Sasambat dina Kabutuh nu Rongkah
Kanggo pamingpin biduan. Ti Daud. Pikeun pangeling-eling.
Lima ayat anu pinuh ku kadesek, ampir sarua jeung tungtung Jabur 40. Teu aya bantahan jeung teu aya gambaran ngeunaan kasusahna — ngan ukur kecap énggal, diucapkeun ka Ramana tilu kali ku saurang lalaki anu nyebut dirina miskin jeung walurat.
70 1Enggal, nun Ama, luputkeun abdi! Nun Ama, enggal tulungan abdi! 2Sing isin sarta wirang jalma-jalma anu hayang maehan abdi; sing baralik deui sarta diwiwirang jalma-jalma anu suka ningali abdi cilaka. 3Jalma-jalma anu ngaromong, “Sukur! Sukur!” sing baralik lantaran kaerana.
4Tapi sing sakabeh anu milari Ama pada bungah sarta suka bungah ku Ama; sing jalma-jalma anu mikaasih kana kasalametan ti Ama salawasna ngaromong, “Maha agung Rama urang!” 5Nanging abdi mah mariskin sarta walurat; enggal sumping ka abdi, nun Ama! Ama teh panulung abdi sareng jurusalamet abdi; nun Ama, ulah talangke.