Penageha Tevahiya Jiyanê
Duaya mirovekî pîr. Ew ji zayînê ve xwe dispêre Bavê xwe, û niha ditirse ku bê avêtin gava hêza wî diqede dema dijmin dibêjin ku ew hatiye terkkirin. Tiştê ku ew dixwaze dem e — ku berdewam bike ji nifşê piştî wî re bibêje tiştê ku ew dizane.
71 1Ya Bavê min, ez xwe dispêrim te; bila ez tu caran şermezar nebim. 2Bi rastiya xwe min rizgar bike û min xilas bike; guhê xwe bide min û min biparêze. 3Ji min re bibe zinarê penagehê, ku ez her gav bikaribim werim ba wî; te emir daye ku min xilas bikin, çimkî tu zinarê min û keleha min î. 4Ya Bavê min, min ji destê xeraban xilas bike, ji pençeya mirovên neheq û zalim.
5Çimkî tu hêviya min î, ya Bavê Serwer, ji ciwaniya min ve ewlehiya min tu yî. 6Ji zayînê ve ez xwe dispêrim te; tu yî yê ku ez ji zikê diya min derxistim. Ez her gav pesnê te didim. 7Ez ji gelekan re bûme ecêbek, lê tu penageha min a xurt î. 8Devê min bi pesnê te tije ye, û tevahiya rojê bi rûmeta te.
9Di pîrbûna min de min ji xwe neavêje; gava hêza min biqede, dev ji min bernede. 10Çimkî dijminên min li dijî min dipeyivin; yên ku li bendê ne ku canê min bistînin, bi hev re fend dikin. 11Ew dibêjin: “Xwedê dev jê berdaye; bikevin pey wî û wî bigirin, çimkî tu kes tuneye ku wî xilas bike.”
12Ya Bavê min, ji min dûr nebe; ya Bavê min, bilez were alîkariya min! 13Bila yên ku min tawanbar dikin şermezar û helak bibin; bila yên ku li xerabiya min digerin bi rezîlî û şermê werin nixumandin.
14Lê ezê her dem hêvî bikim û hê bêtir û bêtir pesnê te bidim. 15Devê min wê behsa rastiya te bike, tevahiya rojê behsa xilasiya te, her çiqas ez pîvana wê ya tam nizanim jî. 16Ezê werim û kirinên bi hêz ên Bavê Serwer bidim zanîn; ezê rastiya te ragihînim, tenê ya te.
17Ya Bavê min, te ji ciwaniya min ve ez hîn kirim, û heta îro ez kirinên te yên ecêb didim zanîn. 18Loma gava ez pîr û porsipî bim jî, ya Bavê min, dev ji min bernede, heta ku ez hêza te ji nifşekî din re ragihînim, qudreta te ji hemû yên ku wê werin re.
19Rastiya te, ya Bavê min, digihîje ezmanên bilind. Tu yê ku tiştên mezin kirine, ya Bavê min, kî wek te ye? 20Tu yê ku gelek tengahî û bela nîşanî min dane, tê min dîsa vejînî; ji kûrahiyên erdê tê min dîsa derxî jor. 21Tê rûmeta min zêde bikî û careke din min teselî bikî.
22Herwiha ezê bi çengê pesnê te bidim ji bo dilsoziya te, ya Bavê min; ezê bi sazê ji te re pesnan bistrêm, ya Pîrozê Îsraêl—Bavê min. 23Gava ez ji te re pesnan bistrêm, lêvên min wê bi şahî biqîrin, û canê min jî, yê ku te rizgar kiriye. 24Û zimanê min wê tevahiya rojê behsa rastiya te bike, çimkî yên ku li xerabiya min digeriyan şermezar û rezîl bûne.