Ezra Ngawacakeun Kitab Toret
Rahayat sorangan anu menta Hukum Rama urang, tuluy narangtung bari Ezra maca ti wanci subuh nepi ka tengah poe, jeung urang Lewi anu ngajelaskeun hartina. Maranehna ceurik ngadenge naon anu dibacakeun, tapi malah dititah pesta, babagi dahareun jeung suka bungah, tuluy ngayakeun pesta di saung-saung dangdaunan.
8 1Sanggeus nepi ka bulan katujuh, sakabeh jalma ngariung jadi hiji di tanah lapang hareupeun Gapura Cai, tuluy marenta ka Ezra, juru tulis, sangkan mawa Kitab Toret Musa, nu diparentahkeun ku Rama urang pikeun Israil. 2Dina poe kahiji bulan katujuh, Ezra, imam, mawa Kitab Toret ka hareupeun jamaah nu diwangun ku lalaki, awewe, jeung sakabeh jalma nu geus bisa ngarti kana naon nu kadenge. 3Anjeunna macana bari nyanghareup ka tanah lapang hareupeun Gapura Cai, ti barang bray beurang nepi ka tengah poe, ka lalaki, awewe, jeung sakabeh nu bisa ngarti. Sakabeh jalma ngabandungan kalawan gemet kana Kitab Toret. 4Ezra, juru tulis, nangtung dina panggung kai nu jangkung nu dijieun husus pikeun ieu perkara. Di gigireunana, beulah katuhu, nangtung Matica, Sema, Anaya, Uria, Hilkia, jeung Maaseya; sarta di beulah kencana, Pedaya, Misael, Malkia, Hasum, Hasbadana, Jakaria, jeung Mesulam. 5Ezra muka kitab eta di hareupeun panon sakabeh jalma, lantaran anjeunna nangtung luhureun sakabeh jalma; sabot kitab dibuka, kabeh jalma nangtung. 6Ezra muji ka Rama urang, Allah Nu Maha Agung, tuluy sakabeh jalma ngangkat leungeun bari ngajawab, “Amin! Amin!” Geus kitu maranehna sarujud, beungeutna nepi ka taneuh, nyembah ka Rama urang.
7Para Lewi — nya eta Yesua, Bani, Serebya, Yamin, Akub, Sabetai, Hodia, Maaseya, Kelita, Asarya, Yosabad, Hanan, jeung Pelaya — nerangkeun Kitab Toret ka jalma rea, sabot jalma-jalma eta nangtung di tempatna masing-masing. 8Maranehna macakeun eta kitab, nya eta Kitab Toret ti Rama urang, kalawan tetela, bari nerangkeun hartina sangkan jalma rea ngarti kana eusi bacaan.
9Tuluy Nehemia, gupernur, Ezra, imam sakaligus juru tulis, jeung para Lewi nu ngawulang ka jalma rea, ngomong ka maranehna kabeh, “Ieu poe teh suci pikeun Rama maraneh. Ulah midangdam atawa ceurik.” Sabab sakabeh jalma careurik sabot ngadenge ucapan Kitab Toret. 10Nehemia ngomong ka maranehna, “Jig geura dalahar kadaharan nu ngareunah, nginum nu amis, sarta kirimkeun bagian ka jalma-jalma nu teu boga nanaon keur disayagikeun, sabab ieu poe teh suci pikeun Rama urang, Gusti Nu Maha Kawasa. Ulah sararedih; kabungahan ti Rama urang teh jadi kakuatan maraneh.”
11Para Lewi nengtremkeun sakabeh jalma, bari ngomong, “Geura repeh, sabab ieu poe teh suci. Ulah sararedih.”
12Sakabeh jalma tuluy arindit pikeun dalahar, nginum, barangbagi bagian, sarta suka bungah kacida, lantaran maranehna geus ngarti kana ucapan nu geus dibejakeun ka maranehna.
Ngarayakeun Pesta Saung-saung
13Dina poe kadua, para kapala kulawarga ti sakabeh jalma, bareng jeung para imam sarta para Lewi, ngariung ka Ezra, juru tulis, pikeun diajar ucapan-ucapan Kitab Toret. 14Maranehna manggih ditulis dina Kitab Toret yen Rama urang geus marentah ngaliwatan Musa: urang Israil kudu maratuh di saung-saung salila pesta bulan katujuh. 15Maranehna kudu ngembarkeun sarta nyebarkeun beja ieu ka sakuliah kota-kotana jeung di Yerusalem: “Geura arindit ka pasir-pasir, bawa dahan-dahan tangkal jetun, jetun leuweung, murben, korma, jeung tangkal-tangkal nu rembuyung daun sejenna, pikeun nyieun saung-saung, cocog jeung nu geus ditulis.”
16Jalma rea tuluy budal, mawa dahan-dahan, sarta nyarieun saung-saung — masing-masing di luhur hateupna sorangan, di buruan, di palataran Bait Rama urang, jeung di tanah-tanah lapang deukeut Gapura Cai sarta Gapura Epraim. 17Sakabeh jamaah urang buangan nu geus marulang nyarieun saung-saung, tuluy maratuh di dinya; urang Israil can kungsi migawe kitu ti jaman Yosua bin Nun nepi ka poe eta, sarta kabungahanana kacida gedena. 18Saban poe, ti poe kahiji nepi ka poe panungtung, Ezra macakeun Kitab Toret ti Rama urang. Maranehna ngayakeun pesta eta tujuh poe, sarta dina poe kadalapan ngayakeun kumpulan nu suci, sakumaha nu dipundut ku Kitab Toret.