Mga Awit 71

71 ¹Sa iyo, aking Ama, ako'y nanganganlong; huwag mo akong hayaang mapahiya kailanman. ²Sa iyong katuwiran, ako'y iligtas at sagipin; pakinggan mo ako at ako'y iligtas. ³Maging batong kanlungan kita, na maaari kong lapitan tuwina; nag-utos ka nang ako'y iligtas, sapagkat ikaw ang aking bato at aking muog. ⁴Aking Ama, sagipin mo ako mula sa kamay ng masasama, mula sa bigkis ng mga liko at malulupit.

⁵Sapagkat ikaw ang aking pag-asa, Panginoong Ama, ang aking tiwala mula sa aking kabataan. ⁶Sumandig ako sa iyo mula nang ako'y isilang; ikaw ang kumuha sa akin mula sa sinapupunan ng aking ina. Palagi kitang pinupuri. ⁷Ako'y naging kababalaghan sa marami, ngunit ikaw ang aking matibay na kanlungan. ⁸Ang aking bibig ay puno ng papuri sa iyo, at ng iyong kaluwalhatian sa buong maghapon.

⁹Huwag mo akong itakwil sa aking katandaan; kapag nanlulupaypay ang aking lakas, huwag mo akong pabayaan. ¹⁰Sapagkat ang aking mga kaaway ay nagsasalita laban sa akin; ang mga nagbabantay upang kunin ang aking buhay ay sama-samang nagbabalak. ¹¹Sinasabi nila, “Pinabayaan na siya ng Diyos; tugisin at hulihin siya, sapagkat walang sinumang magliligtas sa kanya.”

¹²Aking Ama, huwag kang lumayo sa akin; aking Ama, magmadali kang tumulong sa akin! ¹³Nawa'y mapahiya at malipol ang mga nag-aakusa sa akin; nawa'y matakpan ng pagkutya at kahihiyan ang mga naghahangad ng aking kapahamakan.

¹⁴Ngunit ako'y aasa nang walang humpay at higit pa kitang pupurihin nang higit at higit pa. ¹⁵Ang aking bibig ay magsasaysay ng iyong katuwiran, ng iyong kaligtasan sa buong maghapon, bagaman hindi ko nalalaman ang buong sukat nito. ¹⁶Ako'y darating na ipinahahayag ang makapangyarihang mga gawa ng Panginoong Ama; ipapahayag ko ang iyong katuwiran, ang sa iyo lamang.

¹⁷Aking Ama, tinuruan mo ako mula sa aking kabataan, at hanggang sa araw na ito ay ipinahahayag ko ang iyong kamangha-manghang mga gawa. ¹⁸Kaya't kahit ako'y matanda na at may uban, aking Ama, huwag mo akong pabayaan, hanggang maipahayag ko ang iyong kapangyarihan sa susunod na salinlahi, ang iyong lakas sa lahat ng darating.

¹⁹Ang iyong katuwiran, aking Ama, ay umaabot sa mataas na kalangitan. Ikaw na gumawa ng mga dakilang bagay, aking Ama, sino ang tulad mo? ²⁰Ikaw na nagpakita sa akin ng maraming kabagabagan at kapahamakan ay muli akong bubuhayin; mula sa kalaliman ng lupa ay muli mo akong iaahon. ²¹Iyong dadagdagan ang aking karangalan at muli mo akong aaliwin.

²²Pupurihin din kita sa pamamagitan ng alpa dahil sa iyong katapatan, aking Ama; aawit ako ng mga papuri sa iyo sa pamamagitan ng lira, O Banal ng Israel—aking Ama. ²³Ang aking mga labi ay sisigaw sa galak kapag ako'y umaawit ng mga papuri sa iyo, at gayundin ang aking kaluluwa, na iyong tinubos. ²⁴At ang aking dila ay magsasaysay ng iyong katuwiran sa buong maghapon, sapagkat ang mga naghangad ng aking kapahamakan ay napahiya at nalagay sa kahihiyan.