Pangungsen ing Salawase Urip

Pandongané wong tuwa. Dhèwèké wis sèndhèn marang Ramané wiwit lair, lan saiki wedi dibuwang nalika kekuwatané suda, déné mungsuh-mungsuhé kandha yèn dhèwèké wis ditinggal. Kang disuwun yaiku wektu — supaya bisa terus nyritakaké apa kang dingerténi marang turun sabanjuré.

Pasal 71.

Dhuh Rama, kawula ngungsi dhateng Paduka; mugi kawula sampun ngantos kawirangan ing salaminipun. Margi saking kabeneran Paduka, mugi Paduka luwari kawula saha Paduka entasaken; mugi Paduka miyarsakaken kawula sarta Paduka slametaken kawula. Mugi Paduka dados padhasing pangungsen kawula, ingkang tansah saged kawula purugi; Paduka sampun paring dhawuh supados kawula kaslametaken, awit Paduka punika padhas saha beteng kawula. Dhuh Rama kawula, mugi kawula Paduka luwari saking tanganing tiyang duraka, saking cengkeremaning tiyang ingkang boten adil saha ambek siya.

Awit Paduka punika pangajeng-ajeng kawula, dhuh Rama ingkang Mahakuwaos, ingkang kawula pitados wiwit kawula taksih enem. Kawula sampun sumendhe dhateng Paduka wiwit kawula lair; Paduka ingkang sampun mundhut kawula saking guwa-garbaning biyung kawula. Kawula tansah ngluhuraken Paduka. Kawula sampun dados elok tumrap tiyang kathah, nanging Paduka punika pangungsen kawula ingkang santosa. Cangkem kawula kebak ing pepujian dhateng Paduka, saha ing kamulyan Paduka sadinten muput.

Mugi kawula sampun ngantos Paduka bucal ing mangsa sepuh kawula; samangsa karosan kawula telas, mugi kawula sampun Paduka tilar. Awit mengsah kawula sami ngraosi kawula; tiyang ingkang nginceng nyawa kawula sami mufakat sareng-sareng. Pangucape: “Gusti Allah wis nilar dheweke; oyaken lan cekelen dheweke, awit ora ana kang bisa ngluwari dheweke.”

Dhuh Rama kawula, mugi sampun ngantos tebih saking kawula; dhuh Rama kawula, mugi enggal mitulungi kawula! Mugi tiyang ingkang nggugat kawula sami kawirangan saha tumpes; mugi tiyang ingkang madosi karisakan kawula sami katutupan ing panyeceda saha kawirangan.

Nanging kawula badhe tansah ngajeng-ajeng kanthi tanpa kendhat saha badhe ngluhuraken Paduka saya wewah-wewah. Cangkem kawula badhe nyariyosaken kabeneran Paduka, saha karahayon Paduka sadinten muput, sanadyan kawula boten mangretos cacah kathahipun. Kawula badhe sowan kanthi martosaken pakaryan ingkang kuwaos saking Rama ingkang Mahakuwaos; kawula badhe ngabaraken kabeneran Paduka, namung kabeneran Paduka piyambak.

Dhuh Rama kawula, Paduka sampun mulang kawula wiwit kawula taksih enem, saha ngantos dumugi dinten punika kawula martosaken pakaryan Paduka ingkang ngeram-eramaken. Pramila sanadyan kawula sampun sepuh saha uwanen, dhuh Rama kawula, mugi kawula sampun Paduka tilar, ngantos kawula ngabaraken kakiyatan Paduka dhateng turunan sanes, sarta pangwaos Paduka dhateng sadaya ingkang badhe dhateng.

Dhuh Rama kawula, kabeneran Paduka dumugi langit ingkang inggil. Paduka ingkang sampun nindakaken prakawis-prakawis ingkang ageng, dhuh Rama kawula, sinten ingkang kados Paduka? Paduka ingkang sampun paring kathah karubedan saha bebaya dhateng kawula, badhe nggesangaken kawula malih; saking telenging bumi Paduka badhe ngunggahaken kawula malih. Paduka badhe ngindhakaken kaurmatan kawula saha nglipur kawula malih.

Kawula ugi badhe ngluhuraken Paduka kanthi clempung margi saking kasetyan Paduka, dhuh Rama kawula; kawula badhe ngidungaken pepujian dhateng Paduka kanthi kecapi, dhuh Ingkang Mahasuci ing Israel—Rama kawula. Lambe kawula badhe surak-surak bingah nalika kawula ngidungaken pepujian dhateng Paduka, makaten ugi nyawa kawula, ingkang sampun Paduka tebus. Saha ilat kawula badhe nyariyosaken kabeneran Paduka sadinten muput, awit tiyang ingkang madosi karisakan kawula sampun sami kawirangan saha kaisin-isin.