Fialofana Mandritra ny Androm-piainana Manontolo

Vavaky ny lehibe antitra. Niankina tamin'ny Rainy izy hatramin'ny nahaterahany, ary ankehitriny matahotra ny hariana rehefa mihena ny heriny, raha miteny ny fahavalony fa nafoy izy. Ny angatahiny dia fotoana — mba hanohizany ny hanambara amin'ny taranaka manaraka izay fantany.

Toko 71.

Ianao, Raiko ô, no ialofako; aoka tsy ho menatra mandrakizay aho. Amin’ny fahamarinanao, afaho aho ka vonjeo; henoy aho ka tahio. Aoka Ianao ho vatolampy fialofako, izay hankanesako mandrakariva; efa nanome didy hamonjy ahy Ianao, fa Ianao no vatolampiko sy fiarovako. Raiko ô, vonjeo aho amin’ny tanan’ny ratsy fanahy, amin’ny fehin’ny tsy marina sy ny mahery setra.

Fa Ianao no fanantenako, Ray Tompo ô, no itokiako hatramin’ny fahatanorako. Hatramin’ny nahaterako no niankinako taminao; Ianao no naka ahy avy tao an-kibon’ny reniko. Ianao no ankalazaiko mandrakariva. Efa tonga zava-mahagaga ho an’ny maro aho, fa Ianao no fialofako mafy. Feno ny fiderana Anao ny vavako, sy ny voninahitrao mandritra ny andro mihitsy.

Aza ario aho amin’ny fahanteranako; aza mandao ahy rehefa lany ny heriko. Fa miteny manohitra ahy ny fahavaloko; ireo miandry hanala ny aiko dia miara-mitsikilo. Hoy izy ireo: « Nilaozan’Andriamanitra izy; enjeho ka tsarao izy, fa tsy misy hamonjy azy. »

Raiko ô, aza lavitra ahy; Raiko ô, faingana hanampy ahy! Aoka ho menatra sy ho levona ireo mpiampanga ahy; aoka ho voasaron’ny fanamavoana sy ny fahamenarana ireo mitady ny loza ho ahy.

Fa izaho kosa hanantena mandrakariva ary handera Anao mihoatra sy mihoatra hatrany. Hitantara ny fahamarinanao ny vavako, ny famonjenao mandritra ny andro mihitsy, na dia tsy fantatro aza ny habeny rehetra. Ho avy aho hanambara ny asa mahery an’ny Ray Tompo; hitory ny fahamarinanao aho, ny anao irery ihany.

Raiko ô, nampianarinao aho hatramin’ny fahatanorako, ary mandraka androany dia manambara ny asanao mahagaga aho. Koa na dia antitra sy fotsy volo aza aho, Raiko ô, aza mandao ahy, mandra-pitoriko ny herinao amin’ny taranaka hafa, ny tanjakao amin’izay rehetra ho avy.

Mihatra hatrany amin’ny lanitra avo ny fahamarinanao, Raiko ô. Ianao izay nanao zavatra lehibe, Raiko ô, iza no tahaka Anao? Ianao izay nampiseho ahy fahoriana sy loza maro no hamelona ahy indray; avy any amin’ny lalin’ny tany dia hampiakatra ahy indray Ianao. Hampitombo ny voninahitro Ianao ary hampionona ahy indray.

Izaho koa hidera Anao amin’ny valiha noho ny fahatokianao, Raiko ô; hihira fiderana Anao amin’ny lokanga, ry Ilay Masin’ny Israely—Raiko ô. Hihoby ny molotro rehefa mihira fiderana Anao aho, ary ny fanahiko koa, izay navotanao. Ary ny lelako koa hitantara ny fahamarinanao mandritra ny andro mihitsy, fa ireo nitady ny loza ho ahy dia menatra sy very voninahitra.