زبور 71 FHB Father's Heart Bible™

71 ¹اے زما پلاره، زۀ په تا کښې پناه اخلم؛ ما دې هيڅکله شرمنده نۀ کړې. ²په خپل صداقت سره ما خلاص کړه او ما وژغوره؛ زما خبره واوره او ما وژغوره. ³زما د پناه ګاه ګټه شه، چې زۀ تل ورته راتلے شم؛ تا زما د ژغورلو حُکم ورکړے دے، ځکه چې تۀ زما ګټه او زما قلعه يې. ⁴اے زما پلاره، ما د بدکارانو د لاس نه وژغوره، د ظالم او بې‌رحمه سړى د منګولو نه وژغوره.

⁵ځکه چې تۀ زما اُميد يې، اے مالِکه پلاره، زما د ځوانۍ نه زما بهروسه يې. ⁶د پېدائش نه راهيسې زۀ په تا تکيه کوم؛ تۀ هغه يې چې زۀ دې د مور د ګېډې نه راووستم. زۀ تل ستا ثناء وايم. ⁷زۀ د ډېرو دپاره حېرانتيا شوم، خو تۀ زما مضبوطه پناه ګاه يې. ⁸زما خوله ستا په ثناء ډکه ده، او ستا په لوئۍ ټوله ورځ.

⁹زما په بوډاوالى کښې ما مۀ غورزوه؛ کله چې زما طاقت ختم شى، ما مۀ پرېږده. ¹⁰ځکه چې زما دُښمنان زما خلاف خبرې کوى؛ هغه څوک چې زما د جان اخستلو دپاره ليدل کوى، ګډه مشوره کوى. ¹¹هغوئ وائى چې، ”خُدائ پاک هغه پرېښې دے؛ د هغۀ پسې ورشئ او ونيسئ يې، ځکه چې د هغۀ ژغورونکے هيڅوک نشته.“

¹²اے زما پلاره، ما نه لرې مۀ کېږه؛ اے زما پلاره، زما د مدد دپاره بيړه وکړه! ¹³زما ملامتوونکى دې شرمنده او تباه شى؛ هغه څوک چې زما د نقصان په لټه کښې دى، هغوئ دې په سپکاوى او بدنامۍ پټ شى.

¹⁴خو زۀ به تل اُميد ساتم او ستا ثناء به لا زياته او زياته کوم. ¹⁵زما خوله به ستا د صداقت بيان کوى، ستا د خلاصون ټوله ورځ، اګر چې زۀ د هغې پوره اندازه نۀ پوهېږم. ¹⁶زۀ به راشم او د مالِک پلار د قُدرت کارونه بيانوم؛ زۀ به ستا صداقت اعلان کوم، صرف ستا.

¹⁷اے زما پلاره، تا زما د ځوانۍ نه ما ته ښودنه کړې ده، او تر نن ورځې پورې زۀ ستا د حېرانوونکو کارونو بيان کوم. ¹⁸نو کله چې زۀ بوډا او سپين وېښتے هم شم، اے زما پلاره، ما مۀ پرېږده، ترڅو چې زۀ ستا طاقت بل نسل ته اعلان کړم، ستا قُدرت هغو ټولو ته چې راتلونکى دى.

¹⁹ستا صداقت، اے زما پلاره، تر اوچتو آسمانونو رسيږى. تا چې لوئ کارونه کړى دى، اے زما پلاره، ستا په شان څوک دے؟ ²⁰تا چې ما ته ډېرې تکليفونه او مصيبتونه ښودلى دى، بيا به ما ژوندے کړې؛ د زمکې د ژورو نه به بيا ما راپورته کړې. ²¹تۀ به زما عزت زيات کړې او بيا به ما تسلى راکړې.

²²زۀ به ستا ثناء په رباب سره هم وايم، ستا د وفادارۍ دپاره، اے زما پلاره؛ زۀ به ستا په ستائينه کښې سندرې وايم په ستار سره، اے د اِسرائيل پاکه ذاته—اے زما پلاره. ²³زما شونډې به د خوشحالۍ نه چغې وهى کله چې زۀ ستا ثناء وايم، او زما روح هم، چې تا ازاد کړے دے. ²⁴او زما ژبه به ستا د صداقت بيان کوى ټوله ورځ، ځکه چې هغه څوک چې زما د نقصان په لټه کښې وُو، شرمنده او بدنام شول.