuh-musuh nyarebutkeun yén manéhna geus ditinggalkeun. Anu dipénta ku manéhna nyaéta waktu — pikeun terus nyaritakeun ka generasi saterusna naon anu dipikanyaho ku manéhna.
71 1Ka Ama, nun Ama, abdi ngaungsi; mugi abdi ulah dugi ka diwiwirang. 2Ku kaadilan Ama, luputkeun abdi sareng bebaskeun abdi; dangukeun abdi sarta salametkeun. 3Mugi Ama janten batu pangungsian abdi, anu salawasna tiasa disumpingan ku abdi; Ama parantos maparin parentah kangge nyalametkeun abdi, margi Ama teh batu karang sareng benteng abdi. 4Nun Ama, bebaskeun abdi tina leungeun jalma jahat, tina genggeman jalma nu teu adil sareng bengis.
5Margi Ama teh pangharepan abdi, nun Ama nu Maha Kawasa, pamuntangan abdi ti ngongora. 6Abdi parantos sumende ka Ama ti barang dijurukeun; Ama anu ngaluarkeun abdi tina kandungan indung abdi. Abdi salawasna muji ka Ama. 7Abdi parantos janten kaheranan pikeun seueur jalma, nanging Ama teh pangungsian abdi nu kiat. 8Baham abdi pinuh ku pamuji ka Ama, sareng ku kamulyaan Ama sadinten jeput.
9Ulah ngabuang abdi dina mangsa pikolot; upami tanaga abdi parantos lus-les, ulah nilar abdi. 10Margi musuh-musuh abdi ngomong ngalawan ka abdi; jalma nu ngintip hayang nyabut nyawa abdi geus sakait. 11Ceuk maranehna, “Allah geus nilar manehna; udag jeung tewak manehna, sabab taya saurang ge nu bisa nulungan.”
12Nun Ama, ulah tebih ti abdi; nun Ama, geuwat tulungan abdi! 13Mugi anu ngadakwa abdi diwiwirang sareng ancur; mugi anu ngarah cilaka ka abdi disimbutan ku hinaan sareng kaera.
14Nanging abdi bade ngarep-ngarep teu eureun-eureun, sarta beuki mindeng muji ka Ama. 15Baham abdi bade nyaritakeun kaadilan Ama, kasalametan ti Ama sadinten jeput, sanaos abdi teu terang sakumaha ageungna. 16Abdi bade sumping bari ngembarkeun padamelan agung ti Ama nu Maha Kawasa; abdi bade ngembarkeun kaadilan Ama, anu mung kagungan Ama.
17Nun Ama, Ama parantos ngawurukan abdi ti ngongora, sareng dugi ka ayeuna abdi ngembarkeun padamelan Ama anu ajaib. 18Nya ayeuna, sanaos abdi parantos sepuh sareng huisan, nun Ama, ulah nilar abdi, dugi ka abdi tiasa ngembarkeun kakawasaan Ama ka turunan anu sanes, kakiatan Ama ka sadaya anu bakal sumping.
19Kaadilan Ama, nun Ama, ngahontal luhurna langit. Ama anu parantos midamel perkara-perkara agung, nun Ama, saha anu sami sareng Ama? 20Ama anu parantos nembongkeun seueur kasusah sareng balai ka abdi, bade ngahirupkeun deui abdi; ti jero bumi anu pangjerona Ama bade ngangkat deui abdi. 21Ama bade ngagedean kahormatan abdi sareng ngalilipur abdi deui.
22Abdi oge bade muji ka Ama kalayan kacapi kana kasatiaan Ama, nun Ama; abdi bade ngawihkeun pamuji ka Ama kalayan siter, nun Anu Maha Suci ti Israil—nun Ama. 23Biwir abdi bade surak bungah nalika abdi ngawihkeun pamuji ka Ama, kitu deui jiwa abdi anu parantos ditebus ku Ama. 24Sareng letah abdi bade nyaritakeun kaadilan Ama sadinten jeput, margi anu ngarah cilaka ka abdi parantos diwiwirang sareng dihina.